Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2025

Ένας φανταστικός αγώνας που θα οδηγήσει, το πιθανότερο, στον τίτλο για τον Marc Marquez στην Ιαπωνία κάνοντας το μεγαλύτερο “comeback” στην ιστορία των MotoGP. Το καθηλωτικό θέαμα δεν ήταν της μορφής μάχης αγκώνα με αγκώνα, αλλά κάτι άλλο πολύ πιο δύσκολο αλλά όχι εξίσου εντυπωσιακό για όλους.

Στην εκκίνηση ο Marc Marquez έκανε ότι και εχθές αλλά λίγο καλύτερα, περνώντας ταχύτερα τον Alex και μπαίνοντας πίσω από τον Bezzecchi. Πριν κλείσει ο γύρος, κλασσικός Mir, εμπλέκεται σε πτώση με τον Zarco και πλέον είναι σαν να λες ότι ο Chantra θα τερματίσει τελευταίος. Τις ίδιες πιθανότητες έχει και ο Mir να τον ρίξουν ή να πέσει μόνος του. Τελικά ο Zarco ξανά μπαίνει στον αγώνα, έτσι για να κόψει το σερί του Chantra από την τελευταία θέση.

Στον 2^ο γύρο ο Marc έχει κολλήσει στον Bezzecchi και φαίνεται σαν να είναι έτοιμος να κάνει την κίνηση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και πράγματι έτσι φάνηκε στην 6^η στροφή τους 3^ου γύρου. Όμως θα μείνουν έτσι κολλητά, για αρκετούς γύρους ακόμη.

Ο Rins κερδίζει μαζί με τον Fernandez που οδηγεί την V4 της Yamaha δύο διελεύσεις από την ποινή μακρύτερους γύρου γιατί έκανε λάθος εκκίνηση, με τον Ai Ogura να συνεχίζει και αυτός τις ατυχίες πέφτοντας στον 4^ο γύρο. Μιλάμε για τον μόνο με μαλακή γόμα. Στον ίδιο γύρο ο Acosta περνά τον Di Giannanontio και μπαίνει ανάμεσα στις VR46 που τώρα έχουν την αντίστροφη σειρά από εχθές στον αγώνα Sprint με τον Quartararo μπροστά τους να δημιουργούν ένα διαφορετικό γκρουπάκι καθώς οι τρεις έχουν ήδη αρχίσει να ξεχωρίζουν.

Ο Acosta είναι ασταμάτητος περνά σε δύο γύρους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και τον Morbidelli και τον Quartararo, μία φανταστική κίνηση όπου τρεις διαφορετικοί αναβάτες δεν είχαν απάντηση. Αρχικά ο Quartararo βέβαια αντιστάθηκε αλλά όχι για πολύ. Στο μεταξύ πέφτει και ο Vinales σε ένα πλούσιο σε πτώσεις ξεκίνημα που όμως θα συμπληρωνόταν περισσότερο.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αντισταθεί για πολύ και ο Acosta περνά μπροστά, την ίδια στιγμή που μπορεί να μην συμβαίνει μάχη σώμα με σώμα εμπρός αλλά να είναι τόσο στο όριο η οδήγησή τους, που να μην μπορείς να παρακολουθήσεις τι γίνεται πιο πίσω.

Στον 8^ο γύρο εγκατέλειψε ο Acosta από σπασμένη αλυσίδα, ακριβώς όπως έπαθε και ο Binder εχθές και είναι η τρίτη φορά για την KTM, αυτή τη φορά όμως έχοντας προσπεράσει τις δύο VR46 και τον Quartararo και γιατί όχι, βλέποντας και την πιθανότητα να ανέβουν στο βάθρο. Εξαιρετικά ντροπιαστικά για την KTM και αποκαρδιωτικό για τον Acosta.

Ομοίως αποκαρδιωτική ακολουθεί η πτώση του Bagnaia στον 9^ο γύρο και ανοίγει το περιθώριο να χάσει την τρίτη θέση στο τέλος του πρωταθλήματος.

Στο μεταξύ το γεγονός πως ο Acosta είχε ευκαιρίες φαίνεται στον 11^ο γύρο, όταν οι δύο πρώτοι ξεμακραίνουν πλέον ακόμη πιο ξεκάθαρα από τον Alex Marquez. Είναι δεδομένο πως θα υπάρξει επίθεση από τον Marc, απλά περιμένουμε να δούμε αν θα περιμένει στο τέλος του αγώνα ή όχι.

Δεν θα περιμένουμε πολύ, στον 12^ο γύρο ο Bezzecchi κάνει το λάθος, ανοίγει γραμμή στην 8^η στροφή και ο Marc Marquez φεύγει εμπρός με μία μικρή διαφορά, όχι κολλημένοι όπως ήταν πριν.

Στον 13^ο γύρο τα προβλήματα της KTM συνεχίζονται με πτώση του Bastianini την στιγμή που ο Morbidelli πιέζει τον Quartararo και εκείνος απαντά φεύγοντας λίγο πιο μπροστά.

