MotoGP Sepang Test - Απελπισία Quartararo, στωικότητα Marc Marquez

Παντοδυναμία Ducati & Aprilia, δυστοκία Ιαπώνων και Αυστριακών
MotoGP 2023 Sepang Test
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2023

Το τριήμερο τεστ της Sepang για τους αγωνιζόμενους που διεξήχθη στις 10-12 Φεβρουαρίου έλαβε τέλος, χωρίς ουσιαστικές ανατροπές στις επιδόσεις των εργοστασίων σε σχέση με το 2022. Έτσι είδαμε τον Quartararo να μιλά για “καταστροφή” όσον αφορά στον ρυθμό αγώνα της Yamaha, τον Marc Marquez να δηλώνει “είμαι χαρούμενος που είμαι υγιής αλλά αυτή η μοτοσυκλέτα δεν παίρνει Πρωτάθλημα”, και τους αναβάτες Ducati & Aprilia να είναι δικαιολογημένα ευχαριστημένοι με τους χρόνους και τις επιδόσεις τους.

Στο τέλος των τριών ημερών, όπου είχαμε τόσο βροχή όσο και στεγνή πίστα, οι 9 πρώτες μοτοσυκλέτες ήταν ιταλικές (7 Ducati και 2 Aprilia), ενώ ο Marc Marquez ήταν μόλις 10ος, 0,770 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο.

Και ποιος ήταν ο πρώτος; Ο Luca Marini. Με Ducati. Από τη μία οι κακόπιστοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν πως στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από τους 8 αναβάτες που αγωνίζονται με μοτοσυκλέτα του Borgo Panigale, όμως αξίζει να σημειωθεί πως ο Marini ήταν ταχύτερος και στο προηγούμενο τεστ της Valencia, τον περασμένο Νοέμβριο. Και όχι απλώς ταχύτερος στη Sepang, αλλά με χρόνο-δυναμίτη 1:57.889 -ελάχιστα πιο αργός από τον ταχύτερο ever γύρο με μοτοσυκλέτα MotoGP στη Sepang, που είναι 1:57.790 και είχε πετύχει το 2022 ο Jorge Martin (με Ducati φυσικά), κατά τη διαδικασία της pole position με τις soft γόμες. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν οι ταχύτεροι χρόνοι του Marini μετουσιωθούν και σε ανέβασμα της απόδοσης του και στους αγώνες -θυμίζουμε πως το 2022 τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα με 2 τρίτες θέσεις.

Bagnaia

Ελάχιστα πίσω από τον Marini βρέθηκε στη 2η θέση ο Πρωταθλητής του 2022 Francesco Bagnaia, ο οποίος έσπασε επίσης το φράγμα του 1:58. Ο Pecco έκανε καλό ποδαρικό τη χρονιά της υπεράσπισης του τίτλου του, καθώς απεδείχθη έστω και ελάχιστα ταχύτερος από τον ομόσταυλο του, Enea Bastianini, ενώ δήλωσε πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ταχύτερη από πέρυσι, και λίγο πριν το τέλος της 3ης ημέρας, μια αναβάθμιση στα ηλεκτρονικά έδωσε τον έλεγχο που χρειαζόταν για την περίσσεια ιπποδύναμη και για να μειωθούν τα γλιστρήματα στο άνοιγμα του γκαζιού. Δύσκολα αναμένονται τα πράγματα για όσους δεν οδηγούν Ducati και για το 2023, εκτός κι αν… οδηγούν Aprilia.

Maverick

Τρίτος ταχύτερος αναβάτης του τεστ ήταν ο Maverick Vinales του εργοστασίου του Noale, που πιστεύει πως θα είναι γρήγορος και στους αγώνες το 2023, κάτι που απομένει να αποδειχθεί. Αυτό γιατί ο Ισπανός έχει κάνει όνομα για τους ταχύτερους γύρους του στα δοκιμαστικά την ίδια ώρα που τις Κυριακές χάνεται στις πίσω θέσεις. Το 2022 κατάφερε να ανεβάσει την απόδοση του αρκετά σκαλιά και στους αγώνες, ενώ απομένει να δούμε αν θα σταθεροποιηθεί στις ψηλές θέσεις το 2023 ή αν θα έχει και πάλι σκαμπανεβάσματα. Από την άλλη, ο 6ος ταχύτερος αναβάτης του τριήμερου Aleix Espargaro, δήλωσε πως “η μοτοσυκλέτα του 2023 είναι καλύτερη από του 2022, όμως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ακόμα η κορυφαία, και πρέπει να δούμε αν οι βελτιώσεις μας αρκούν για να είμαστε ανταγωνιστικοί”. Θετική ήταν η πρώτη γεύση με τις μοτοσυκλέτες της Aprilia για τους 2 αναβάτες της νέας RNF Aprilia, Raul Fernandez και Miguel Oliveira, που προέρχονται από την KTM, κι αν στο τέλος δεν κατάφεραν να μπουν στην πρώτη δεκάδα των χρόνων, εντούτοις βρέθηκαν κοντά -ειδικά ο Fernandez που τερμάτισε 11ος-, ενώ ο Oliveira που τερμάτισε 15ος δήλωσε πως περίμενε περισσότερα από τον εαυτό του.

