MotoGP: Πόλεμος ανακοινώσεων KTM & Zarco! Σκληρός ο κ.Pierer

«Απαράδεκτη η απόδοση του Zarco»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2019

Σκληρές δηλώσεις και αντίθετη τοποθέτηση από όσα ακούγαμε ως τώρα, από το μεγάλο αφεντικό της KTM, τον κ.Stefan Pierer έδωσε στην δημοσιότητα το Motorsport-Total.com, έπειτα από συνέντευξη μετά τον αγώνα στην Ισπανία και τα πενιχρά αποτελέσματα του Γάλλου αναβάτη.

Περιμέναμε μία αντίδραση από την μεριά της KTM αλλά όχι από το στόμα του ίδιου του κ.Pierer και σίγουρα δεν ήταν αναμενόμενη μία τόσο σκληρή τοποθέτηση. Ωστόσο, όπως είπε ο ίδιος, οι δηλώσεις αυτές έγιναν για τον συνετίσει, ενώ τις περιμέναμε με βάση τις συνεχιζόμενες προκλήσεις του Zarco με δηλώσεις που κατηγορήσουν την μοτοσυκλέτα εξ ολοκλήρου για την πορεία του στο πρωτάθλημα μέχρι αυτή την ώρα.

Είναι βέβαιο πως στην φάση αυτή δεν υπάρχει ταύτιση μεταξύ KTM και Zarco για το τι πρέπει να συμβεί από εδώ και πέρα και φαίνεται πως το ποτήρι ξεχείλισε πριν από τον αγώνα στην Jerez, κατά την ευκαιρία δοκιμών που είχε η KTM στο Le Mans πριν από δεκαπέντε ημέρες. Αμέσως μετά ο Zarco τοποθετήθηκε λέγοντας πως έχουν κάνει πρόοδο, αλλά όχι κάτι μαγικό, ούτε μπορεί κανείς να περιμένει κανένα θαύμα. Είχαν οδηγήσει και στο στεγνό και στο βρεγμένο δουλεύουντας στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, μονάχα που ο Zarco συνέχισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως η KTM θέλει να πηγαίνει μόνο ευθεία, και πασπάλισε με λίγη ειρωνεία, λέγοντας πως το πρωτάθλημα είναι γεμάτο στροφές. Αιτιολόγησε την τοποθέτησή του, εξηγώντας πως η δυσκολία που παρουσιάζεται στην είσοδο των στροφών μπορεί να οφείλεται στο κινητήρα, πράγμα που με την σειρά του σημαίνει πως πρέπει να δουλέψουν και στην ηλεκτρονική διαχείρισή του.

Να σας θυμίσουμε εδώ την αποκλειστική συνέντευξη που είχαμε με τον Pol Espargaro, στην έντυπη έκδοση του MOTO, όπου μας έλεγε πως ελπίζει η KTM να γίνει πιο Honda, πως του ταιριάζει το στιλ του Marquez και ευελπιστεί να καταφέρει καλύτερα την αντιγραφή του. Ο Zarco από την άλλη είπε πως ο Pol είναι πράγματι ταχύτερος αλλά το στιλ αυτό δεν του ταιριάζει καθόλου και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να το παρακολουθήσει και να πάρει τα καλύτερα στοιχεία, αναγνωρίζοντας τον άθλο στην KTM για την πρόσθετη δουλειά να περπατήσει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικά μονοπάτια εξέλιξης.

Μέχρι αυτό το σημείο υπήρχε δυσφορία της KTM για τον Zarco που εκφραζόταν υπόγεια στα paddock ή στις εκφράσεις του προσώπου, αλλά όχι ρητά και δημόσια. Αυτή η υποβόσκουσα δυσφορία που όλοι αντιλαμβανόντουσαν, οδήγησε σε ερωτήσεις και κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου πριν τον αγώνα της Jerez, απέναντι στο πάνελ των υπολοίπων αναβατών με τον Dovizioso να λέει πως η αλλαγή μοτοσυκλέτας είναι το δυσκολότερο πράγμα. Αυτή η ανοιχτή κουβέντα σίγουρα επιδείνωσε την κατάσταση στα εσωτερικά, διότι όσο και να πιστεύει κανείς πως δεν πρέπει να επηρεάζεται, στο τέλος ακριβώς αυτό συμβαίνει.

