MotoGP Phillip Island: Μπαράζ προσπεράσεων Rossi, εκπληκτικός Crutchlow

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2016

 

Κρατήθηκε ο καιρός στην Αυστραλία, αφού εχθές άλλαζε τις εποχές κάθε πεντάλεπτο και άφησε τους θεατές να ευχαριστηθούν έναν αγώνα που είχε εξαιρετικές μάχες. Στο τέλος όμως η θερμοκρασία έπαιξε καθοριστικό ρόλο…

Ένα όνομα ακουγόταν από την αρχή, καθώς οι Espargaro έκαναν εξαιρετική εκκίνηση και μέχρι την μέση του αγώνα είχαν καταφέρει να δώσουν μάχη με τους περισσότερους αναβάτες που συνήθως κρατούν τις πρώτες θέσεις…

Ο Marquez ωστόσο γρήγορα πήρε πίσω την πρώτη θέση, από την οποία εκκινούσε τον αγώνα, και έκανε αμέσως την διαφορά κρατώντας μία απόσταση από την δεύτερη θέση που συνεχώς άλλαζε χέρια. Όσο εμπρός ο Crutchlow είχε μπλέξει σε ένα σάντουιτς Espargaro βλέποντας εξαιρετικό αγώνα και από τους τρεις, ο Rossi χάριζε όμορφες και συνεχείς προσπεράσεις με τον γνωστό του τρόπο: απλά πλησίαζε τον οδηγό εμπρός του και στην επόμενη στροφή ήταν μπροστά του. Περίπου έτσι προσπέρασε και τον Lorenzo ο οποίος ποτέ δεν βρήκε τις κατάλληλες ρυθμίσεις για τα ασύμμετρα ελαστικά της Michelin κι ως τελική λύση είχε επιλέξει να έχει τα αεροδυναμικά βοηθήματα για να φορτίζεται περισσότερο ο εμπρός τροχός - την στιγμή που απουσίαζαν από την Yamaha του Rossi. Βλέποντας μηδενική μαχητικότητα από τον Lorenzo, ήταν βέβαιο ότι σε αυτόν τον αγώνα ο Rossi θα έκλεινε την διαφορά των δεκατεσσάρων βαθμών που τους χώριζε στο πρωτάθλημα, ενώ από την πρόοδό του στους επόμενους γύρους ήταν βέβαιο ότι θα έχει την τρίτη θέση στο βάθρο, ίσως και την δεύτερη.

Ο Cruthlow είχε ξεπερδέψει με το σάντουιτς των Espargaro που τώρα πάλευαν με τον Dovizioso και ήταν σε σταθερό ρυθμό δεύτερος αλλά μακριά από τον Marquez που σταθερά οδηγούσε τον αγώνα. Στο μπαράζ προσπεράσεων που είχε ο Rossi, έπιασε και ουρά. Σαν τα ψαράκια που κολλάνε πάνω στον καρχαρία, ο Vinales έπιασε τον Rossi και από κοντά του άρχισε να ανεβαίνει θέσεις. Μόλις ο Rossi πέρασε τρίτος σε απόσταση πίσω από τον Cruthlow, ο Vinales έμεινε να παλεύει πιο πίσω για τις θέσεις τις πρώτης πεντάδας.

Τότε ήταν που έγινε κάτι αναπάντεχο, ο Marquez έπεσε μόνος του χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στα φρένα της στροφής που φέρει το όνομα Honda! Όσο κι αν ακούγεται ειρωνικό, αυτό ήταν το σημείο που βοήθησε μία άλλη Honda, την δορυφορική του Cruthlow. Ο Άγγλος έχει άσχημη εμπειρία από το Phillip Island καθώς έχει πάθει το ίδιο με τον Marquez και από την αρχή της ημέρας φοβόταν πραγματικά μία τέτοια επανάληψη. Βλέποντας τον Marquez να πέφτει ο φόβος του μεγάλωσε ακόμα περισσότερο και τότε έκανε κάτι που έδειξε –για μία ακόμη φορά- ότι είναι αναβάτης με τεράστια εμπειρία. Αμέσως μόλις έπεσε ο Marquez ο Crutchlow ανέβασε ρυθμό πιέζοντας στο όριο την μοτοσυκλέτα του! Αύξησε την διαφορά με τον Rossi στα 2 δευτερόλεπτα και πολύ γρήγορα την πήγε στο 3.9! Η διαφορά στα γυρολόγια ήταν μία υπερβολή, ενώ με την ομαλοποίηση των γύρων του Rossi, η απόστασή του με τον Crutchlow έφτασε να ξεπερνά τα έξι δευτερόλεπτα!

