MotoGP Portimao: Η πρώτη επαφή των αναβατών

Μια μικρή γεύση, με επιστροφή Jorge Lorenzo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/10/2020

Όταν ακούσαμε πως στο ημερολόγιο των MotGP φέτος, προστέθηκε η πίστα του Portimao, η πρώτη μας αντίδραση ήταν να γουρλώσουμε τα μάτια! Είχαμε αρκετές φορές την τύχη να οδηγήσουμε στην πίστα της Πορτογαλίας σε παρουσιάσεις νέων μοντέλων και μπορούμε να σας πούμε πως αυτά που έχετε δει σε φωτογραφίες ή στις οθόνες σας παρακολουθώντας τον αγώνα των WSBK, απέχει πολύ από την πραγματικότητα που βιώνει όποιος οδηγήσει εκεί μέσα μια νορμάλ μοτοσυκλέτα παραγωγής. Οι υψομετρικές διαφορές είναι πολύ μεγάλες και σε αρκετά σημεία κάνεις άλματα. Ακόμα και στην έξοδο από την τελευταία (πολύ γρήγορη) κατηφορική στροφή, η άσφαλτος ανηφορίζει απότομα κάνοντας οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα με πάνω από 100 ίππους να σηκώνει σούζα! Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τα θηρία των MotoGP που έχουν σχεδόν 300 ίππους… Η χάραξη της πίστας απαιτεί ταυτόχρονα πολύ καλή ευελιξία, πολύ καλή σταθερότητα και πολύ γκάζι. Με άλλα λόγια όλες οι μοτοσυκλέτες των MotoGP θα έχουν σημεία που θα τις βολέψουν και σημεία που θα τις δυσκολέψουν.

Την Τετάρτη ήταν η πρώτη φορά που οι αναβάτες των MotoGP θα ερχόντουσαν σε επαφή με την πίστα του Portimao, καθώς η Dorna έχει διοργανώνει ένα διήμερο “to know us better”, όπου την πρώτη ημέρα οδήγησαν οι εργοστασιακοί αναβάτες με τους δοκιμαστές και τη δεύτερη ημέρα θα είναι μόνο οι δοκιμαστές, καθώς ακολουθεί ο αγώνας του Le Mans το Σαββατοκύριακο και θα πρέπει να βρίσκονται στη Γαλλία την Παρασκευή το πρωί. Επίσης οι εργοστασιακοί αναβάτες (με εξαίρεση την Aprilia) οδήγησαν μοτοσυκλέτες παραγωγής και μόνο οι δοκιμαστές θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν τη νέα πίστα με της αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των MotoGP. Ανάμεσά τους μετά από πολύ καιρό είναι και ο Jorge Lorenzo για τη δεύτερη επαφή του με την Μ1. Δυστυχώς η Yamaha δεν πρόλαβε να του ετοιμάσει μια μοτοσυκλέτα του 2020 και ο Ισπανός είναι με την M1 του 2019. Όπως δήλωσε ο ίδιος, η Yamaha του είχε πει πως θα έχει στη διάθεσή του το μοντέλο του 2020, όμως όταν έφτασε στην Πορτογαλία η μοτοσυκλέτα δεν ήταν εκεί και στη θέση της ήταν η περσινή έκδοση. “Δεν είναι εύκολο μετά από εννέα μήνες να βρεις ρυθμό με μια μοτοσυκλέτα των MotoGP” είπε ο Lorenzo και πρόσθεσε “… μπορούμε να δοκιμάζουμε κάποιες ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά αλλά όχι τόσο πολύ στο setup του πλαισίου καθώς η μοτοσυκλέτα του 2020 έχει πολλές διαφορές”. Ο Jorge Lorenzo ήταν κατά 3,3 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Michele Pirro την Πέμπτη. Ο Ιταλός είχε τον ταχύτερο χρόνο συμπληρώνοντας τον γύρο σε 1:40.435.

Και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έκαναν αρκετούς γύρους την Τετάρτη με δύο τροποποιημένες R1, με τον Rossi να λέει πως είναι απίστευτα διασκεδαστική πίστα, αλλά ταυτόχρονα τρομακτική σε κάποια σημεία και δύσκολη. Ο Vinales παραδέχτηκε πως το μεγάλο πρόβλημα είναι να κρατήσεις τον εμπρός τροχό στο έδαφος και πως οι μοτοσυκλέτες θα χρειαστούν εντελώς διαφορετικό στήσιμο, όμως στα θετικά βάζει τη ροή που έχει η πίστα και την φόρα που μπορείς να διατηρήσεις.

 

Οι αναβάτες της Ducati της Honda ήταν οι πιο χλιδάτοι απ’ όλους καθώς το HRC είχε φέρει την εξωτική RCV213-S των 200.000€ για τους αναβάτες της Repsol (η LCR είχε το νέο CBR1000RR-R) και η Ducati την Panigale V4 Superleggera των 100.000€!!!

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”