Είχε αρχίσει λοιπόν να χτίζεται μία κατάσταση πριν τον αγώνα, βασικά δεν χτιζόταν απλά, αλλά είχαν μπει τα θεμέλια και η πλάκα για τον πρώτο όροφο. Ο Zarco θα έβαζε όμως και τον επόμενο όροφο και θα άφηνε και κάγκελα στην ταράτσα για το πανωσήκωμα…

Μετά τον αγώνα στην Jerez είπε πολλά για την μοτοσυκλέτα του: «Ήθελα να προσπεράσω περισσότερους αναβάτες αλλά δεν ήταν εφικτό, έχανα αρκετά στην επιτάχυνση κι όταν συμβαίνει αυτό δεν μπορείς να δοκιμάσεις να ανακτήσεις το χαμένο έδαφος στα φρένα, ιδιαίτερα όταν είσαι ήδη στο όριο. Συγκεντρώθηκα μονάχα στο να τερματίσω τον αγώνα» είπε, ενώ λίγο παρακάτω αναφέρθηκε και στον Pol Espargaro με τον οποίο μπορεί να είχε μόλις μία θέση διαφορά, αλλά τους χώριζαν έξι δευτερόλεπτα: «Και ο Pol είχε πρόβλημα στις εισόδους των στροφών, άνοιξε την γραμμή του πολλές φορές αλλά έδειξε περισσότερη εμπιστοσύνη και καλύτερο έλεγχο της πρόσφυσης από εμένα, ανοίγοντας νωρίτερα το γκάζι».

Όλα αυτά πυροδότησαν την αντίδραση από το μεγάλο αφεντικό, και ήταν αντίδραση με στόχο να ρίξει το οικοδόμημα του Zarco, και να τρίξει τα θεμέλια με προσωπική επίθεση στον ίδιο τον αναβάτη! Ο κ. Stefan Pierer δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζεται ολότελα ανοικτά. Στο παρελθόν έχει μιλήσει τόσο ανοικτά, που οι συνεντεύξεις του έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τους κατά χώρα αντιπροσώπους που δεν ήξεραν πώς να το διαχειριστούν! Αυτό εδώ είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Ο κ. Pierer λοιπόν δήλωσε στο αθλητικό δίκτυο, πως η απόδοση του Zarco είναι απαράδεκτη, αντιμετωπίζει θέματα αλλά είναι δικά του, ψυχολογικής φύσεως! "Πρόσφατα έληξε την συνεργασία με τον επί χρόνια μάνατζέρ του, τον άνθρωπο που τον βοήθησε να φτάσει έως εδώ. Οι άνθρωποι που τον περιτριγυρίζουν αποτελούν πλέον μεγαλύτερο πρόβλημα από κάθε άλλη φορά», τόνισε ο CEO της KTM, συνεχίζοντας: «Σε αυτό το επίπεδο ανταγωνισμού το τελευταίο βήμα είναι πάντοτε ψυχολογικό. Άλλωστε πρέπει να αποδεχτεί πως η μοτοσυκλέτα μας δεν είναι μία τετρακύλινδρη εν σειρά Yamaha. Εγώ προσωπικά θα τον πιέσω μέχρι να αποδώσει στον βαθμό που ανταποκρίνεται στους στόχους που έχουμε θέσει, κι αυτό είναι δεδομένο. Νομίζω πως οι προσδοκίες μας στα MotoGP θα έχουν εκπληρωθεί μέσα στον τρίτο χρόνο γιατί η πρόοδος είναι μεγαλύτερη από αυτό που μαρτυρά η βαθμολογία [στο πρωτάθλημα]. Όπως είπα ο Zarco είναι απογοητευτικός, κατώτερος των περιστάσεων. Από την άλλη είμαι πολύ χαρούμενος με τον Oliveira.