Αυτή η μεγάλη διαφορά σε χρόνο οφείλεται στην επίδραση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και το διαφορετικό setup αναρτήσεων-ελαστικών-ηλεκτρονικών ανάμεσα σε Yamaha και δορυφορική Honda. Ο Crutchlow κατάλαβε από την πτώση του Marquez ότι θα έχει πρόβλημα με την πτώση της θερμοκρασίας γιατί το σκληρό εμπρός ελαστικό έχανε πρόσφυση, έτσι αποφάσισε ότι ο αργός ρυθμός που δεν διατηρεί την θερμοκρασία του ελαστικού, είναι μεγαλύτερο ρίσκο από την οδήγηση στο όριο. Η μόνη στιγμή που χαλάρωσε, κερδίζοντας τελικά με 4.2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον  Rossi αντί για πάνω από 6, ήταν όταν διαλύθηκαν τα σύννεφα και ο ήλιος ζέσταινε την άσφαλτο. Αντιθέτως, όλο αυτό το διάστημα ο Rossi έπρεπε να προστατεύει τα ελαστικά του.

Στην Αυστραλία όλοι οι αναβάτες είχαν το ίδιο πίσω ελαστικό, αλλά οι διαφορές στο εμπρός έπαιξαν ένα μικρό ρόλο για την κατάταξη, με άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Suzuki του Espargaro. Πάλευε για την τρίτη θέση του βάθρου, και πάλευε έντονα, τόσο με τον Vinales, όσο και με τον Dovizioso. Βλέπαμε έναν εξαιρετικό αγώνα ανάμεσα στους τρεις για το ποιος θα ανέβει στο βάθρο και η προς το τέλος ήταν βέβαιο ότι θα είναι μία από τις Suzuki. Η πτώση του Espargaro από χαμένη πρόσφυση στο εμπρός ελαστικό, ακριβώς όπως το έπαθε και ο Marquez -σε πλήρη επανάληψη- φανέρωσε το μικρό όριο σε διαφορά θερμοκρασίας που είχε η συγκεκριμένη επιλογή του Michelin…

Ο Hayden έκανε μία καλή μάχη με τον Miller, που κατάληξε σε ανώδυνη πτώση του Hayden ο οποίος και ξανά μπήκε στον αγώνα. Η επικράτηση του Miller από την μεταξύ τους μάχη, και η συνολική εικόνα του αυστραλού τις προηγούμενες μέρες με τον άστατο καιρό, δίνουν ένα δίκιο στον Cruthlow που τοποθετήθηκε απέναντι στην πρόσκληση του Hayden. Ήθελε ο Miller να αγωνιστεί με την εργοστασιακή Honda για να αποκτήσει εμπειρία, σε μία πίστα που θα τον βοηθήσει να κατανοήσει την μοτοσυκλέτα και να επικεντρωθεί στην οδήγηση γιατί την γνωρίζει πολύ καλά. Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμα και με την μικρή πτώση, ο Hayden είχε μία αξιοπρεπή παρουσία και χάρισε μερικές καλές μάχες, όχι μόνο με τον Miller. Κρίμα και για την πτώση του Hector Barbera στους τελευταίους γύρους, που είχε την ευκαιρία να αποδείξει τον εαυτό του με την Ducati…

