MotoGP Le Mans: Της Yamaha χαρμολύπη

Τριήμερο πτώσεων στην Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2017

Σε έναν αγώνα χωρίς θεαματικές προσπεράσεις, χωρίς μεγάλη ένταση, καταλήγουν οι πτώσεις να αυξήσουν το δραματικό στοιχείο. Στο Le Man κυριάρχησαν οι πτώσεις ξεκινώντας από τον Miller και την θεαματική / τρομακτική έξοδο, μέχρι τον αγώνα της Moto3 που οι μισοί αναβάτες έπεσαν ταυτόχρονα στην ίδια στροφή σε ένα μπουλούκι που του βάζεις μουσική και το κάνεις χορογραφία..

Όσα ακολούθησαν στο HJC Helmets Grand Prix de France, ήταν για να κλωτσήσουν καρέκλες στην εξέδρα του πρωταθλήματος, γκρεμίζοντας βαθμολογίες… ταυτόχρονα ο αγώνας είχε και δύο «στανταράκια» που έσωζαν λίγο τις προγνώσεις. Το πρώτο στάνταρ ήταν ο Zarco. Τρέχοντας μέσα στην Γαλλία, ο καλύτερος αναβάτης που έχουν να επιδείξουν οι Γάλλοι, ήταν βέβαιο ότι θα κάνει την υπερπροσπάθειά του, και ξεκινώντας από την τρίτη θέση, ήταν επίσης βέβαιο ότι τουλάχιστον για τους πρώτους 5 γύρους, θα οδηγούσε την κούρσα, όπως είχε κάνει στην έναρξη της σεζόν στο Qatar. Τι θα γινόταν μετά, κι αν θα επαναλάμβανε την πτώση του, ήταν κάτι που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει και κανείς δεν ευχόταν. Ο Zarco είχε επιλέξει μαλακότερη γόμα από την συντριπτική πλειοψηφία και ακριβώς όπως ήταν όλες οι προβλέψεις, έκανε την επίθεσή του από την εκκίνηση, παρόλο που δεν ήταν αρκετά καλή για αυτόν. Άψογα πετάχτηκε εμπρός ο Rossi, που παραλίγο θα είχε και την πρώτη θέση στην εκκίνηση αλλά πρώτος επίσης έκοψε για την στροφή, μη θέλοντας να μπλέξει με πολλούς αναβάτες ρισκάροντας. Ο Vinales που είχε ξεκινήσει από την pole position και είχε ξεκινήσει καλά, είδε τότε τον Zarco να κάνει μία επίθεση στα φρένα και να παίρνει την πρώτη θέση οδηγώντας τον αγώνα μπροστά στις γεμάτες κερκίδες που ζητωκραύγαζαν. Κράτησε την πρώτη θέση για πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς, και φυσικά αυτή την φορά δεν έπεσε. Οι δύο εργοστασιακές Yamaha ακολουθούσαν τον Zarco κι όλοι οι από πίσω έδειχναν επίσης συγκρατημένοι, εκτός από τον Pedrosa που αργά και σταθερά ανέβαινε θέσεις. Αργότερα στον αγώνα θα έπεφτε, όχι εσκεμμένα, και πάνω στον Crutchlow, ονόματα σε μία τέτοια πρόταση που περιμένεις να έχουν ανάποδη σειρά, στοιχείο της προσπάθειας του Pedrosa.

Ακόμα κι όταν ο Vinales έκανε την επίθεση στον Zarco με ένα πολύ καθαρό και όμορφο προσπέρασμα – απάντηση σε αυτό που του έκανε ο Γάλλος στην εκκίνηση του αγώνα, ο αγώνας συνέχισε να στερείται θεάματος. Συγκρατημένα τα μεγάλα ονόματα έκαναν αγώνα στρατηγικής με τον Marquez στην τέταρτη θέση να δηλώνει μετά τον αγώνα, ότι είχε σκοπό να παλέψει για την θέση που είχε ή για την πέμπτη, κουβέντες που δύσκολα περιμένεις από τον Marquez που πάντα μάχεται για το καλύτερο στις εμπρός θέσεις κι όχι στις πίσω. Ήταν γιατί οι Honda αντιμετώπιζαν ποικίλα θέματα στο Le Mans, ενώ γενικά είναι πίστα που ευνοεί τις Yamaha αρκετά περισσότερο. Τελικά ο Marquez έκανε το λάθος και έπεσε, δίνοντας μία δυνατή κλωτσιά στην θέση του στο πρωτάθλημα, αφού αυτή ήταν η δεύτερη πτώση του.

