MotoGP - Πέθανε ο Pat Hennen ο πρώτος Αμερικάνος νικητής στην μεγάλη κατηγορία

Το ατύχημα στο Isle of Man TT το 1978 τερμάτισε την καριέρα του
motomag MotoGP - Πέθανε ο Pat Hennen ο πρώτος Αμερικάνος νικητής στην μεγάλη κατηγορία
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/4/2024

Ο Pat Hennen μεγάλος αντίπαλος του Kenny Roberts στο MotoGP δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας καθώς πριν λίγες ημέρες άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 71 ετών.

Ο Hennen γεννημένος στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις χωμάτινες πίστες το 1968, λίγα χρόνια αργότερα μετακόμισε στους αγώνες ταχύτητας όπου άρχισε να αγωνίζεται με την Suzuki.

Η πρώτες επιτυχίες ήρθαν το 1973 ενώ το 1976 ο Hennen βρέθηκε στην μεγάλη κατηγορία του MotoGP. Την συγκριμένη χρονιά ο ίδιος θα έγραφε ιστορία καθώς με RG 500 θα κέρδιζε στην πίστα της Imatra της Φινλανδίας, με τον Hennen να γίνεται ο πρώτος Αμερικανός που κερδίζει αγώνα στην μεγάλη κατηγορία.

Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με την ομάδα της Heron-Suzuki μαζί με τον Bary Sheene καταφέρνοντας να κερδίσει τον αγώνα του Silverstone. Το 1978 και ενώ ήταν εκ των φαβορί του πρωταθλήματος ήρθε μία άσχημη πτώση στο Isle of Man TT ελέω της σύγκρουσης του με έναν γλάρο. Το συγκεκριμένο ατύχημα έβαλε τέλος στην αγωνιστική καριέρα του Pat Hennen καθώς δεν μπόρεσε ξανά να επιστρέψει στο επίπεδο που ήταν πριν.

MotoGP - Πέθανε ο Pat Hennen ο πρώτος Αμερικάνος νικητής στην μεγάλη κατηγορία

Ετικέτες

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”