Ο κ. Pierer δεν σταμάτησε εκεί αλλά έστειλε μήνυμα και στον τομέα της Moto2 για τα αποτελέσματά τους έως τώρα, ξεκαθαρίζοντας πως εκεί ο Binder όχι απλά δεν είναι πρόβλημα αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Πράγματι ο Zarco τα έσπασε με τον μάνατζερ του, έναν τύπο που ήξερε τους πάντες στις εταιρίες αλλά το πρόβλημα με αυτούς τους δύο δεν είναι τωρινό, μπορεί να είναι και καλύτερα που χώρισαν τους δρόμους τους. Το πρόβλημα ξεκίνησε για τον Zarco, όταν ο μάνατζερ δεν κατάφερε να του εξασφαλίσει μία θέση στην Honda, εκεί που ήθελε να πάει εξ αρχής κι αυτό είναι επιβεβαιωμένο. Δεν πήγε στην KTM με μισή καρδιά, όπως μερίδα του ειδικού τύπου έχει γράψει, παρόλο που στόχευε εξ αρχής στην Honda. Καθότι μάλιστα είχε εμπλακεί μαζί τους σε προχωρημένες συζητήσεις, το είχε ως ένα σημείο πιστέψει πως θα γίνει. Από εκεί και πέρα πράγματι οι σχέσεις του με τον μάνατζερ μπήκαν σε άλλη πορεία και δεν ήταν κάθε στιγμή οι καλύτερα δυνατές… το αν όμως αυτό του δημιούργησε ψυχολογικά προβλήματα, μπορεί να το ξέρει ο κ. Pierer καλύτερα.

Ο Zarco δεν είναι και η χαρά της ζωής άλλωστε, του είχα μιλήσει προσωπικά στον πρώτο του χρόνο στην Yamaha Tech 3 και στο τέλος της κουβέντας μας του είπα πως δεν τον έχω δει να χαμογελάει ποτέ, πέρα από ένα μειδίαμα που καθώς συνοδεύεται από συνοφρυωμένα φρύδια και ζαρωμένο μέτωπο σε κάνει να αισθάνεσαι περισσότερο άβολα παρά ευχάριστα! Χαμογέλασε πιο περίεργα από πριν και είπε πως αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό του από μικρό παιδί…

Δεν είναι ο τύπος που διαβάζεις εύκολα λοιπόν και ούτε είναι κι έξω καρδιά, ενώ κι από την άλλη ο κ. Pierer δεν έφτασε εκεί που είναι μετρώντας τα λόγια του. Αν κι απότομος, μία τέτοια αντίδραση εκεί που έφτασε το πράγμα ήταν αναμενόμενη για όσους τον ξέρουν, αυτό που ίσως δεν ήταν αναμενόμενο είναι να εκθειάσει τον Oliveira δίχως ταυτόχρονα να λέει τα ίδια και για τον Espargaro που η εξέλιξή του είναι θεαματική και έφτασε την KTM πιο ψηλά από κάθε άλλη φορά, στην σύντομη έως τώρα πορεία της στα MotoGP.

Ίσως γιατί πέρσι, το ίδιο που κάνει τώρα με τον Zarco έκανε και με τον Pol… Εκ των πραγμάτων είχε αποτέλεσμα, αν θα πιάσει και με τον εσωστρεφή Zarco, είναι μία άλλη περίπτωση που αναμένεται να την δούμε…

 

Ετικέτες

MotoGP Mandalika: Τι μας δίδαξε, τι έγινε με τα ελαστικά, τους χρόνους και τι περιμένουμε στους επόμενους αγώνες

Όλα όσα έγιναν μετά την λήξη του αγώνα
MotoGP_Indonesia_analysis
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2024

