MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

Brembo: Φρενάροντας τα MotoGP για 25 χρόνια

Περισσότερες από 600 νίκες έχουν κατακτήσει οι αναβάτες οι αναβάτες που βασίστηκαν στα συστήματα φρένων της Brembo
brembo motogp ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/2/2026

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί μια σημαντική επέτειο για το MotoGP, καθώς το 2002 η κατηγορία των 500 κυβικών άλλαξε ταυτότητα και πήρε το σημερινό της όνομα. Έκτοτε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα κατακτήθηκαν από αναβάτες με φρένα της Brembo, η οποία από το 2016 προμηθεύει το σύνολο του πρωταθλήματος. Στη σεζόν του 2026 και 25η χρονιά ως MotoGP, η Brembo θα εξοπλίζει και τους 22 αναβάτες του.

Ωστόσο η αρχή της Brembo στα Grand Prix δεν ήταν αυτή, καθώς το 1976 ήταν η πρώτη χρονιά που προμήθευσε με δαγκάνες φρένων μοτοσυκλέτες στη σχάρα εκκίνησης των 500 κυβικών.

Brembo MotoGP

Πλέον η συνεισφορά της Brembo δεν περιορίζεται σε συστήματα φρένων, αλλά και σε πιρούνια, αμορτισέρ, συμπλέκτες και τροχούς, χάρη σε μια σειρά στρατηγικών εξαγορών στη διάρκεια αυτών των 25 ετών.

- Öhlins: 9 στις 11 ομάδες του πρωταθλήματος θα φορούν τα δικά της ανθρακονημάτινα πιρούνια και αλουμινένια αμορτισέρ,

- AP Racing: συμπλέκτες από ανθρακόνημα για 5 από τις 11 ομάδες,

- Marchesini: οι 9 από τις 11 ομάδες θα κυλούν τις μοτοσυκλέτες τους σε σφυρήλατες ζάντες μαγνησίου.

Brembo MotoGP

Από το 2023 η εταιρεία με έδρα στο Bergamo έχει αναλάβει επίσης τον ρόλο του Braking Inspiration Partner του MotoGP, ενώ κατέχει θέση κεντρικής χορηγού στο Ιταλικό GP στο Mugello.

Συνολικά το σύστημα φρένων της Brembo για το MotoGP ζυγίζει περίπου 2.3 kg. Οι αναβάτες έχουν επιλογές διάφορων ανθρακονημάτινων δίσκων ανάλογα με το οδηγικό τους στυλ. Μια από τις δημοφιλέστερες λύσεις είναι ο δίσκος με ψήκτρες που επιτρέπει καλύτερη απαγωγή θερμότητας, ζυγίζει 1.4 kg και πρέπει να διατηρείται σε ένα εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας μεταξύ 250 και 850 βαθμών Κελσίου.

Brembo MotoGP

Όλοι οι αναβάτες θα χρησιμοποιήσουν τις γνωστές δαγκάνες GP4 που παρουσιάστηκαν το 2020.

Παράλληλα, η Brembo έχει ισχυρή παρουσία και στις άλλες δύο κατηγορίες του πρωταθλήματος, Moto2 και Moto3.

Στις 14 ομάδες Moto2 και 13 ομάδες Moto3 που θα αγωνιστούν φέτος στο πρωτάθλημα, η Brembo θα εξοπλίσει το 100% τους με δαγκάνες φρένων, περίπου 30% εξ αυτών με ατσάλινους δίσκους, 80% με τακάκια φρένων, 90% με τρόμπες φρένων και άλλο ένα 30% με ζάντες Marchesini.

Εξίσου σημαντική παρουσία θα έχει και η Öhlins, με τις αναρτήσεις της να κοσμούν περίπου το 70% των συμμετοχών της Moto2 και 50% της Moto3.

Brembo MotoGP

Όσον αφορά στα φρένα, αμφότερες οι ομάδες Moto2 και Moto3 θα έχουν επιλογή μεταξύ δύο τύπων δίσκων, ανάλογα με τις απαιτήσεις της πίστας, με τη θερμοκρασία λειτουργίας να πρέπει να διατηρείται κάτω από 650 βαθμούς Κελσίου για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Οι δισκόπλακες της Moto3 έχουν διάμετρο 218 mm και ζυγίζουν περίπου 0.5 kg έκαστη, ενώ αυτές της Moto2 με διάμετρο 305 mm ζυγίζουν 1.3 kg.

Οι δαγκάνες των δύο μικρότερων κατηγοριών έχουν επίσης ψήκτρες για καλύτερη ψύξη και βασίζονται σχεδιαστικά στις GP4 του MotoGP. Συνολικά το σύστημα φρένων μιας μοτοσυκλέτας Moto2 ζυγίζει περίπου 6 kg, ενώ αυτό μιας Moto3 μετρά σχεδόν 4.5 kg.