MotoGP Le Mans: Της Yamaha χαρμολύπη

Τριήμερο πτώσεων στην Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2017

Σε έναν αγώνα χωρίς θεαματικές προσπεράσεις, χωρίς μεγάλη ένταση, καταλήγουν οι πτώσεις να αυξήσουν το δραματικό στοιχείο. Στο Le Man κυριάρχησαν οι πτώσεις ξεκινώντας από τον Miller και την θεαματική / τρομακτική έξοδο, μέχρι τον αγώνα της Moto3 που οι μισοί αναβάτες έπεσαν ταυτόχρονα στην ίδια στροφή σε ένα μπουλούκι που του βάζεις μουσική και το κάνεις χορογραφία..

Όσα ακολούθησαν στο HJC Helmets Grand Prix de France, ήταν για να κλωτσήσουν καρέκλες στην εξέδρα του πρωταθλήματος, γκρεμίζοντας βαθμολογίες… ταυτόχρονα ο αγώνας είχε και δύο «στανταράκια» που έσωζαν λίγο τις προγνώσεις. Το πρώτο στάνταρ ήταν ο Zarco. Τρέχοντας μέσα στην Γαλλία, ο καλύτερος αναβάτης που έχουν να επιδείξουν οι Γάλλοι, ήταν βέβαιο ότι θα κάνει την υπερπροσπάθειά του, και ξεκινώντας από την τρίτη θέση, ήταν επίσης βέβαιο ότι τουλάχιστον για τους πρώτους 5 γύρους, θα οδηγούσε την κούρσα, όπως είχε κάνει στην έναρξη της σεζόν στο Qatar. Τι θα γινόταν μετά, κι αν θα επαναλάμβανε την πτώση του, ήταν κάτι που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει και κανείς δεν ευχόταν. Ο Zarco είχε επιλέξει μαλακότερη γόμα από την συντριπτική πλειοψηφία και ακριβώς όπως ήταν όλες οι προβλέψεις, έκανε την επίθεσή του από την εκκίνηση, παρόλο που δεν ήταν αρκετά καλή για αυτόν. Άψογα πετάχτηκε εμπρός ο Rossi, που παραλίγο θα είχε και την πρώτη θέση στην εκκίνηση αλλά πρώτος επίσης έκοψε για την στροφή, μη θέλοντας να μπλέξει με πολλούς αναβάτες ρισκάροντας. Ο Vinales που είχε ξεκινήσει από την pole position και είχε ξεκινήσει καλά, είδε τότε τον Zarco να κάνει μία επίθεση στα φρένα και να παίρνει την πρώτη θέση οδηγώντας τον αγώνα μπροστά στις γεμάτες κερκίδες που ζητωκραύγαζαν. Κράτησε την πρώτη θέση για πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς, και φυσικά αυτή την φορά δεν έπεσε. Οι δύο εργοστασιακές Yamaha ακολουθούσαν τον Zarco κι όλοι οι από πίσω έδειχναν επίσης συγκρατημένοι, εκτός από τον Pedrosa που αργά και σταθερά ανέβαινε θέσεις. Αργότερα στον αγώνα θα έπεφτε, όχι εσκεμμένα, και πάνω στον Crutchlow, ονόματα σε μία τέτοια πρόταση που περιμένεις να έχουν ανάποδη σειρά, στοιχείο της προσπάθειας του Pedrosa.

Ακόμα κι όταν ο Vinales έκανε την επίθεση στον Zarco με ένα πολύ καθαρό και όμορφο προσπέρασμα – απάντηση σε αυτό που του έκανε ο Γάλλος στην εκκίνηση του αγώνα, ο αγώνας συνέχισε να στερείται θεάματος. Συγκρατημένα τα μεγάλα ονόματα έκαναν αγώνα στρατηγικής με τον Marquez στην τέταρτη θέση να δηλώνει μετά τον αγώνα, ότι είχε σκοπό να παλέψει για την θέση που είχε ή για την πέμπτη, κουβέντες που δύσκολα περιμένεις από τον Marquez που πάντα μάχεται για το καλύτερο στις εμπρός θέσεις κι όχι στις πίσω. Ήταν γιατί οι Honda αντιμετώπιζαν ποικίλα θέματα στο Le Mans, ενώ γενικά είναι πίστα που ευνοεί τις Yamaha αρκετά περισσότερο. Τελικά ο Marquez έκανε το λάθος και έπεσε, δίνοντας μία δυνατή κλωτσιά στην θέση του στο πρωτάθλημα, αφού αυτή ήταν η δεύτερη πτώση του.

