MotoGP: QATAR

Αποτελέσματα πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2018

Με σχεδόν 350km/h στο τέλος της μεγάλης ευθείας, η Ducati του Andrea Dovizioso σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών στην πίστα του Qatar, ακολουθούμενη από την Yamaha του Γιατρού με τελική 344km/h και τρίτη την Honda του Marquez με 346km/h τελικής. Μάλιστα η Honda του Marquez ήταν πιο γρήγορη στην ευθεία από την Ducati του Jorge Lorenzo που σταμάτησε στα 345km/h. Η τελική ταχύτητα σε αυτή την πίστα είναι ιδιαίτερης σημασίας λόγω της σχεδίασής της (γι΄αυτό τα Ducati δεν είχαν... φτερά στο φαίρινγκ) και το γεγονός ότι μια Yamaha αλλά και μια Suzuki (Andrea Iannone) βρίσκονται μέσα στην πρώτη τετράδα, είναι πολύ ευχάριστα νέα για όσους ευελπιστούν να δουν και φέτος ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με περισσότερους από δύο-τρεις αναβάτες να μάχονται για τον τίτλο. Την μεγαλύτερη τελική πάντως πέτυχε η “δορυφορική” Ducati του Danillo Petrucci με ένα εξωπραγματικό 351km/h!

Ο νικητής του περσινού αγώνα Maveric Vinales δεν κατάφερε προς το παρόν να μπει στη δεκάδα, σημειώνοντας τον 11ο χρόνο, παρά το γεγονός ότι η τελική του ταχύτητα στην ευθεία ήταν ίδια με της μοτοσυκλέτας του Valentino Rossi.

Τα ΚΤΜ και τα Aprilia είχαν μέγιστη ταχύτητα από 345km/h τα πρώτα και 344km/h τα δεύτερα, δείχνοντας ότι ο κινητήρας τους έχει ανταγωνιστικές επιδόσεις. Αντίθετα τα δορυφορικά Honda της EG 0,0 Marc VDS είχαν αισθητά την μικρότερη τελική, που δεν ξεπέρασε τα 339km/h.

 

  1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 55.366s [Lap 12/14] 349km/h (Top Speed)
  2. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.427s +0.061s [16/18] 344km/h
  3. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.743s +0.377s [17/18] 346km/h
  4. Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.816s +0.450s [17/17] 343km/h
  5. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 55.888s +0.522s [9/16] 345km/h
  6. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 55.943s +0.577s [15/16] 343km/h
  7. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55.989s +0.623s [9/16] 349km/h
  8. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.997s +0.631s [16/17] 342km/h
  9. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 56.076s +0.710s [10/16] 351km/h
  10. Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 56.111s +0.745s [17/17] 340km/h
  11. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 56.130s +0.764s [19/19] 344km/h
  12. Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 56.265s +0.899s [17/17] 346km/h
  13. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 56.313s +0.947s [11/14] 344km/h
  14. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 56.528s +1.162s [14/14] 344km/h
  15. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 56.544s +1.178s [17/17] 341km/h
  16. Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 56.680s +1.314s [16/17] 344km/h
  17. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.999s +1.633s [14/16] 345km/h
  18. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 57.115s +1.749s [13/15] 340km/h
  19. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 57.183s +1.817s [13/18] 343km/h
  20. Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.211s +1.845s [14/14] 338km/h
  21. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.273s +1.907s [13/15] 339km/h
  22. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 57.389s +2.023s [18/18] 343km/h
  23. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 59.151s +3.785s [14/16] 345km/h
  24. Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 59.462s +4.096s [9/9] 340km/h

 

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”