MotoGP: Καταγγελία πως κάποιοι κλέβουν τους κανονισμούς των ελαστικών

Μη προβλεπόμενες πιέσεις είχε ο Bagnaia στη Jerez
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/5/2022

Με τη λίστα των επίσημων μετρήσεων πιέσεων ελαστικών κατά τη διάρκεια του αγώνα της  Jerez στα χέρια, ένας μηχανικός των MotoGP που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, έδωσε στον δημοσιογράφο Mat Oxley την πληροφορία πως η μοτοσυκλέτα του Pecco Bangaia, αλλά και των Alex Rins, Jorge Martin και Andrea Dovizioso είχαν “παράνομες” πιέσεις.

Συγκεκριμένα, οι αισθητήρες πίεσης στις ζάντες της Ducati του Βagnaia έδειξαν πως σε όλη τη διάρκεια του αγώνα (δηλαδή σε 25 γύρους από τους 25 του αγώνα) είχε πιο χαμηλές πιέσεις από τα 1,9bar για το εμπρός ελαστικό και τα 1,7bar για το πίσω που είναι το όριο που έχει θέσει η Michelin στις ομάδες και έχει συμφωνηθεί να τηρείται απ’ όλους.

Για 24 γύρους από τους 25 είχε χαμηλότερη πίεση η Ducati του Jorge Martin, ενώ στις περιπτώσεις του Alex Rins και του Dovizioso κατέγραψαν 14 γύρους χαμηλότερη πίεση στο εμπρός ελαστικό της Suzuki και 14 γύρους με χαμηλότερη πίεση για το πίσω ελαστικό στη Yamaha του Ιταλού.

Το όριο των κανονισμών για την μικρότερη επιτρεπτή πίεση λειτουργίας έχει τεθεί από την Michelin και έχει συμφωνηθεί από της ομάδες, την Dorna, την FIM και την IRTA για λόγους ασφαλείας, διότι η χρήση υπερβολικά χαμηλών πιέσεων μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή τα ελαστικά (οποιοδήποτε ελαστικό όχι μόνο τα συγκεκριμένα της Michelin).

Ο “ανώνυμος” μηχανικός επιμένει πως κάποιοι χρησιμοποιούν συστηματικά χαμηλότερες πιέσεις από το συμφωνηθέν κατώτατο όριο με στόχο να έχουν υψηλότερα επίπεδα κρατήματος για μεγαλύτερη χρονική διάρκεια.

Αυτό είναι άδικο για όποιες ομάδες και για όσους αναβάτες ακολουθούν κατά γράμμα τη συμφωνία και ως εκ τούτου θα πρέπει να διαχειριστούν προβλήματα υπερθέρμανσης και χαμηλότερου επίπεδου κρατήματος προς το τέλος του αγώνα ή όταν πιέζουν στο όριο για να προσπεράσουν κ.τ.λ.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως από τη στιγμή που μιλάμε για όρια πιέσεων κατά την διάρκεια του αγώνα, θα πρέπει να κατανοήσουμε και τη δυσκολία που έχουν οι μηχανικοί και κυρίως οι αναβάτες να προϋπολογίσουν τις σωστές πιέσεις πριν τον αγώνα, ώστε αυτές να διατηρήσουν εντός των κατώτατων ορίων για 20-25 γύρους.

Σε κάθε περίπτωση, οι πληροφορίες λένε ότι το τριήμερο του επόμενου αγώνα του Le Mans στη Γαλλία θα υπάρχει σοβαρή κουβέντα μεταξύ ομάδων, Dorna, FIM και IRTA για το συγκεκριμένο θέμα και πιθανόν να δούμε ποινές σε όσους παραβιάζουν το κατώτατο όριο πιέσεων από εδώ και πέρα, κάτι που λογικά θα έπρεπε ήδη να είχε γίνει πολλές φορές…

 

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.