Ο Zarco απολάμβανε την μεσαία θέση ανάμεσα στις εργοστασιακές Yamaha με τον Vinales να οδηγεί εκπληκτικά, αλλά να ξεφεύγει ελάχιστα και την απουσία του Marquez, που είχε αρχίσει να πλησιάζει τον Rossi, να δίνει το πλεονέκτημα στον Ιταλό να μάχεται με γνώμονα μονάχα το εμπρός. Το προσπέρασμα που επιφύλασσε ο Rossi στον Zarco ήταν τελικά εκπληκτικό και έκανε την αναμονή να αξίζει, με τις κερκίδες να πανηγυρίζουν παρόλο που προσπέρασε τον συμπατριώτη τους! Οι Yamaha πήγαιναν για το 1-2 μόνο που ο Rossi δεν είχε σκοπό να είναι το δύο..

Ο Vinales δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει από το σημείο που προσπέρασε τον Zarco. Είχε ανοίξει λίγο την διαφορά, όμως αυτή ήταν ελάχιστη. Μόλις είδε την ταμπέλα με το όνομα του Rossi, ήξερε ότι ο Ιταλός θα του έρθει αλλά δεν κατάφερε να κάνει κάτι για αυτό. Ο Rossi προσπέρασε με τον ίδιο τρόπο και μπήκε μπροστά κάνοντας τους Γάλλους να ουρλιάζουν από ευτυχία. Ο Rossi πήγαινε για την νίκη και το Vinales έδειχνε ότι θα το παλέψει, όμως επίσης έδειχνε ότι δεν θα τα καταφέρει. Δεν χρειάστηκε, ο Rossi του άνοιξε την πόρτα όταν έκανε λάθος στην ταχύτητα εισόδου, και το λάθος αυτό θα ήταν μοιραίο. Μπορεί απλά να έχασε μερικά δέκατα, δίνοντας την πρώτη θέση στον Vinales, μένοντας στην δεύτερη και χάνοντας ελάχιστους πόντους από το πρωτάθλημα, αλλά το πιο σοβαρό ήταν πως αυτό τον έκανε να ξεχάσει τον χρυσό κανόνα του ’17, όπως ο ίδιος έχει πει. Σημασία έχει η θέση στο βάθρο, όχι μία συγκεκριμένη θέση…

Το Rossi αποφάσισε να κυνηγήσει τον Vinales αμέσως μετά το λάθος που είχε κάνει, έχασε πρόσφυση από το πίσω ελαστικό και σημείωσε μία τραγική πτώση που τον ξερίζωσε από τις πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα. Ο ίδιος λέει ότι κανείς στην ομάδα δεν μπορεί να εξηγήσει πώς έγινε και χάθηκε η πτώση από το πίσω ελαστικό, αλλά ναι συνέβη και ήταν τραγικό, όπως θα ήταν για οποιοδήποτε αναβάτη έκανε μία τέτοια προσπάθεια. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε αγώνα που κρίνεται στην τελευταία στροφή, είχαμε πολύ καιρό να δούμε δύο Yamaha να παλεύουν για την πρώτη θέση του βάθρου και τελικά το θέαμα έχασε. Ο Zarco τερμάτισε τελικά δεύτερος στην κορυφαία του στιγμή στα MotoGP που εμφανίζεται για πρώτη φορά, προερχόμενος από την Moto2. Τρίτος ο Pedrosa και πρώτος - φυσικά - ο Vinales που δεν ήξερε ότι ο Rossi έπεσε και πάλευε ρισκάροντας μέχρι το τέλος για να είναι σίγουρος..

