MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες

Marc Marquez για Acosta: “o Marquez του 2013 κέρδισε το Πρωτάθλημα στο ντεμπούτο του” [VIDEO]

“Είμαι αναβάτης, όχι κριτής, δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ επίσημα, αλλά η κόκκινη γραμμή το 2026 μπήκε χαμηλά”
Marquez-Acosta
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2026

Σε εκδήλωση της χορηγού Estrella Galicia με τους Ισπανούς Πρωταθλητές Marc Marquez, Jose Antonio Rueda και τον Βραζιλιάνο Diogo Moreira, μέσα σε άλλες ενδιαφέρουσες δηλώσεις, ο Marquez -που όπως ήταν φυσικό μονοπώλησε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων, απάντησε αιχμηρότατα σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν στον Pedro Acosta βλέπει τον νεαρό Marc Marquez του 2013.

“O Marquez του 2013 κέρδισε στην πρώτη του χρονιά”, ήταν η απάντηση του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή, απάντηση που συνοδεύτηκε από μια εύγλωττη κίνηση με τα χέρια που θα μεταφράζαμε ως “τι άλλο να πω”, εννοώντας σαφέστατα πως για εκείνον δεν υπάρχει σύγκριση.

Θυμίζουμε πως στο εκπληκτικό ντεμπούτο του στο MotoGP το 2013 με τη Honda, ο Marc Marquez ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο του αγώνα, κέρδισε τον δεύτερο και τελικά πήρε και τον τίτλο με 6 νίκες, ο πρώτος αναβάτης που έκανε κάτι τέτοιο στο ντεμπούτο του από το 1978 και τον “King” Kenny Roberts. Από την πλευρά του, ο Pedro Acosta στην Τρίτη του χρονιά στο Πρωτάθλημα και μετά από 42 GP δεν έχει καταφέρει να πάρει όχι τίτλο, αλλά ούτε νίκη σε αγώνα Κυριακής.

Acosta

Η πρώτη νίκη του αναβάτη της KTM ήρθε πριν λίγες ημέρες στον αγώνα Sprint της Ταϊλάνδης, αφού όμως οι αγωνοδίκες υποχρέωσαν τον Marquez να χάσει μια θέση λίγο πριν τον τερματισμό για την αμφιλεγόμενη προσπέρασή του στον Acosta. Μια προσπέραση που κάποτε θα θεωρούνταν τυπική για αγώνα μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια οι κριτές έχουν αναπτύξει εντελώς διαφορετικά και σαφώς πιο “clean cut” και αυστηρά κριτήρια για το πόσο μπορεί κανείς να πιέσει σε μια ανάλογη περίσταση.

I will never cry

Αν και ο Marquez ενοχλήθηκε από την απόφαση των κριτών στο Sprint, που έδωσαν τη νίκη στον Acosta, δήλωσε αμέσως μετά σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε “θα μιλήσεις με τον Simon Crafar για το συμβάν”, “Όχι. Είμαι αγωνιζόμενος και όχι κριτής, δεν διαμαρτύρομαι και δεν θα διαμαρτυρηθώ ποτέ”. Οι ακριβείς λέξεις που χρησιμοποίησε ήταν “I’m not a steward, I’m a racer, I never cry and I will never cry”. Το ρήμα cry που συνήθως αποδίδεται σε κλαίω, σημαίνει όμως και φωνάζω / διαμαρτύρομαι. Επειδή έχουμε δει πολλές φορές τον Marquez να κλαίει από συγκίνηση, και επειδή τα αγγλικά του δεν είναι τέλεια, και σε συνδυασμό με τα συμφραζόμενα και τη γενικότερη συμπεριφορά του εναντίον κάποιας ένστασης στους κριτές, το συμπέρασμα τείνει προς το φωνάζω / διαμαρτύρομαι, κάτι που όντως δεν έκανε ούτε ο Marc ούτε η Ducati, τουλάχιστον επίσημα.

O Marquez δήλωσε πως “οι αγωνοδίκες θέτουν πάντα ένα όριο, και φαίνεται πως το 2026 μετακίνησαν την κόκκινη γραμμή προς τα κάτω, και αυτή τη γραμμή θα πρέπει να σεβαστούν και για την υπόλοιπη σεζόν. Πρέπει να προσαρμοστούμε.” Δήλωση που προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές αντίστοιχες κινήσεις από τους ανταγωνιστές του, οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους κριτές με την ίδια αυστηρότητα.

Tardozzi

Όσον αφορά στο κλατάρισμα του πίσω ελαστικού της Michelin και την λυγισμένη ζάντα της Marchesini σε δυο σημεία, ο Ισπανός είχε τα εξής να πει: “Ας πούμε ότι ήμουν τυχερός την Κυριακή, γιατί διαφορετικά ίσως να μην ήμουν εδώ. Δεν υπάρχει σαφής εξήγηση για το τι συνέβη και δεν προσπαθώ καν να τη βρω. Δεν νομίζω ότι ήταν ευθύνη της Michelin ούτε της ζάντας. Ο Davide (Tardozzi) έλεγξε τα πάντα και ήταν σε άριστη κατάσταση.” Ακόμα λοιπόν απάντηση δεν υπάρχει για το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα (αν έσκασε το ελαστικό πρώτα ή αν έσκασε στο κερμπ), όμως αν βάλετε τους υπότιτλους στα αγγλικά στο βίντεο της Estrella Galicia, ο Marquez αφήνει αιχμές, καθώς όπως λέει μετά από εξέταση του κερμπ, αυτό δεν έδειξε να έχει κάποιο κατασκευαστικό ελάττωμα, και ήταν μέσα στις προδιαγραφές όσον αφορά στη μελετημένη κλίση του που επιτρέπει σε έναν αναβάτη που θέλει να κάνει έξοδο για να μην πέσει να κάνει μικρό άλμα προς την έξοδο διαφυγής και την αμμοπαγίδα χωρίς η μοτοσυκλέτα να πάρει ύψος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ταχύτητα που έδειξε ο Marco Bezzecchi με τη μοτοσυκλέτα της Aprilia Racing: “Ακόμη και αν είχα πιέσει για τον ταχύτερο γύρο στις δοκιμές, δεν θα ήμουν ο πιο γρήγορος. Όταν προσπάθησα να ακολουθήσω τον ρυθμό του Bez, έπεσα”.

Όταν τώρα οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Marquez αν είναι στο 100% της φυσικής του κατάστασης εκείνος έδωσε μια εξαιρετικά οξυδερκή απάντηση. “Ποιο 100%; Το 100% του Marquez τώρα; Γιατί ακόμα και σε ένα πρώτο ατύχημα, το προηγούμενο 100% φθίνει κατά ένα ποσοστό. Δεν θα είσαι ποτέ ξανά στο προηγούμενο 100%. Κατά πόσο φθίνει το νούμερο; Κατά 1%, 20%. Δεν ξέρω το 100% μου σήμερα σε σχέση με πριν. Απλώς θέλω να αισθάνομαι καλά, και να καταλαβαίνω το πώς εξελίσσεται το σώμα μου μετά από τους τραυματισμούς.”

Αν δεν γνωρίζετε ισπανικά, αξίζει να κάνετε μια μικρή ρύθμιση στους υπότιτλους του παρακάτω βίντεο, ώστε να το μεταφράσετε στα αγγλικά, καθώς οι δηλώσεις ενός αναβάτη του επιπέδου του Marquez, ιδίως σε αυτή την ώριμη περίοδο της καριέρας του είναι ανεκτίμητες για όσους αγαπούν τους αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες