MotoGP, Jerez – FP2: Έκπληξη Morbidelli!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/7/2020

Οι δεύτερες ελεύθερες στην πίστα της Jerez "έδειξαν" ως ταχύτερο όλων τον Franco Morbidelli, τον δορυφορικό αναβάτη της Petronas Yamaha, ενώ η ομάδα έκανε το ονειρικό 1-2, αφού δεύτερος στον πίνακα των χρόνων και με διαφορά μόλις 27 χιλιοστά του δευτερολέπτου ήταν ο Fabio Quartararo. Φαίνεται πως η πίστα της Jerez ευνοεί ιδιαίτερα τους αναβάτες της Petronas, καθώς εκεί ήταν που πέρσι ο Γάλλος είχε πάρει την pole position.

Με τις θερμοκρασίες να έχουν ανέβει σε δυσθεώρητα ύψη (στην άσφαλτο είχαν ξεπεράσει του 50 βαθμούς) μόνο ο Quartararo κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του σε σχέση με τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, και παρά το γεγονός ότι ήταν δεύτερος, είχε μόλις τον 15^ο καλύτερο χρόνο συνολικά μέσα στην ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να βελτιώσει κι άλλο την απόδοσή του για να βρεθεί απευθείας στα Q2 του Σαββάτου.

Τον τρίτο καλύτερο χρόνο στα FP2 τον πέτυχε ο Brad Binder, που εντυπωσιάζει ως rookie, ο οποίςο με φρέσκα ελαστικά προς το τέλος των δοκιμών ανέβηκε στην κατάταξη και απομακρύνθηκε από τους υπόλοιπους αναβάτες της ΚΤΜ.

Ο Marwquez δεν πέτυχε κάτι καλύτερο από τον τέταρτο χρόνο, καθώς μια πτώση με λίγα χιλιόμετρα δεν του άφησε πολλά περιθώρια, ενώ ο αδερφός του Alex είχε κι αυτός μια πτώση. Μέχρι στιγμής πάντως και με τους συνδυασμένους χρόνους των δύο ελεύθερων δοκιμαστικών, οι αναβάτες που περνούν απευθείας στα Q2 είναι οι Marc Marquez, Maverick Vinales, Cal Crutchlow, Andrea Dovizioso, Joan Mir, Jack Miller, Alex Rins, Pol Espargaro, Iker Lecuona και Brad Binder.

Αποτελέσματα FP2

1	Franco Morbidelli	Petronas Yamaha (YZR-M1)	1'38.125s
2	Fabio Quartararo	Petronas Yamaha (YZR-M1)	+0.027s
3	Brad Binder	Red Bull KTM (RC16)*	+0.125s
4	Marc Marquez	Repsol Honda (RC213V)	+0.244s
5	Pol Espargaro	Red Bull KTM (RC16)	+0.247s
6	Cal Crutchlow	LCR Honda (RC213V)	+0.265s
7	Maverick Viñales	Monster Yamaha (YZR-M1)	+0.471s
8	Johann Zarco	Reale Avintia (GP19)	+0.485s
9	Andrea Dovizioso	Ducati Team (GP20)	+0.489s
10	Francesco Bagnaia	Pramac Ducati (GP20)	+0.500s
11	Takaaki Nakagami	LCR Honda (RC213V)	+0.562s
12	Iker Lecuona	Red Bull KTM Tech3 (RC16)*	+0.691s
13	Danilo Petrucci	Ducati Team (GP20)	+0.711s
14	Alex Rins	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.720s
15	Aleix Espargaro	Aprilia Gresini (RS-GP)	+0.779s
16	Joan Mir	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.808s
17	Miguel Oliveira	Red Bull KTM Tech3 (RC16)	+0.879s
18	Jack Miller	Pramac Ducati (GP20)	+1.031s
19	Tito Rabat	Reale Avintia (GP19)	+1.056s
20	Valentino Rossi	Monster Yamaha (YZR-M1)	+1.097s
21	Alex Marquez	Repsol Honda (RC213V)*	+1.479s
22	Bradley Smith	Aprilia Test Rider (RS-GP)	+1.578s

