MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez

Με ημέρα τραγωδία αποχαιρετά την σεζόν ο Bagnaia
MotoGP Ισπανία: Νίκη Bezzecchi με δυνατή εμφάνιση Fernandez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/11/2025

Επεισοδιακή η εκκίνηση καθώς ο Morbidelli καρφώθηκε πάνω στον Aleix Espargaro την ώρα που έπαιρναν θέσεις για την εκκίνηση. Ο Espargaro μπορεί να σταμάτησε με ένα μικρό endo όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι αναβάτες ζεσταίνοντας το εμπρός ελαστικό λίγο ακόμη πριν την εκκίνηση, σε καμία περίπτωση όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος που ο Morbidelli χτύπησε πάνω στην Honda καθώς είχε αφαιρεθεί και δεν κοιτούσε που ακριβώς πήγαινε. Άφησε ένα κομμάτι από το φαίρινγκ του επάνω στην μοτοσυκλέτα του Aleix που ευτυχώς δεν τον επηρέασε περισσότερο και σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα πήρε εκκίνηση από την γραμμή των pit αλλά όχι για πολύ, καθώς είχε σπάσει το μικρό δάχτυλο και έτσι αποχαιρέτησε την σεζόν με ένα μικρό κάταγμα για το χειμερινό διάλειμμα χάνοντας και την προπόνηση, την πρώτη για το 2026.

Στην εκκίνηση ο Bezzecchi ξεκίνησε δυναμικά χωρίς να αφήσει σήμερα περιθώριο με τον Alex Marquez να παίρνει την δεύτερη θέση και τον Di Giannantonio να παλεύει με τον Acosta αλλά να στρίβει τελικά τρίτος.

Στην τέταρτη στροφή ο Zarco κάνει μία βουτιά στα φρένα, αψυχολόγητη όπως πολλές φορές βέβαια έχει κάνει στο παρελθόν, δεν χτυπά τον Quartararo αλλά βγάζει εκτός πίστας τον Bagnaia ο οποίος καταλήγει στο χαλίκι και πέφτει μόλις στουμπώνει το εμπρός ελαστικό τερματίζοντας τον τελευταίο αγώνα χωρίς να βγάλει τον πρώτο γύρο και έχοντας σημειώσει μία σειρά από εγκαταλείψεις σε μία καταστροφική σεζόν. Είναι, φυσικά, περίλυπος και δεν βγάζει ούτε το κράνος μέχρι να φτάσει στο box. Αυτά συμβαίνουν συνέχεια βέβαια στις πίσω θέσεις, σε όλη την σεζόν, αλλά δεν απασχολούν τον θεατή όταν συμβαίνουν σε αναβάτες εκτός δεκάδας ή με πολλές πτώσεις, αν πέσει ο Rins ή, κλασσικά ο Mir, είναι μία τυπική ημέρα. Όμως ο πρώην πρωταθλητής και εργοστασιακός της Ducati να βρίσκεται στις πίσω θέσεις και να έχει την ίδια μοίρα, χτυπά διαφορετικά.

Στο μεταξύ για το χθεσινό φιάσκο με τους εργοστασιακούς της Honda δόθηκε ποινή σήμερα, όπως κερδίζει και ποινή μακρύτερου γύρου ο Zarco για την πτώση του Bagnaia.

Αντίστοιχα εκτελεί την διπλή δική του, χρωστούμενη, ο Martin μέσα στους πρώτους πέντε γύρους καταλήγοντας τελευταίος.

Το σημαντικότερο είναι όμως πως μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος ο Fernandez έχει περάσει τον Acosta, χθεσινό φαβορί, ενώ ο Alex Marquez δεν είναι στην πίσω ρόδα του Bezzecchi, όπως θα περίμενε κανείς.

Στον τρίτο γύρο ο Fernandez κάνει ένα μικρό θαύμα για το νεαρό της ηλικίας και το γεγονός πως προέρχεται από τραυματισμό και περνά τον Di Giannantonio!

Ο Acosta περνά στον επόμενο, τέταρτο γύρο τον Di Giannantonio κάτι που επιτρέπει στον Fernandez να ξεχωρίσει.

Σταθερά μπροστά ο Bezzecchi σε μικρή απόσταση αλλά όχι να μπορεί να απειλήσει άμεσα ο Alex Marquez και πίσω τους ο Fernandez που έχει ξεκολλήσει από τους KTM-Ducati και αρχίζει να μαζεύει την διαφορά.

Στον 7ο γύρο ο Ai Ogura πέφτει στην τελευταία του για την πρώτη του σεζόν πτώση, την ίδια ώρα που ο Fernandez εντυπωσιάζει καθώς ο ρυθμός του είναι σταθερά γρήγορος, δεν ήταν απλά μία αναλαμπή των πρώτων γύρων!

Θέαμα από προσπεράσεις υπάρχει στις πίσω θέσεις μετά την 5άδα όπου ξανά και σήμερα έχουμε αναμέτρηση με ελαφριά -αυτή τη φορά- επαφή Miller και Aldeguer και τον Marini να ακολουθεί.