Συνήθως συμβαίνει να υπάρχει ένας αγώνας που ξεκαθαρίζει ποιος μάχεται για το πρωτάθλημα κάθε χρόνια, συμβαίνει σχεδόν σε κάθε αγωνιστική σεζόν, ακόμη και σε εκείνη που ο Mir, κέρδισε τον τίτλο, ο άνθρωπος που πήρε το έπαθλο γιατί κάθε άλλος που πάλεψε για αυτό και που σε απευθείας αναμέτρηση θα τον είχε κερδίσει, απέτυχε να καταφέρει να έχει διάρκεια και συνέπεια. Για την φετινή σεζόν ο αγώνας της Ινδονησίας ήταν εκείνος που ξεκαθάρισε πως δύο θα κυνηγήσουν το πρωτάθλημα. Θα πείτε πως καιρό τώρα είναι έτσι και θα το επεκτείνω, θα πω πως από την προηγούμενη σεζόν είναι δύο αυτοί που θα μπορούσαν να κερδίσουν τον φετινό τίτλο και απλά όλο αυτό το διάστημα παλεύαμε με τις συγκυρίες να γίνουν τέσσερις. Για του χρόνου δεν θα ισχύει το ίδιο θα είναι αλλιώς τα πράγματα και υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα καθορίσουν τον αριθμό εκείνων που αναμένουμε να δούμε στο τέλος του 2025 να παλεύουν για τον Τίτλο. Ένας από αυτούς η χημεία του Martin με την μοτοσυκλέτα της Aprilia για την οποία υπάρχουν προσδοκίες πως θα έχει ισχυρούς δεσμούς από την αρχή.

Προχθές λοιπόν στην Ινδονησία, ο φετινός τίτλος αποτίναξε από πάνω τους τις προσμίξεις και πλέον βαδίζουμε ολοταχώς για την κατά μέτωπο αναμέτρηση δύο αναβατών που αναμένεται να φτάσει έως τον τελευταίο αγώνα αν δεν υπάρχουν πτώσεις και εγκαταλείψεις από μηχανικά προβλήματα, όπως αυτό που συνέβη στον Marc Marquez.

Δεν είναι και δύσκολο να έρθουν τα πάνω-κάτω, οι τελευταίοι αγώνες το επιβεβαιώνουν άλλωστε. Μετά από λάθος του Bagnaia ο Martin πήγε στην γη της υγρασίας με αέρα 24 βαθμών και χάρισε πίσω, λίγους από αυτούς τους πόντους που του είχαν χαριστεί.

Το ρεπορτάζ του αγώνα στροφή-στροφή εδώ:
MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις - Κέρδισε θέσεις από πτώσεις ο Bagnaia

Ο Martin έκανε δώρο την πρώτη θέση στον αγώνα Sprint πέφτοντας και μάλιστα όλο των ποσό των βαθμών καθώς έφτασε πολύ κοντά να ξανά μπει στην περιοχή της βαθμολογίας αλλά δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο για κάτι τέτοιο, όμως στο τέλος βγαίνει ζημειωμένος μόλις για τρεις βαθμούς! Θα μπορούσε μάλιστα να ισοφαρίσει ή και να αυξήσει την απόσταση αυτή γιατί φεύγει από την Ινδονησία με 0(SPRTINT) + 25(RACE)=25 βαθμούς, ενώ ο Bagnaia με 12(SPRTINT) + 16(RACE)=28 που θα ήταν 25 αν δεν είχε πέσει ο Bastianini.