Οι πτώσεις εμπρός βοήθησαν και τον Lorenzo σε ένα μικρό βαθμό, καθώς χωρίς καμία μάχη, κάνοντας μοναχικό αγώνα με τεράστια διαφορά από τον πέμπτο Pol Espargaro, βρέθηκε στην έκτη θέση και συνολικά 24 βαθμούς πίσω από τον Rossi στο πρωτάθλημα, αυτή την στιγμή. Θα είναι δύσκολο στους επόμενους δύο αγώνες, να βγάλει τον Rossi από την δεύτερη θέση…

Η άνοδος του Valentino από τις πίσω θέσεις, οι μάχες για την τρίτη θέση του βάθρου και η εξαιρετική οδήγηση του Crutchlow, μας έδωσαν ένα ωραίο θέαμα από την αναπάντεχα στεγνή πίστα της Αυστραλίας!

Επόμενος αγώνας στην Μαλαισία, προ τελευταίος για φέτος, σε μία εβδομάδα ακριβώς.

Κατάταξη Phillip Island:

  1. Cal CRUTCHLOW               Honda                   176.5     40'48.543
  2. Valentino ROSSI                               Yamaha                                176.2     +4.218
  3. Maverick VIÑALES           Suzuki                   176.1     +5.309
  4. Andrea DOVIZIOSO         Ducati                   175.9     +9.157
  5. Pol ESPARGARO               SPA        Yamaha                                175.5     +14.299
  6. Jorge LORENZO        Yamaha                                175.1     +20.125
  7. Scott REDDING                  Ducati                   174.5     +28.369
  8. Bradley SMITH     Yamaha                                174.5     +28.781
  9. Danilo PETRUCCI              Ducati                   174.5     +28.792
  10. Jack MILLER                        Honda                   174.5     +28.815
  11. Stefan BRADL                    Aprilia                   174.3     +31.809
  12. Alvaro BAUTISTA              Aprilia                   173.1     +47.734
  13. Yonny HERNANDEZ         Ducati                   173.1     +47.749
  14. Eugene LAVERTY              Ducati                   172.7     +54.311
  15. Mike JONES                        Ducati                   172.6     +55.875
  16. Tito RABAT                          Honda                   171.9     +1'06.395
  17. Nicky HAYDEN                   Honda                   170.8     +1'22.604

Πτώσεις/εγκαταλείψεις

Hector BARBERA              Ducati                   174.5     3 γύροι

Aleix ESPARGARO            Suzuki                   176.2     5 γύροι

Marc MARQUEZ               Honda                   176.6     18 γύροι

Loris BAZ                              Ducati                                   0 γύροι

Κατάταξη Πρωταθλήματος:

1

Marc MARQUEZ

Honda

SPA

273

2

Valentino ROSSI

Yamaha

ITA

216

3

Jorge LORENZO

Yamaha

SPA

192

4

Maverick VIÑALES

Suzuki

SPA

181

5

Dani PEDROSA

Honda

SPA

155

6

Cal CRUTCHLOW

Honda

GBR

141

7

Andrea DOVIZIOSO

Ducati

ITA

137

8

Pol ESPARGARO

Yamaha

SPA

117

9

Andrea IANNONE

Ducati

ITA

96

10

Hector BARBERA

Ducati

SPA

84

11

Aleix ESPARGARO

Suzuki

SPA

82

12

Eugene LAVERTY

Ducati

IRL

73

13

Scott REDDING

Ducati

GBR

71

14

Alvaro BAUTISTA

Aprilia

SPA

67

15

Danilo PETRUCCI

Ducati

ITA

65

16

Stefan BRADL

Aprilia

GER

60

17

Bradley SMITH

Yamaha

GBR

53

18

Jack MILLER

Honda

AUS

48

19

Michele PIRRO

Ducati

ITA

36

20

Tito RABAT

Honda

SPA

29

21

Loris BAZ

Ducati

FRA

24

22

Yonny HERNANDEZ

Ducati

COL

20

23

Katsuyuki NAKASUGA

Yamaha

JPN

5

24

Alex LOWES

Yamaha

GBR

3

25

Nicky HAYDEN

Honda

USA

1

26

Mike JONES

Ducati

AUS

1

27

Hiroshi AOYAMA

Honda

JPN

1

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες