MotoGP - Η Pirelli νέος αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών σε Moto2 & Moto3

Αποχώρηση της Dunlop μετά από 14 χρόνια παρουσίας στις δυο μικρότερες κατηγορίες του Πρωταθλήματος

Από το

motomag

30/6/2023

H Pirelli υπέγραψε τριετή συμφωνία με την Dorna, με την ιταλική εταιρεία να γίνεται από το 2024 έως και το 2026 ο επίσημος προμηθευτής ελαστικών για τις κατηγορίες Moto2 & Moto3, αντικαθιστώντας την Dunlop η οποία προμήθευε με ελαστικά της δύο κατηγορίες από το 2009 και 2012 αντίστοιχα.

Η ιταλική εταιρεία μετά το WSBK όπου εκεί είναι αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών, επεκτείνει τη στρατηγική της και στο MotoGP. Χάρη σε αυτή τη νέα συμφωνία, οι κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα γίνουν ένας σημαντικός μοχλός για την περαιτέρω ενίσχυση της εταιρείας όσον αφορά τόσο στην εμπορική όσο και στην τεχνολογική ανάπτυξη μιας και οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο δοκιμών. Οι καινοτομίες που εισάγονται στα ελαστικά του MotoGP στη συνέχεια μεταφέρονται όπως είναι φυσικό και στα ελαστικά δρόμου. Όλες οι ομάδες της Moto2 & Moto3 θα χρησιμοποιούν τα slick ελαστικά Pirelli Diablo Superbike, τα οποία ενισχύουν τη φιλοσοφία ”We sell what we race, we race what we sell” της Pirelli. Η συμφωνία της Pirelli με την Dorna επεκτείνεται επίσης και σε όλες τις κατηγορίες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος όπος το JuniorGP, το Idemitsu Asia Talent Cup, το Northern Talent Cup το Red Bull MotoGP Rookies Cup και την παγκόσμια σειρά FIM MiniGP. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την προμήθεια και τον τύπο των ελαστικών που θα χρησιμοποιηθούν θα γνωστοποιηθούν εν ευθέτω χρόνο.

Ο Aldo Nicotera, Senior Vice-President and Head of Moto and Cycling της Pirelli δήλωσε: “Είμαστε περήφανοι που η Dorna μας επέλεξε να γίνουμε ο νέος προμηθευτής στις Moto2 και Moto3 για τις επόμενες τρεις σεζόν. Αυτή είναι μια περαιτέρω αναγνώριση της δυναμικής μας στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και επίσης ένα σαφές σημάδι εκτίμησης για το έργο που επιτελούμε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike εδώ και 20 χρόνια. Με αυτή τη νέα συμφωνία προμήθειας, θα συνοδεύσουμε τους νέους αναβάτες στις κορυφαίες διοργανώσεις, WorldSBK και MotoGP. Και, πιστοί στη φιλοσοφία που μας διακρίνει εδώ και χρόνια, θα το κάνουμε συνεχίζοντας να χρησιμοποιούμε προϊόντα παραγωγής που πωλούνται στην αγορά και είναι διαθέσιμα προς σε όλους τους μοτοσυκλετιστές.”

Carlos Ezpeleta, Chief Sporting Officer, Dorna Sports: “Με χαρά καλωσορίζουμε την Pirelli στα paddock ως τον μοναδικό προμηθευτή ελαστικών για την Moto2 και την Moto3. Αυτά τα Πρωταθλήματα είναι το καλύτερο παράδειγμα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, τα οποία βγάζουν αναβάτες υψηλού επιπέδου, τόσο από άποψη αθλητικής όσο και εμπορικής αξίας. Είμαστε λοιπόν πολύ χαρούμενοι που είδαμε τόσο υψηλό ενδιαφέρον από την Pirelli και που καταλήξαμε σε αυτή τη συμφωνία. Το καλωσόρισμα ενός νέου συνεργάτη υπογραμμίζει επίσης τις ισχυρές συνδέσεις και σχέσεις του αθλητισμού μας με τον κλάδο και ανυπομονούμε να συνεργαστούμε με την Pirelli σε διάφορους τομείς, όπως οι επιδόσεις, η συνάφεια με το δρόμο και, φυσικά, η βιωσιμότητα.”

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!