Διατηρείται έτσι μία απόσταση 21 βαθμών παρά την πτώση, που δεν είναι καθόλου μεγάλη για τους 5 αγώνες που απομένουν αλλά ταυτόχρονα φαίνεται πως ακόμη και μία αποτυχία στον Sprint μπορεί εύκολα να σβήσει την επόμενη ημέρα και έτσι η διψήφια αυτή διαφορά δεν είναι κάτι ευτελές και δεν θα είναι και πολύ εύκολο να σβήσει. Στο μεταξύ πέρσι τέτοια εποχή ο Martin έχασε σε αυτή την πίστα το πρωτάθλημα. Τουλάχιστον αυτός έτσι το αισθάνεται πως έγινε σε αυτή την πίστα, το δήλωσε άλλωστε λέγοντας για τα φαντάσματα που τον είχαν κυριεύσει και που στον αγώνα Sprint έκαναν την παρουσία τους και πάλι. Για αυτό και είναι εντυπωσιακός ο αυτοέλεγχος που έδειξε ώστε στο τέλος του αγώνα να αυξήσει την διαφορά από τον Acosta που είχε αρχίσεσι να πλησιάζει. Σε μία πίστα που πέρσι τον στιγμάτισε και που φέτος έκοψε τους μισούς πόντους διαφοράς που είχε ήδη κερδίσει, που επιπρόσθετα η πρόσφυση είναι ένας άγνωστος παράγοντας, εκεί κατάφερε να έχει την καλύτερη εικόνα σε μία ημέρα που για όλους ήταν πολύ δύσκολη. Σίγουρα για τον Bagnaia που τόνισε ότι ήταν από τους δυσκολότερους αγώνες. Υπάρχουν εκεί έξω 25*5 και 12*5, συνολικά 185 βαθμοί για όποιον είναι άριστος στους επόμενους αγώνες οπότε μαθηματικά δεν μπορεί να αποκλειστεί κανείς ακόμη. Ωστόσο δύο είναι εκείνοι που ρεαλιστικά παλεύουν για τον φετινό τίτλο όπως είπαμε και θα είναι δύσκολο να καθοριστεί ποιος θα επικρατήσει αν δεν υπάρξουν ατυχίες και πτώσεις.

Ο θαυμασμός για την αυτοκυριαρχία του που εκφράστηκε πιο πάνω, έρχεται κυρίως για έναν άλλο λόγο: Ο Martin έκανε μετά τον αγώνα μία δήλωση αυτογνωσίας αναγνωρίζοντας αυτό για το οποίο ο κόσμος μιλάει εδώ και πολλές σεζόν. Είπε πως ένιωθε πολύ σίγουρος για τον εαυτό του, πολύ δυνατός, και τότε έκανε το λάθος. Αυτό το πράγμα στον Martin -το γνωρίζω από πρώτο χέρι ως γεγονός- του το έχουν πει κατάμουτρα φίλοι, συναθλητές, διευθυντής ομάδας, ένα σωρό διαφορετικός κόσμος σε μία μεγάλη χρονική βεντάλια, όχι όλοι μαζί. Και το έχει καταλάβει, το έχει πάρει το μάθημα. Προφανώς όμως η συνήθεια κόβεται δύσκολα και πάντα δίνοντας βάση στα δικά του λόγια, γιατί μόνο με την χαζή αυτή πτώση στον αγώνα Sprint δεν θα μιλούσε κανείς για συνήθειες που δεν κόβονται εύκολα.

Σε κάθε περίπτωση ο Martin είναι πιο ασφαλές στοίχημα για τον φετινό τίτλο, τόσο λόγο της μικρής διαφοράς που όπως είπαμε δεν θα είναι εύκολο να σβήσει, όσο και της απόδοσης στις πίστες που απομένουν γιατί πέρσι μετά την Ινδονησία η μεγάλη χασούρα πόντων ήταν στην Valencia. Η συγκομιδή πόντων Bagnaia και Martin στους ίδιους ενδιάμεσους αγώνες πέρσι δεν είχε μεγάλη διαφορά, έχασαν και κέρδισαν αντίστοιχους βαθμούς και οι δύο με λίγους περισσότερους ο Bagnaia, οπότε με εξαίρεση την Valencia το λάθος και η ατυχία είναι οι δύο βασικοί παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν αρνητικά τον Martin πέρα από την περίπτωση ενός αλάνθαστου Bagnaia. Ο οποίος τόνισε αμέσως μετά τον αγώνα πως ήταν η 5η συνεχόμενη φορά που δεν έχουν καταφέρει να κάνουν σωστή εκκίνηση, αμέσως – αμέσως λοιπόν η περίπτωση να είναι αλάνθαστος έχει ένα μελανό σημείο καθότι ακόμη δεν έχουν βρει την λύση. Μακάρι να την βρουν στο Motegi από την στιγμή που η επιθυμία όλων πλην των ομάδων, είναι να συντηρηθεί ο υψηλότατος ανταγωνισμός μέχρι την τελευταία στροφή στον τελευταίο αγώνα στη Valencia.