Κορυφαία στιγμή στον 110 γύρο, ο Fernandez κάνει ένα φανταστικό και καθαρό προσπέρασμα στον Alex Marquez και ακόμη πιο εντυπωσιακά, ανοίγει και αμέσως την διαφορά τους.

Είναι φανερό πως οι συνθήκες σήμερα και το σκληρό ελαστικό δεν βοηθούν τον Alex Marquez να βρει εκείνο που είχε εχθές, τον καλύτερο ρυθμό από όλους. Σε αντίθεση με τις Aprilia που είναι από εκείνη την στιγμή άπιαστες.

Ωστόσο ο Fernandez δεν θα σταματήσει εκεί, 5 γύρους πριν το τέλος αρχίζει να φαίνεται πως θα μπορούσε να νικήσει και τον Bezzecchi και ευτυχώς κρατιέται συγκεντρωμένος και δεν κάνει το λάθος για να μην χάσει αυτό που ακέρια κέρδισε, την δεύτερη θέση του βάθρου.

Μέχρι τότε όμως έχουμε την τελευταία θέση του βάθρου που μέχρι τα μισά του αγώνα εξακολουθεί να είναι στα χέρια του Alex Marquez.

Στον 16ο γύρο ο Martin εγκαταλείπει χωρίς να θέλει να πιέσει άλλο τον εαυτό του ενώ το κενό των δύο πρώτων ολοένα και μειώνεται και του τρίτου ολοένα και αυξάνεται.

Στον 17ο γύρο ο Acosta έχει πιάσει τον Alex Marquez και ο Di Giannantonio είναι σε μικρή απόσταση αλλά γυρνά λίγο καλύτερα από τους δύο μπροστά. Δεν μπορεί να περάσει κατευθείαν ο Acosta και κάνει και ένα μικρό λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να φτάσει ακόμη πιο κοντά.

Τελικά στον 20 γύρο είναι που καταφέρνει ο Acosta να περάσει εμπρός και δεν θα αργήσει και ο Di Giannantonio να περάσει τον Alex Marquez που ξεκάθαρα δεν είναι εκείνος που ήταν και εχθές.

Αυτή την στιγμή έχουν 2,5 δευτερόλεπτα διαφορά με τον Aldeguer, να το σημειώσουμε αυτό.

Έναν γύρο μετά ο Di Giannantonio περνά και αυτός μπροστά και αρχίζει να καταδιώκει τον Acosta που κρατά την τρίτη θέση του βάθρου, προς μεγάλη χαρά του αφεντικού της KTM που παρακολουθεί από το Box.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Quartararo σημειώνει πτώση από χαμένη πρόσφυση εμπρός, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό.

Τρεις γύρους πριν το τέλος ο Di Giannantonio είναι πλέον βέβαιο πως θα περάσει τον Acosta από στιγμή σε στιγμή, κάτι που τελικά έρχεται στην 4η στροφή του προτελευταίου γύρου. O Acosta προσπαθεί αλλά δεν έχει απάντηση.

Στην τελευταία στροφή ο Aldeguer περνά και αυτός τον Alex Marquez κλείνοντας εκείνος την πεντάδα με τον Alex να τον συγχαίρει λίγα μέτρα αργότερα, μόλις σταμάτησαν μετά την καρό σημαία που κρατούσε ο Lorenzo.

Μία δυνατή σεζόν στην οποία τα αδέρφια Marquez κυριάρχησαν απόλυτα και μόνο στο τέλος της έχοντας κάνει το απόλυτο 1-2, έχοντας γράψει ιστορία κόντρα σε κάθε έναν που έλεγε πως ο Marc είχε ξοφλήσει και πως ο Alex δεν έχει την στόφα, άφησαν, κυριολεκτικά άφησαν, κάποιον άλλο να κερδίσει.

Η Aprilia ευτυχώς είχε τον Bezzecchi φέτος και μπόρεσε να έχει ορισμένες δικές της πρωτιές, ατομικές, που διαφορετικά μετά τον τραυματισμό του Martin είχε παύσει να ελπίζει πως θα δει.

Οι δοκιμές που ξεκινούν για την σεζόν 2026 θα δώσουν και το έναυσμα για την έναρξη του χειμερινού διαλλείματος καθώς και την πρώτη εικόνα για την επόμενη, μεταβατική και για πολλούς πειραματική σεζόν που θα ξεκινήσει την Άνοιξη

 

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

40:52.458

2

20

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.686

3

16

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46Racing Team

+3.765

4

13

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+4.749

5

11

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.048

6

10

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.166

7

9

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+12.644

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.582

9

7

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.497

10

6

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+17.460

11

5

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+19.304

12

4

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+21.286

13

3

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+22.079

14

2

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+23.255

15

1

11N. Bulega

Ducati Lenovo Team

+26.144

16

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+36.854

17

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+39.136

Πτώσεις/Εγκαταλείψεις

   

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

25 Laps

   

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

23 Laps

   

20F. Quartararo

Monster Energy YamahTeam

23 Laps

   

1J. Martin

Aprilia Racing

15 Laps

   

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

6 Laps

   

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1 Laps

Δεν έκανε ένα γύρο

   

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

 

 

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.