Ο Zarco απολάμβανε την μεσαία θέση ανάμεσα στις εργοστασιακές Yamaha με τον Vinales να οδηγεί εκπληκτικά, αλλά να ξεφεύγει ελάχιστα και την απουσία του Marquez, που είχε αρχίσει να πλησιάζει τον Rossi, να δίνει το πλεονέκτημα στον Ιταλό να μάχεται με γνώμονα μονάχα το εμπρός. Το προσπέρασμα που επιφύλασσε ο Rossi στον Zarco ήταν τελικά εκπληκτικό και έκανε την αναμονή να αξίζει, με τις κερκίδες να πανηγυρίζουν παρόλο που προσπέρασε τον συμπατριώτη τους! Οι Yamaha πήγαιναν για το 1-2 μόνο που ο Rossi δεν είχε σκοπό να είναι το δύο..

Ο Vinales δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει από το σημείο που προσπέρασε τον Zarco. Είχε ανοίξει λίγο την διαφορά, όμως αυτή ήταν ελάχιστη. Μόλις είδε την ταμπέλα με το όνομα του Rossi, ήξερε ότι ο Ιταλός θα του έρθει αλλά δεν κατάφερε να κάνει κάτι για αυτό. Ο Rossi προσπέρασε με τον ίδιο τρόπο και μπήκε μπροστά κάνοντας τους Γάλλους να ουρλιάζουν από ευτυχία. Ο Rossi πήγαινε για την νίκη και το Vinales έδειχνε ότι θα το παλέψει, όμως επίσης έδειχνε ότι δεν θα τα καταφέρει. Δεν χρειάστηκε, ο Rossi του άνοιξε την πόρτα όταν έκανε λάθος στην ταχύτητα εισόδου, και το λάθος αυτό θα ήταν μοιραίο. Μπορεί απλά να έχασε μερικά δέκατα, δίνοντας την πρώτη θέση στον Vinales, μένοντας στην δεύτερη και χάνοντας ελάχιστους πόντους από το πρωτάθλημα, αλλά το πιο σοβαρό ήταν πως αυτό τον έκανε να ξεχάσει τον χρυσό κανόνα του ’17, όπως ο ίδιος έχει πει. Σημασία έχει η θέση στο βάθρο, όχι μία συγκεκριμένη θέση…

Το Rossi αποφάσισε να κυνηγήσει τον Vinales αμέσως μετά το λάθος που είχε κάνει, έχασε πρόσφυση από το πίσω ελαστικό και σημείωσε μία τραγική πτώση που τον ξερίζωσε από τις πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα. Ο ίδιος λέει ότι κανείς στην ομάδα δεν μπορεί να εξηγήσει πώς έγινε και χάθηκε η πτώση από το πίσω ελαστικό, αλλά ναι συνέβη και ήταν τραγικό, όπως θα ήταν για οποιοδήποτε αναβάτη έκανε μία τέτοια προσπάθεια. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε αγώνα που κρίνεται στην τελευταία στροφή, είχαμε πολύ καιρό να δούμε δύο Yamaha να παλεύουν για την πρώτη θέση του βάθρου και τελικά το θέαμα έχασε. Ο Zarco τερμάτισε τελικά δεύτερος στην κορυφαία του στιγμή στα MotoGP που εμφανίζεται για πρώτη φορά, προερχόμενος από την Moto2. Τρίτος ο Pedrosa και πρώτος - φυσικά - ο Vinales που δεν ήξερε ότι ο Rossi έπεσε και πάλευε ρισκάροντας μέχρι το τέλος για να είναι σίγουρος..