Στο μεταξύ ο Bagnaia τόνισε στην Ινδονησία περισσότερες φορές από κάθε άλλη φορά, την διαφορά που έχει η μοτοσυκλέτα του από την περσινή. Το έχει ξανά πει κι άλλες φορές, πως το προηγούμενο μοντέλο έχει καλύτερη πρόσφυση στην έξοδο της στροφής και είναι φυσικό να παραπονιέται για αυτό περισσότερο στην πίστα της Ινδονησίας από άλλες φορές που η πρόσφυση δεν ήταν το κυρίαρχο πρόβλημα.

Στο μεταξύ ο Bezzecchi φυσικά ρωτήθηκε για αυτό το ζήτημα και επιτέλους έχουμε μία πιο «επίσημη» εξήγηση για τις διαφορές τους, διότι μέχρι στιγμής όποιος άλλος πήγαινε να πει το ίδιο, δεν γινόταν πιστευτός. Ο Bezzecchi εξήγησε πως η διαφορά που λέει ο Bagnaia υπάρχει αλλά ταυτόχρονα η νέα μοτοσυκλέτα μπορεί να μπει με περισσότερα χιλιόμετρα στην στροφή και να φρενάρει πιο αργά με ασφάλεια. Επίσης πως η πρόσφυση στον εμπρός τροχό χάνεται απότομα μετά από μερικούς γύρους ενώ στην νέα μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι πιο προοδευτικά. Πριν βιαστείτε, ο Bezzecchi είπε πως αυτό το πρόβλημα το έχουν όλοι οι αναβάτες, όλοι παραπονιούνται για το ίδιο θέμα, που σημαίνει και ο Marc Marquez. Απλά ο Bezzecchi στον τελευταίο αγώνα αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικά και έβαλε το μαλακό ελαστικό μπροστά αντιπαλεύοντας στην συγκεκριμένη πίστα το πλεονέκτημα της νεότερης μοτοσυκλέτας, μετριάζοντας το μειονέκτημα. Το πείραμά του δούλεψε πολύ καλά στην αρχή του αγώνα και για αυτό είπε και ο Bagnaia πως του πήρε πολύ χρόνο για να τον περάσει και έγινε σε λάθος του Bezzecchi στα φρένα πίσω από τον Morbidelli που δεν ήταν εύκολο να κάνει λάθος καθότι είχε την νεότερη μοτοσυκλέτα. Ο Morbidelli ήταν πιο εύκολη υπόθεση, όχι μόνο γιατί είχαν την ίδια μοτοσυκλέτα αλλά και γιατί είχε πάρει το ρίσκο να βάλει την μαλακή γόμα ώστε να ξεχωρίσει στην αρχή του αγώνα κάτι που πέτυχε. Μετά όπως ο ίδιος είπε είχε δυσκολίες και απλά προσπαθούσε να αμυνθεί όσο καλύτερα μπορούσε και μάλιστα αυτό έγινε αρκετά νωρίς, περίπου μετά την μέση του αγώνα! Πάντα με τα δικά του λόγια…

Στο μεταξύ οι χρόνοι βελτιώθηκαν από πέρσι κάτι που αντανακλάται και στον συνολικό χρόνο του αγώνα που πήγε από τα 41'20.293 στα 41'04.389, δηλαδή μειώθηκε κατά 16 δευτερόλεπτα. Αυτό σημαίνει σχεδόν 0,6 δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο και καθώς οι συνθήκες με πέρσι είναι κοντινές, δείχνει και την πίεση που είχαν οι προηγούμενες μοτοσυκλέτες της Ducati να μείνουν κοντά στις νέες.