Η ψαλίδα του Marc Marquez με τον Bezzecchi δεν κλείνει, αντιθέτως πλέον έχουμε τρεις εμπρός που γυρνούν με ξεκάθαρες θέσεις, χωρίς δηλαδή να μπορεί να κάνει κάποιος μία επίθεση σε κάποια στροφή, θα πρέπει να πλησιάσουν πρώτα και αυτό δεν συμβαίνει ακόμη, αντιθέτως η διαφορά με τον Marc έχει φτάσει στο 0,7 ενώ ο Alex είναι ένα δευτερόλεπτο πίσω.

Τελικά στον 15^ο γύρο ο Morbidelli καταφέρνει να κάνει την επίθεση που ήθελε και να περάσει στην 4^η θέση.

Για πρώτη φορά από την ώρα του λάθους, η απόσταση των δύο πρώτων μειώνεται τώρα, με τον Marc Marquez να λαμβάνει προειδοποίηση για τα όρια της πίστας, κάνοντας έναν γύρο σε διαφορετικό ρυθμό και πλέον ο Bezzecchi είναι σε θέση επίθεσης. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί μέσα σε έναν γύρο, όμως θα φτάσουμε στον 20^ο χωρίς να αλλάξει η κατάσταση, αντιθέτως η απόστασή τους αυξήθηκε ελάχιστα και πλέον είναι ο Bezzecchi που παίρνει προειδοποίηση για τα όρια της πίστας. Είχε πλησιάσει τον Marc αλλά ποτέ τόσο όσο θα έπρεπε.

Στο μεταξύ πιο πίσω ο Quartararo είχε κάνει το λάθος αφήνοντας τον Di Giannantonio να περάσει και μέχρι να ανακτήσει τον ρυθμό πέρασαν και ο Aldequer και ο Marini με την προσπάθειά του να ακυρώνεται πλέον καθώς δεν φαινόταν πως θα μπορούσε να ανακτήσει τις χαμένες θέσεις.

Στο μεταξύ η προσπάθεια του Bezzecchi επίσης περνά σκαμπανευάσματα για να φτάσουμε στους τελευταίους γύρους όπου δείχνει πως ίσως να μπορέσει να έχει την ευκαιρία.

Στο μεταξύ όλη αυτή η προσπάθειά τους φαίνεται από το πίσω πίσω έχει μείνει ο Alex που μέσα σε 2 γύρους πηγαίνει από το +4 δευτερόλεπτα στα σχεδόν +6!

Ο Bezzecchi κάνει ταχύτερο γύρο εκείνη την στιγμή και αμέσως μετά το κάνει και ο Marc Marquez με τους δύο να γυρνάνε στην κόψη κάνοντας έναν φανταστικό αγώνα. Μπορεί να μην έχει μάχη αγκώνα με αγκώνα για να ικανοποιηθούν οι οπαδοί, αλλά μόλις αντιληφθείς την προσπάθεια η εικόνα των δύο πρώτων σε γεμίζει με αγωνία.

Αυτός είναι και ο λόγος που αμέσως μετά ο Bezzecchi τον χαρακτήρισε τον καλύτερο αγώνα της καριέρας του!

Δεν με νοιάζει η δεύτερη θέση, αλλά παλεύοντας με αυτόν που είναι ο καλύτερος και πιο δυνατός αναβάτης αυτή την στιγμή, δίνοντας τα πάντα για να είμαι ανταγωνιστικός, ήταν το καλύτερο για εμένα. Ευχαριστώντας την ομάδα, την Ακαδημία (δηλαδή την VR46) και τον ίδιο τον Rossi.

Ομοίως και ο Marc Marquez θα πει πως έδωσε τα πάντα σήμερα για να κερδίσει και να μείνει μπροστά, να δώσει στην Ducati δύο νίκες μέσα στην Ιταλία και σε ένα κοινό που αν είχε στεφθεί εδώ πρωταθλητής, όπως κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει στην Ιαπωνία, θα τον αποδοκίμαζε.

Οι τελευταίοι τρεις γύροι έγιναν όπως και ο μισός αγώνας, στην κόψη του ξυραφιού με τον Marc Marquez να τερματίζει με 0,6 δευτερόλεπτα διαφορά από τον Bezzecchi. Ας μην κανείς πως δεν ήταν ένας φανταστικός αγώνας γιατί θα φανεί πως δεν ξέρει τι βλέπει, δύο κορυφαίοι αναβάτες στο μέγιστο που είχαν για αυτό και βλέπαμε την απόσταση να μην μένει απόλυτα σταθερή με τον Marc Marquez να μην κινδυνεύει και άμεσα σε κάποιο σημείο. Έβαλαν 6 δευτερόλεπτα από τον τρίτο στο βάθρο, δεν έκαναν μερικούς γύρους στο όριο, έκαναν έναν αγώνα με την μέγιστη συγκέντρωση με τον Marc Marquez να γδύνεται για να ανέβει στο βάθρο!

Απίστευτη οδήγηση από τους δύο πρώτους και μία ξεκάθαρη επικράτηση του Marc Marquez ως του καλύτερου αναβάτη των MotoGP.