Η ακύρωση του αγώνα των MotoGP στο Qatar και η αναβολή του αγώνα της Ταϊλάνδης, έχει πολλές παράπλευρες συνέπειες στις ομάδες και τους αναβάτες, με την σημαντικότερη απ' όλες το χρονικό "παράθυρο" που άνοιξε ξαφνικά για την συνέχιση της εξέλιξης των μοτοσυκλετών. Αλλά ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη.

Οι ομάδες που δεν είχαν κάποιου είδους προνομίου (δηλαδή η Honda, η Yamaha, η Ducati και η Suzuki) θα έπρεπε βάσει των κανονισμών να ομολογκάρουν και να σφραγίσουν τους κινητήρες που θα χρησιμοποιούσαν μέσα στην χρονιά αυτή την εβδομάδα, λίγο πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, ενώ θα έπρεπε να καταθέσουν και το πακέτο των αεροδυναμικών βοηθημάτων, τα οποία όμως μπορούν να διαφέρουν από αναβάτη σε αναβάτη, ακόμη και μέσα στην ίδια ομάδα. Κάτι αντίστοιχο θα έπρεπε να γίνει και με τις σχέσεις των κιβωτίων πριν τον πρώτο αγώνα, έχοντας το περιθώριο για 24 διαφορετικά γραναζώματα κιβωτίου και τέσσερα γραναζώματα τελικής μετάδοσης, για όλη τη σεζόν. Τι γίνεται όμως τώρα που οι δύο πρώτοι αγώνες ακυρώθηκαν ή αναβλήθηκαν;

Το βιβλίο των κανονισμών της FIM είναι ξεκάθαρο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αναφέροντας πως τόσο οι κινητήρες όσο και τα αεροδυναμικά βοηθήματα πρέπει να ομολογκαριστούν πριν τον πρώτο αγώνα της σεζόν. Το "σφράγισμα" των κινητήρων και τον αεροδυναμικών εξαρτημάτων γίνεται κατά την διάρκεια του τεχνικού ελέγχου ή την Πέμπτη πριν ξεκινήσει το αγωνιστικό τριήμερο. Η λέξη κλειδί στην προκειμένη περίπτωση είναι "ο πρώτος αγώνας της σεζόν". Δεν έχει σημασία που οι κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα ξεκινήσουν την χρονιά τους από το Qatar, καθώς ο πρώτος αγώνας για την κατηγορία των MotoGP νοείται ο αγώνας στο Austin (με τα μέχρι τώρα δεδομένα τουλάχιστον). Αυτό άλλωστε το επιβεβαίωσε και ο Τεχνικός Διευθυντής των MotoGP, Danny Altridge, γραπτώς μέσω e-mail, στο οποίο αναφέρει ότι "όλοι τα απαιτούμενα για τους τεχνικούς έλεγχους που αφορούν τα MotoGP, συμπεριλαμβανομένων τον σχεδιασμό του κινητήρα, την έγκριση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, τα κιβώτια κ.τ.λ., θα πρέπει να κατατεθούν στο Austin". Αυτό ισχύει τώρα, αν δεν αναβληθεί και αυτός ο αγώνας…

Εδώ να σημειώσουμε ότι όλη αυτή η τροποποίηση του προγράμματος, έφερε "πονοκεφάλους" και στην Michelin, καθώς το γαλλικό εργοστάσιο είχε ήδη καταθέσει την λίστα με όλες τις γόμες και τους σκελετούς των ελαστικών που θα χρησιμοποιηθούν την σεζόν του 2020, κάτι που είχαν απαιτήσει όλες οι ομάδες. Το αν θα αλλάξει αυτή η λίστα δεν είναι σαφές προς το παρόν, αν και εφόσον συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι για να συμβαδίζει με το ανανεωμένο πρόγραμμα των αγώνων.

Όπως λοιπόν γίνεται εύκολα κατανοητό, τα εργοστάσια θα έχουν περισσότερο χρόνο στην διάθεσή τους να δουλέψουν πάνω στους κινητήρες τους και την αεροδυναμική, για να κάνουν όποιες και όσες αλλαγές θέλουν πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχουν άλλες προγραμματισμένες επίσημες δοκιμές πριν απ' αυτό για τους εργοστασιακούς αναβάτες και θα πρέπει οι ομάδες να στηριχτούν πάνω στους αναβάτες εξέλιξης που διαθέτουν, για την συλλογή δεδομένων. Κατά συνέπεια, το να δούμε τεράστιες αλλαγές στην απόδοση των κινητήρων -πέρα από την αύξηση της αξιοπιστίας- είναι μάλλον απίθανο.

Μέχρι στιγμής πάντως, η Honda είναι αυτή που έχει δηλώσει πως το HRC θα συνεχίσει την εξέλιξη του κινητήρα, αλλά και το αεροδυναμικό της πακέτο, που είχε απορρίψει πανηγυρικά ο Marquez μετά τις δοκιμές του Qatar. Πλέον, θα έχουν περισσότερο χρόνο μπροστά τους για να φτιάξουν μια βελτιωμένη έκδοση του πακέτου του 2019, το οποίο δεν είχε τα προβλήματα της έκδοσης του 2020. Ακόμη και σ' αυτό όμως υπάρχει ένα ρίσκο, καθώς αν ο Stefan Bradl, ο αναβάτης εξέλιξης του HRC, εγκρίνει τα αεροδυναμικά βοηθήματα και δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα, η Honda θα πρέπει να μείνει με αυτά ή να επιστρέψει στο σχέδιο του 2019, διότι οι κανονισμοί επιτρέπουν μόνο μία αλλαγή αεροδυναμικού σχεδιασμού μέσα στη χρονιά.

Τουλάχιστον όμως έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, τόσο η Honda όσο και τα υπόλοιπα εργοστάσια, θα έχουν την άνεση χρόνου να επιβεβαιώσουν τις επιλογές τους και τις αποφάσεις τους, μετά και από τις δοκιμές στο Qatar και την Sepang.