Ο Bastianini σημείωσε την υψηλότερη τελική στα 318,5km/h πολύ κοντά στο ρεκόρ που έγραψαν μαζί ο Bagnaia με τον Acosta ισοφαρίζοντας μόλις ένα χιλιόμετρο πιο πάνω.

Είναι σημαντικό που η KTM σημείωσε την υψηλή τελική της Ducati, η πίστα της Ινδονησίας δεν προσφέρεται για κάποιο εξωπραγματικό νούμερο και δεν είναι το θέμα μας το ύψος της τελικής αλλά το γεγονός πως από έξοδο στροφής σε είσοδο, αυτές οι μοτοσυκλέτες ήταν κοντά σε δύναμη. Το ένα είναι το πόσο δύναμη παράγεται, το δεύτερο είναι πώς εκμεταλλεύεται κανείς αυτή την δύναμη καθώς στο πρώτο κομμάτι η KTM έχει πιάσει την Ducati κι άλλες φορές, το δεύτερο είναι που προσπαθεί να πετύχει πιο συστηματικά. Την διαχείριση της δύναμης όμως επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, με πρώτο τον αναβάτη ενώ το αποτέλεσμα για τον εξωτερικό θεατή αντανακλάται μονάχα στο ποιος φαίνεται ταχύτερος. Συχνά έχει αποδοθεί η αδυναμία ενός κινητήρα να πιάσει τον ανταγωνισμό, όταν στην πράξη είναι διαφορετικό το ζήτημα. Ιστορικό παράδειγμα πως κάποτε η Honda πέτυχε με τα οβάλ πιστόνια να έχει την απόδοση που χρειάζεται αλλά το αγωνιστικό αποτέλεσμα δεν ερχόταν, ήταν παράγοντας πολλών ακόμη συνιστωσών με πρώτη και καλύτερη την λανθασμένη αντίληψη που είχαν για το πώς να διαχειριστούν το φρένο του κινητήρα. Το αγωνιστικό λοιπόν αποτέλεσμα δεν ερχόταν στην ώρα του και σκότωσαν κάτι πρωτοποριακό στο οποίο είχαν επενδύσει απίστευτο κόπο και χρήμα και εν μέρη είναι μάλιστα πετύχει! Χρόνια μετά έβγαλαν και μία μοτοσυκλέτα απλά για να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, χωρίς κανένα απολύτως στόχο να σημειώσουν εμπορική πορεία, αλλά μόνο και μόνο για να υπάρχει εκεί έξω αυτό που με κόπο είχαν καταφέρει και κάτι τρελοί και αλλοπαρμένοι στην Ελλάδα το κατάλαβαν και έγιναν οι πρώτοι ιδιοκτήτες εκτός Ιαπωνίας, μόνο και μόνο για να καταφέρουν να πάρουν μία γεύση. Άλλα 30 και βάλε χρόνια μετά κάποιος τυχαίος θα πει πως η Honda τότε απέτυχε και θα το αφήσει σκέτο, διαπράττοντας το λάθος να πει την μισή αλήθεια και η μισή αλήθεια είναι πάντα ένα ψέμα. Στην εποχή μας τώρα Honda και Yamaha έχουν πρόβλημα απόδοσης και μετά διαχείρισης της δύναμης και αυτή είναι όλη η αλήθεια.