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/12/2025

Η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τη Honda, εικόνα που θύμιζε έντονα το 2024. Ο Joan Mir εγκατέλειψε στους πέντε από τους έξι πρώτους αγώνες, ενώ ο Luca Marini κινούνταν στα όρια της πρώτης δεκάδας, χωρίς να μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η νίκη του Johann Zarco εν μέσω βροχής στον αγώνα του Le Mans αποτέλεσε το highlight της χρονιάς, όμως η ουσιαστική αλλαγή φάνηκε μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα. Τότε, η Honda έκανε τα πιο σημαντικά βήματα εξέλιξης, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην σειρά εκκίνησης και στα βάθρα του Joan Mir στην Ιαπωνία, αλλά και στο Grand Prix της Μαλαισίας.

Η βελτιωμένη εικόνα του δεύτερου μισού της σεζόν έφερε τελικά τη Honda από την κατηγορίας D, στην κατηγορία C, στο σύστημα παραχωρήσεων concessions με την άνοδο να επιτυγχάνεται οριακά, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βαλένθια, όπου ο Marini τερμάτισε έβδομος.

“Ήταν μια χρονιά με πάρα πολλή δουλειά, αλλά κάναμε πρόοδο, και αυτό είναι ξεκάθαρο”, δήλωσε ο Alberto Puig.
“Δεν είμαστε ακόμη εκεί που θέλουμε, όμως σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, αυτή ήταν η χρονιά που εκμεταλλευτήκαμε περισσότερο τις παραχωρήσεις και τον χρόνο που είχαμε για να εξελίξουμε τη μοτοσυκλέτα”.

Όπως εξήγησε, στην αρχή της χρονιάς η RC213V δεν βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με αυτό που παρουσίασε μετά το καλοκαίρι, “Ξέραμε ότι μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σοβαρά βήματα εξέλιξης, και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι αναβάτες άρχισαν να αποδίδουν καλύτερα και τα πράγματα πήγαν πολύ πιο καλά από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και μετά”.

Σύμφωνα με τον Puig, ο τομέας στον οποίο η Honda έκανε το μεγαλύτερο άλμα μέσα στο 2025 είναι ο κινητήρας.

“Μια μοτοσυκλέτα αποτελείται από πολλά στοιχεία, αλλά αν με ρωτήσετε προσωπικά, νομίζω ότι κάναμε μεγάλη βελτίωση στον κινητήρα”, ανέφερε.
“Σε αυτή την κατηγορία, αν δεν έχεις τελική ταχύτητα, είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να σκεφτείς προσπέραση. Δώσαμε περισσότερη ιπποδύναμη στους αναβάτες και νομίζω ότι το εκτίμησαν πραγματικά”.

Κοιτώντας προς το 2026, ο Puig ξεκαθαρίζει ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην απόδοση. Η Honda έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει βάθρα, όμως αυτό δεν συνέβη σε όλους τους αγώνες του δεύτερου μισού της σεζόν.

“Υπήρξαν καλές στιγμές”, είπε. “Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη νίκη του Johann Zarco στο Le Mans, που ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι δύο αναβάτες μας, ο Mir και ο Marini, είχαν αρκετά καλά αποτελέσματα, με κάποια σκαμπανεβάσματα. Στην Ιαπωνία ήμασταν πολύ χαρούμενοι με το βάθρο”.

Και κατέληξε, “Η πρόοδος υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε λίγη περισσότερη συνέπεια, και αυτό είναι το σημείο στο οποίο επικεντρωνόμαστε για την επόμενη χρονιά”.

Ένας ακόμη λόγος αισιοδοξίας για το 2026 είναι η ένταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Moto2 2025, Diogo Moreira, στο project της Honda.

“Θα έχουμε έναν νέο αναβάτη που έρχεται από τη Moto2 και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ξεκινήσει”, σημείωσε ο Puig.
“Μπροστά μας έχουμε μια συναρπαστική σεζόν. Στο τέλος της ημέρας, η Honda θέλει να κερδίζει και αργά ή γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό”.