MotoGP: Η Yamaha φλερτάρει τον Pecco Bagnaia και δεν είναι η μόνη

Το γαϊτανάκι των μεταγραφών ενόψει 2027 εξελίσσεται σε τυφώνα και το όνομα ενός δις παγκόσμιου πρωταθλητή δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη συζήτηση.

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/2/2026

Κανονικά το σημείο αιχμής της σεζόν του 2027 στο MotoGP είναι οι νέες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με κινητήρες 850 cc, αλλά να που μια ξαφνική καταιγίδα μεταγραφών έχει μεταφέρει όλο το ενδιαφέρον στα πρόσωπα. Τις τελευταίες μέρες η επικαιρότητα ταρακουνήθηκε για τα καλά με τις πληροφορίες περί τριών πρωτοκλασάτων αναβατών που αναμένεται να αλλάξουν στρατόπεδα το 2027.

Η αρχή έγινε με τη φερόμενη μετακίνηση του Fabio Quartararo από τη Yamaha στη Honda, κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως, ωστόσο ο ίδιος ο Γάλλος πρωταθλητής του 2021 έχει παραδεχτεί πως μιλά με τη Honda.

Στη συνέχεια ακολούθησε ο Jorge Martin, ο οποίος επίσης φέρεται έτοιμος να αφήσει την Aprilia για να πάει στη Yamaha, ενώ το τρίτο χτύπημα θέλει τον Pedro Acosta να έχει ήδη συμφωνήσει με τη Ducati για μια εργοστασιακή σέλα το 2027 δίπλα στον Marc Marquez που πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιό του.

Οι παραπάνω μετακινήσεις φέρονται ως σχεδόν τελειωμένες και πρακτικά περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, ωστόσο υπάρχουν και τα απόνερά τους. Αν όντως ο Acosta οδεύει για εργοστασιακός παρτενέρ του Marquez, τότε αυτομάτως ο Pecco Bagnaia θα πρέπει να λογίζεται εκτός ομάδας.

Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα από την Ιταλία, ο παγκόσμιος πρωταθλητής 2022 και 2023 έχει ήδη προσεγγιστεί από τη Yamaha, η οποία τον θέλει για τη δεύτερη εργοστασιακή της μοτοσυκλέτα δίπλα στον Martin. Οι Ιάπωνες μάλιστα λέγεται πως είχαν προσπαθήσει να πάρουν τον Marco Bezzecchi, ωστόσο ο ίδιος εύλογα δεν θέλησε να αφήσει την Aprilia με την οποία κούμπωσε τόσο καλά το 2025 και μόλις έβαλε την υπογραφή του σε νέο συμβόλαιο και μάλιστα για δύο χρόνια.

Ισχυρό χαρτί για τους Ιάπωνες αποδεικνύεται ο Paolo Pavesio, με τον οποίο έχουμε μιλήσει αρκετές φορές απευθείας και είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε να τρέξει την ομάδα στη θέση του Lin Jarvis. Ήδη χρεώνεται την επιτάχυνση του προγράμματος V4, καθώς και την άφιξη του Toprak Razgatlioglu στη δεύτερη ομάδα, Pramac Racing.

Έχοντας έναν προϋπολογισμό της τάξης των 10 εκατομμυρίων ευρώ στη διάθεσή του για τη στελέχωση της ομάδας, ο Ιταλός μάνατζερ μπορεί τώρα να φτιάξει ένα πολλά υποσχόμενο δίδυμο με τους Martin και Bagnaia. Το μόνο ερώτημα είναι αν η Yamaha παίζει μόνη της στο κυνήγι του Bagnaia, καθώς ακούγεται πως και η Aprilia ενδιαφέρεται έντονα να τον εντάξει στο δυναμικό της δίπλα στον Bezzecchi, ωστόσο θεωρείται δύσκολο να μπορέσει να χτυπήσει τη Yamaha που φέτος φέρεται να κινείται πολύ επιθετικά στο οικονομικό κομμάτι για να εξασφαλίσει τους αναβάτες που επιθυμεί.

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.