Ο Rossi δεν μπορούσε να πιστέψει αυτή την εξέλιξη και φανερά απογοητευμένος επέστρεψε στα pit. Ένας αγώνας που δεν είχε θέαμα αλλά κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω στο πρωτάθλημα…

Τώρα πλέον κατευθύνονται στο Mugello και εκεί η Michelin θα τους έχει το τελευταίο ελαστικό που έφτιαξε το ’16. Μετά από την πρώτη της σεζόν στα MotoGP και ακούγοντας όλα τα προβλήματα των αναβατών, η Michelin είχε ετοιμάσει ένα εμπρός ελαστικό με πιο σκληρό σκελετό. Για το ’17 το νέο της αγωνιστικό ελαστικό είχε μπροστά έναν σκελετό λίγο πιο μαλακό από το τελευταίο του ’16 και ήταν ο Rossi ο πρώτος που το «ακύρωσε», καθώς –όπως ο ίδιος τόνισε – του έδινε ασάφεια και δεν μπορούσε να υπολογίσει. Μαζί του τέθηκαν 20 αναβάτες και ψήφησαν με συντριπτική πλειοψηφία να φέρει πίσω η Michelin το εμπρός ελαστικό του ’16. Εκεί ήταν που έγινε και επεισόδιο: Μαζί με τον Vinales, και ο Lorenzo δεν ήθελε αυτή την αλλαγή, προτιμώντας το νεότερο. Ο Miller όμως γύρισε και του είπε ένα απόσπασμα από την ταινία Dirty Harry, όπου με απλά λόγια υπενθυμίζει πως καθένας έχει την γνώμη του, αν και το υπενθυμίζει με άσχημο τρόπο. Ο Lorenzo θεώρησε πως αυτό είναι άσχημο να συμβαίνει μπροστά τους υπόλοιπους αναβάτες, πόσο μάλλον στην δική του περίπτωση, που είναι και πολλαπλάσια παγκόσμιος πρωταθλητής. Την επόμενη μέρα που ο Miller είχε τρομακτική πτώση, ο Lorenzo μίλησε για σημάδι από το θεό, έτσι ώστε ο Miller να μάθει χωρίς να τραυματιστεί…

 

Το πρωτάθλημα, έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά την Γαλλία:

1Maverick ViñalesYamaha85 
2Dani PedrosaHonda68-17
3Valentino RossiYamaha62-23
4Marc MarquezHonda58-27
5Johann ZarcoYamaha55-30
6Andrea DoviziosoDucati54-31
7Cal CrutchlowHonda40-45
8Jorge LorenzoDucati38-47
9Jonas FolgerYamaha38-47
10Jack MillerHonda29-56
11Danilo PetrucciDucati26-59
12Scott ReddingDucati26-59
13Loris BazDucati19-66
14Aleix EspargaroAprilia17-68
15Andrea IannoneSuzuki15-70
16Alvaro BautistaDucati14-71
17Tito RabatHonda13-72
18Hector BarberaDucati12-73
19Karel AbrahamDucati9-76
20Alex RinsSuzuki7-78
21Pol EspargaroKTM6-79
22Bradley SmithKTM6-79
23Sam LowesAprilia2-83
24Sylvain GuintoliSuzuki1-84
25Takuya TsudaSuzuki -85

 

 

 

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu – Ο πρωταθλητής WSBK που θέλει να σπάσει την κατάρα του MotoGP

Και ίσως η συγκυρία κανονισμών, κυβισμού και ελαστικών, να τον βοηθήσει περισσότερο από τους προηγούμενους
From WSBK to MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2025

Εδώ και 37 χρόνια, Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του WorldSBK πέρασαν στο MotoGP με όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά κανείς δεν κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρα αυτά. Τα φώτα στον Toprak Razgatlioglu που, για το 2026, περνά από τον θρόνο του WorldSBK, στην αρένα του MotoGP

Ο μάγος των φρένων, δύο φορές (και ίσως σύντομα τρεις) Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αφήνει πίσω του τον κόσμο των Superbike. Από το 2026, θα οδηγεί στο MotoGP την εργοστασιακή Yamaha M1 με τα χρώματα της Prima Pramac.

Δεν είναι ο πρώτος που το δοκιμάζει. Αλλά η ιστορία δείχνει να μην είναι είναι με το μέρος του. Από τους 19 Παγκόσμιους Πρωταθλητές του WSBK, μόλις δύο κέρδισαν Grand Prix στο MotoGP: ο Ben Spies και ο Troy Bayliss. Πολλοί προσπάθησαν, αρκετοί τραυματίστηκαν, άλλοι δεν βρήκαν την κατάλληλη ομάδα, μερικοί δεν μπήκαν καν στον κόπο.

