Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2017

Όσκαρ Β’ ρόλου μοιράστηκαν για τις ερμηνείες τους ο Zarco με τον Lorenzo. Δίχως αυτούς δεν θα υπήρχε δραματική ταινία, και απλά θα είχαμε ανακηρύξει ήδη τον πρωταθλητή. Τους αξίζουν συγχαρητήρια γιατί μας χάρισαν έναν έντονο αγώνα, με τελείως διαφορετική έννοια έντασης από τον προηγούμενο. Αν στην Αυστραλία είδαμε την καλύτερη ταινία δράσης της δεκαετίας ολόκληρης, τότε σήμερα είδαμε μία δραματική φτιαγμένη για Όσκαρ!

Ο καιρός έθεσε το κατάλληλο χρώμα. Από την Παρασκευή που έδειξε όλα του τα πρόσωπα, το Σάββατο έπαιξε δυνατά με την ζέστη και μας χάρισε μία κατάταξη με θέαμα, και στον αγώνα αποφάσισε να βρέξει τόσο, όσο χρειαζόταν για να ανακατέψει, την ήδη ανάκατη τράπουλα. Την τελευταία στιγμή οι αλλαγές ελαστικών ήταν μία λογική κίνηση, λίγο ριψοκίνδυνη αλλά πάντα σε λογικά πλαίσια.

Κι έτσι ήρθε η εκκίνηση, που αξίζει να την βλέπεις ξανά και ξανά, όσο ο Marquez πετάγεται μπροστά, βρίσκει λίγο χώρο και κάνει το βήμα: Φρενάρει μετά τον Zarco που πήγαινε να στρίψει πρώτος… ανοίγει την γραμμή του και μαζί συμπαρασέρνει και τον Lorenzo, όμως δεν χάνουν πολύ, κοφτά ξανά μπαίνουν εμπρός στο τρενάκι, κι αμέσως ο Marquez πιέζει για να βρεθεί πίσω από τον Zarco με τον Pedrosa να διορθώνει την γραμμή του στην στροφή για να χωρέσουν και οι δύο. Τελικά από τον πρώτο γύρο τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν για την τετράδα που θα πρωταγωνιστήσει. Ο Zarco είναι μπροστά τον ακολουθεί ένας Lorenzo που ξαφνιάζει με την επιθετικότητά σε βροχή, πίσω ο Marquez κι έπειτα ο Dovizioso. Ο Rossi διάλεξε μία γραμμή στην εκκίνηση –δεν είχε και πολλές επιλογές- που θα τον έφερνε μπροστά μονάχα αν είχε ριψοκίνδυνο φρενάρισμα. Δεν το έκανε και κόλλησε στον Vinales, ο οποίος έκοψε απότομα με τον Rossi πίσω του γιατί στην εσωτερική επιτέθηκαν τα Suzuki. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσουν την ευκαιρία να κυνηγήσουν μπροστά, με τον Rossi να μένει στο τέλος της δεκάδας μετά την διεκδίκηση με τα Suzuki και τον Vinales ακόμα πιο πίσω. Ο Rins θα είχε αργότερα μία πτώση, θα ξανά έμπαινε για να ξανά πέσει, και να κερδίσει την μαύρη σημαία γιατί δεν είχε την σωστή είσοδο…

Από τους πρώτους γύρους ο Zarco έκανε την διαφορά με τον Lorenzo να μένει πίσω του, όχι όμως σε φάση επίθεσης. Μέχρι που ο Lorenzo έδειξε ένα νέο πρόσωπο, πήγαινε ταχύτερα όλων στην βροχή και με την Ducati… Φτάνουμε έτσι στον 8o γύρο που ο Dovizioso καταφέρνει να προσπεράσει κι εκείνος τον Zarco με τον Lorenzo να συνεχίζει να είναι ταχύτερος. Το δράμα αρχίζει, και παραμένει έντονο όσο οι αποστάσεις μεγαλώνουν. Ο Zarco έχει 2-3 γλιστρήματα, αν πέσει ο Marquez είναι πρωταθλητής, να χάσει χρόνο είναι δύσκολο, έναντι του Marquez που έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα. Αν βέβαια έπεφτε τότε το πρωτάθλημα γυρνούσε σε ντέρμπι, γιατί στον τελευταίο αγώνα μία τρίτη θέση και μία νίκη του Dovizioso άλλαζε την ροή του πρωταθλήματος που μετά την Αυστραλία είχε μπει σε αυλάκι…

Ο Lorenzo πότε θα έδινε την θέση του στον Dovizioso; Εκεί ήταν το ερώτημα, ιδιαίτερα όταν η διαφορά του 0,5 έφτασε να γίνει 1,1 χωρίς να έρθει ειδοποίηση από την Ducati. Του είπαν όμως να αλλάξει χάρτη. Ήταν μήνυμα με νόημα; Ήταν για να τον αναγκάσουν να κόψει ρυθμό; Απλά για να προστατέψουν το ελαστικό και τίποτα άλλο; Αυτό θα μαθευτεί πολύ αργότερα, οπότε ας μείνουμε στο δεδομένο. Το δεδομένο είναι πως ο ίδιος ο Lorenzo είχε δηλώσει πως αν φτάσουν στην Valencia και χρειαστεί να βοηθήσει τον Dovizioso, θα το κάνει. Sepang και Valencia είναι μισή υδρόγειος διαφορά, αλλά στην πράξη δίπλα για την περίπτωση που συζητάμε, και άρα αναμενόμενο από τον Lorenzo να βοηθήσει τον Dovizioso. Αργά ή γρήγορα, ή μάλλον αργά στην λήξη του αγώνα και επιδεικτικά, με βάση τον χαρακτήρα του, ο Lorenzo θα το έκανε, τελικά ήρθε η τύχη να τον ξελασπώσει. Στην στροφή που έχει αλλάξει αγώνες και αγώνες, το σήμα κατατεθέν της πίστας, ο Lorenzo γλιστρά, και γλιστρά αληθινά, τόσο όσο χρειάζεται για να μην πέσει, και για να κερδίσει ο Dovizioso. Επιταχύνει δυνατά στην ευθεία, έτσι για να δώσει ένταση στο δράμα αλλά ο Ιταλός είχε άψογη έξοδο. Με τον Dovizioso πρώτο, ο Marquez δεν μπορεί να ανακηρυχθεί πρωταθλητής, καθώς πλέον η διαφορά τους έπεσε στους 21 βαθμούς! Εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει η ροή στο αυλάκι που κυλά από την Αυστραλία, αλλά όχι εντελώς απίθανο. Κι έτσι ο αγώνας αυτός έγινε δραματικός και είχε αγωνία, το είδος εκείνο της αγωνίας που παρακολουθείς σε ταινίες που γεννούν φιλοσοφικές συζητήσεις…

Σε μία άλλη εποχή, πολλά χρόνια πίσω, ο Marquez θα μπορούσε να φοβάται για το ποιος θα τον βγάλει εκτός αγώνα, ποιος θα είναι εκείνος που θα πέσει πάνω του… Αυτές οι εποχές δεν υπάρχουν πλέον, και τίποτα δεν μπορεί να προεξοφλήσει την έκβαση του τελευταίου αγώνα…