Πίσω στον Acosta λοιπόν, είδαμε μία πετυχημένη προσπάθεια της KTM που ευτυχώς δεν ακυρώθηκε όπως κάλλιστα θα μπορούσε γιατί πράγματι οι πιέσεις του Acosta δεν ήταν σωστές. Πέρασαν στην KTM στιγμές αγωνίας γιατί στον τερματισμό οι αγωνοδίκες ανακοίνωσαν πως ο Acosta, ο Binder και ο Nakagami ήταν υπό έρευνα για τις πιέσεις που είχαν χρησιμοποιήσει. Ο Nakagami βρέθηκε λάθος και εισέπραξε τα μπόλικα 16 δευτερόλεπτα, σαν να έτρεχε δηλαδή στον περσινό αγώνα αλλά έτσι και αλλιώς εκτός δεκάδας ήταν και πριν, εκεί που ανήκει η Honda φέτος, εκτός και αν πέσουν μπόλικοι αναβάτες μπροστά και καταφέρει ο Zarco να ανέβει θέσεις, που πέφτει πιο σπάνια από τον Mir και γυρίζει ταχύτερα όλων των άλλων.

Ο Binder απέδειξε πως ο αισθητήρας μετρούσε λάθος και απέφυγε την τιμωρία αλλά η KTM δεν είχε καταφέρει να ηρεμήσει γιατί ο αισθητήρας του Acosta δούλευε σωστά και πράγματι οι πιέσεις του δεν ήταν αυτές που θα έπρεπε αλλά χαμηλότερα! Επέμεναν όμως στους αγωνοδίκες να το ψάξουν καλύτερα γιατί είχαν ξεκινήσει εντός ορίων και τελικά το έκαναν με τον παραδοσιακό τρόπο του βουλκανιζατέρ, βύθισαν τον εμπρός τροχό σε λεκάνη να δουν τις μπουρμπουλήθρες! Ευτυχώς υπήρχαν και αποδείχτηκε πως η ζάντα είχε μία ανεπαίσθητη ρωγμή. Θα φαινόταν αυτό αργότερα στον έλεγχο των μηχανικών αλλά θα ήταν αργά, θα είχαν ήδη τιμωρηθεί, αποχωρήσει από την πίστα και δεν θα γινόταν να αποδειχτεί ότι έτσι είχε αγωνιστεί. Όταν ακούτε ορισμένους που οδηγούν σε δημόσιο δρόμο με πανάκριβες αγωνιστικές ζάντες, να τους υπενθυμίζετε πως είναι λίγα τα παραδείγματα πετυχημένων μακρών δοκιμών σε τέτοια χρήση…

Ο άλλος αναβάτης της KTM ο Miller έπαιξε μπόουλινγκ στην πρώτη στροφή και δεν είχε θέματα πίεσης να ασχοληθεί για να δούμε αν θα τριτώσει το κακό στην πλευρά της KTM. Είναι άτυχος γιατί δεν έχει καλή φήμη, ωστόσο δεν ήταν δικό του λάθος σε καμία περίπτωση και κάθε προσπάθεια να τον μειώσει κανείς, τώρα που ξέρουμε ότι συνεχίζει και του χρόνου με μοτοσυκλέτα Yamaha αντί να αποχωρήσει, είναι λανθασμένη. Το έχω ξανά πει και άλλες φορές ακόμη και για τον Marquez, με τον κόσμο να αντιδρά γιατί ο Marquez είναι πολύ καλός στις εκκινήσεις κάτι που το θαύμασε κανείς και στην Ινδονησία. Ωστόσο τα λόγια του Miller έχουν αξία: «Όσο πιο πίσω τόσο πιο δύσκολα, δεν βλέπεις και δεν έχεις χώρο να στρίψεις» για να μην πέσει πάνω στον Vinales φρέναρε απότομα και έπεσε ο ίδιος κάνοντας strike σε Aleix Espargaro που θα είχε πάει καλά, σε Alex Marquez που δεν θα έκανε τίποτα φοβερό και σε Luca Marini που τον γλίτωσε από τις ερινύες για τις αποφάσεις του…