Τα μεγάλα ονόματα που δεν τα κατάφεραν

Ο Ben Spies, Πρωταθλητής Superbike το 2009, κέρδισε στο Assen το 2011, αλλά οι τραυματισμοί τον σταμάτησαν. Ο Troy Bayliss, αφού κατέκτησε τον τίτλο του WSBK το 2001, γύρισε στο MotoGP το 2006 για να αντικαταστήσει τον Sete Gibernau και κέρδισε θριαμβευτικά στη Valencia, χαρίζοντας στην Ducati το πρώτο της 1-2.

From WSBK to MotoGP

Colin Edwards, James Toseland, Neil Hodgson, Scott Russell, όλοι τους πρωταθλητές στο WSBK, αλλά χωρίς να κατορθώσουν νίκη στο MotoGP. Ο Edwards έχασε τη μεγάλη του στιγμή στην τελευταία στροφή του Assen το 2006. Ο Toseland ξεκίνησε δυνατά αλλά τραυματισμοί στον καρπό τον άφησαν πίσω. Ο Hodgson πάλευε με μη ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

From WSBK to MotoGP

Ο Cal Crutchlow έδειξε τον δρόμο, άρπαξε την ευκαιρία, έφυγε νωρίς από το WSBK και κέρδισε τρία MotoGP Grand Prix, περισσότερα από κάθε πρωταθλητή WSBK.

From WSBK to MotoGP

Οι βασιλιάδες που έμειναν στο κάστρο τους

Ο Carl Fogarty και ο Jonathan Rea, ζωντανοί θρύλοι του WSBK, είχαν την ταχύτητα για να τα βάλουν με τους καλύτερους του MotoGP, αλλά δεν έκαναν ποτέ το βήμα στη αρένα του MotoGP.

From WSBK to MotoGP

H ανάποδη διαδρομή

Max Biaggi, Alvaro Bautista, Carlos Checa, John Kocinski… Οι αναβάτες  του MotoGP που πήγαν στα Superbikes τα κατάφεραν σαφώς καλύτερα με κάποιους από αυτούς να προσθέτουν νέους τίτλους στις προθήκες τους.

From WSBK to MotoGP

Ο Toprak περίμενε μέχρι να έχει στο βιογραφικό του δύο τίτλους (και ίσως έναν τρίτο) πριν μεταπηδήσει στο MotoGP και την εργοστασιακή Yamaha. Το 2026 θα έχει έναν χρόνο να προσαρμοστεί, ενώ η Yamaha αναπτύσσει τη νέα V4 M1. Το 2027, τα ελαστικά του MotoGP αλλάζουν από Michelin σε Pirelli, τα ίδια με τα οποία έχει γράψει την ιστορία του στα Superbikes, ίσως αυτές να είναι οι ιδανικές συνθήκες για έναν rookie να παλέψει επί ίσοις όροις στην μεγάλη κατηγορία, με όλους να ξεκινάνε σε μία κενή σελίδα.

Η επόμενη σεζόν θα είναι απλά μεταβατική περίοδος, κανείς δεν περιμένει το παραμικρό δυναμικό αποτέλεσμα, αντιθέτως ο στόχος είναι η προετοιμασία για το 2027 με μία τελείως νέα V4 μοτοσυκλέτα από την Yamaha και στο Μιλάνο που βρεθήκαμε πριν λίγες ημέρες, στο σπίτι των MotoGP του Ιαπωνικού κατασκευαστή, είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι. Μόνο σίγουρο πως εργάζονται σκληρά για να φέρουν την πολυπόθητα αλλαγή και να επιστρέψουν στην ανταγωνιστικότητα. Ο Toprak δεν είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ομάδα που ρίχνουν στον πόλεμο, αλλά ακόμη ένα από τα πολλά εφόδια που μαζεύουν.

Στην θέση του τώρα ένας άλλος γνώριμος, ένας MotoGP αναβάτης που έχει τρέξει και σε Dakar, έχει τρέξει και στο εθνικό πρωτάθλημα Superbike των ΗΠΑ, ο Danilo Petrucci στην BMW για τα WSBK το 2026!

From WSBK to MotoGP