Ο Rossi δεν μπορούσε να πιστέψει αυτή την εξέλιξη και φανερά απογοητευμένος επέστρεψε στα pit. Ένας αγώνας που δεν είχε θέαμα αλλά κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω στο πρωτάθλημα…

Τώρα πλέον κατευθύνονται στο Mugello και εκεί η Michelin θα τους έχει το τελευταίο ελαστικό που έφτιαξε το ’16. Μετά από την πρώτη της σεζόν στα MotoGP και ακούγοντας όλα τα προβλήματα των αναβατών, η Michelin είχε ετοιμάσει ένα εμπρός ελαστικό με πιο σκληρό σκελετό. Για το ’17 το νέο της αγωνιστικό ελαστικό είχε μπροστά έναν σκελετό λίγο πιο μαλακό από το τελευταίο του ’16 και ήταν ο Rossi ο πρώτος που το «ακύρωσε», καθώς –όπως ο ίδιος τόνισε – του έδινε ασάφεια και δεν μπορούσε να υπολογίσει. Μαζί του τέθηκαν 20 αναβάτες και ψήφησαν με συντριπτική πλειοψηφία να φέρει πίσω η Michelin το εμπρός ελαστικό του ’16. Εκεί ήταν που έγινε και επεισόδιο: Μαζί με τον Vinales, και ο Lorenzo δεν ήθελε αυτή την αλλαγή, προτιμώντας το νεότερο. Ο Miller όμως γύρισε και του είπε ένα απόσπασμα από την ταινία Dirty Harry, όπου με απλά λόγια υπενθυμίζει πως καθένας έχει την γνώμη του, αν και το υπενθυμίζει με άσχημο τρόπο. Ο Lorenzo θεώρησε πως αυτό είναι άσχημο να συμβαίνει μπροστά τους υπόλοιπους αναβάτες, πόσο μάλλον στην δική του περίπτωση, που είναι και πολλαπλάσια παγκόσμιος πρωταθλητής. Την επόμενη μέρα που ο Miller είχε τρομακτική πτώση, ο Lorenzo μίλησε για σημάδι από το θεό, έτσι ώστε ο Miller να μάθει χωρίς να τραυματιστεί…

 

Το πρωτάθλημα, έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά την Γαλλία:

1Maverick ViñalesYamaha85 
2Dani PedrosaHonda68-17
3Valentino RossiYamaha62-23
4Marc MarquezHonda58-27
5Johann ZarcoYamaha55-30
6Andrea DoviziosoDucati54-31
7Cal CrutchlowHonda40-45
8Jorge LorenzoDucati38-47
9Jonas FolgerYamaha38-47
10Jack MillerHonda29-56
11Danilo PetrucciDucati26-59
12Scott ReddingDucati26-59
13Loris BazDucati19-66
14Aleix EspargaroAprilia17-68
15Andrea IannoneSuzuki15-70
16Alvaro BautistaDucati14-71
17Tito RabatHonda13-72
18Hector BarberaDucati12-73
19Karel AbrahamDucati9-76
20Alex RinsSuzuki7-78
21Pol EspargaroKTM6-79
22Bradley SmithKTM6-79
23Sam LowesAprilia2-83
24Sylvain GuintoliSuzuki1-84
25Takuya TsudaSuzuki -85

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Φτάνει τους 1000 αγώνες στην Αυστρία

Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές
1000th GP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/8/2025

Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών

Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.

 

Από την αρχή…

Ο πρώτος αγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.

Harold Daniell

Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότερος νικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.

Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.

MotoGP 1000th GP

Από τα 200 στα 400 Grand Prix

Ο 200ός αγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτη φορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταία νίκη μονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτη νίκη δίχρονου κινητήρα.

MotoGP 1000th GP

Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300ό αγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδρο δίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.

MotoGP 1000th GP

Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταία νίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονη μηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.

Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400ό αγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.

MotoGP 1000th GP

 

Η σύγχρονη εποχή

Η μισή χιλιάδα αγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.

MotoGP 1000th GP

Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτη νίκη Ducati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).

MotoGP 1000th GP

Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότερος νικητής όλων των εποχών.

MotoGP 1000th GP

Από το 800 στο 1000

O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800ό αγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτος Βρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικός Πορτογάλος με νίκη στην μεγάλη κατηγορία.

MotoGP 1000th GP

Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτο γαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτη νίκη Aprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).

Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.

MotoGP 1000th GP

 

Και τώρα… το μέλλον

Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.

MotoGP 1000th GP