Enea Bastianini

Τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο του τεστ σημείωσε ο Enea Bastianini, που δήλωσε εν μέρει μόνο ικανοποιημένος, καθώς ένιωθε γρήγορος στη βροχή, αλλά στο στεγνό περίμενε ταχύτερους χρόνους (μετάφραση: περίμενε να είναι ταχύτερος από τον Bagnaia), κάνοντας λόγο για ανάγκη να αλλάξει το στιλ οδήγησης του ώστε να πετύχει τα αποτελέσματα που θέλει.

Την τρίτη ημέρα του τεστ, μόνο δύο αναβάτες δεν κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους στη Sepang, ο Miguel Oliveira της RNF Aprilia και ο Fabio Quartararo της Yamaha, κι αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζει και τις συνολικές επιδόσεις τους, αλλά και τη διάθεση τους στο τέλος του τεστ. 

Fabio

Ο Quartararo μάλιστα δήλωσε πως ενώ η τελική ταχύτητα της M1 είναι βελτιωμένη σε σχέση με πέρυσι (335.4 χλμ/ώρα στη Sepang, μόλις 2,1 χλμ. πίσω από τα ταχύτερα Ducati), η προσπάθεια για γρήγορους χρόνους με φρέσκα ελαστικά και μικρή ποσότητα βενζίνης στην προσομοίωση δοκιμαστικών ήταν... “καταστροφή”! Στο βίντεο που ανάρτησε το MotoGP στη σελίδα του, το βλέμμα του Πρωταθλητή του 2021 τα λέει όλα, καθώς ο Γάλλος δείχνει πραγματικά χαμένος, με χρόνο ένα δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο. Κι αυτό έρχεται σε μια κρίσιμη για τα δοκιμαστικά χρονιά, καθώς με τη νέα μορφή που θα έχει και Sprint Race κάθε Σάββατο, με τη μισή διάρκεια και τους μισούς βαθμούς. Αν ο Quartararo είχε πρόβλημα στα δοκιμαστικά το 2022, όπου πήρε μόνο μία Pole position, τότε σίγουρα δεν θέλει να χειροτερέψει το 2023, με τους διπλάσιους αγώνες. Η Yamaha πρέπει οπωσδήποτε να λύσει το θέμα στα επόμενα δοκιμαστικά του Portimao (11-12 Μαρτίου), αν θέλει να μην παλεύει να περάσει τα Ducati από το τέλος της σχάρας εκκίνησης (τιτάνιος άθλος) κάθε σαββατοκύριακο ο Fabio. Η 17η θέση (Quartarao) και η 20η θέση (Morbidelli) στο τεστ της Sepang, είναι θέσεις που οι Ιάπωνες σίγουρα θα θέλουν να ξεχάσουν...

Marc Marquez

Κι ο Marc Marquez; Η Honda που έκανε δραματικές αλλαγές στο προσωπικό του HRC που ασχολείται με το project MotoGP; Δυστυχώς κι εδώ, όπως και με τη Yamaha, η ουσιαστική αλλαγή δεν ήρθε, με τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή να δηλώνει χαρούμενος που είναι υγιής, αλλά την ίδια στιγμή να είναι σίγουρος πως “με αυτή τη μοτοσυκλέτα δεν παίρνουμε τίτλο, χρειαζόμαστε να ανέβουμε κι άλλο σκαλί”. Σαφώς πιο στωικός, poker faced και επαγγελματίας στην αντιμετώπιση των δεινών του από τον Quartararo, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει φτάσει κι αυτός στα όρια του -φανταστείτε μόνο την ψυχολογία του, όταν είδε τον αδελφό του Alex να γυρίζει με τη Ducati στο ντεμπούτο του με τους Ιταλούς 0,5 δευτερόλεπτα κάτω από τον ταχύτερο γύρο του στην πίστα. Απλώς η στάση του είναι διαφορετική. Ο Ισπανός απέρριψε μια από τις 4 μοτοσυκλέτες που είχε να δοκιμάσει (την δραστικά νέα πρόταση του HRC), ενώ η 10η θέση του στους ταχύτερους χρόνους (ο ταχύτερος αναβάτης του εργοστασίου, με τον Joan Mir 12ο και τους Rins και Nakagami της LCR στις θέσεις 19 και 21 αντίστοιχα) δείχνει πως η Honda είναι ακόμα στο ίδιο σημείο που βρισκόταν το 2022, δηλαδή πολύ μακριά από την κορυφή. Ο Marquez αναφέρει πως “στο τεστ του Portimao δεν έχουμε χρόνο να φέρουμε 3 μοτοσυκλέτες και να τις εκτιμήσουμε, πρέπει να διαλέξουμε μία μόνο.” Ο χρόνος τελειώνει, και η Honda δεν δείχνει να έχει βρει τον δρόμο της για το 2023.

Pol Espargaro

Και περνάμε στις ΚΤΜ και GASGAS, όπου όπως και στις περιπτώσεις των Yamaha & Honda δεν είχαμε κάποια “μαγική” αλλαγή που θα έφερνε τους Αυστριακούς στο ίδιο επίπεδο με τους Ιταλούς, με τον Jack Miller να δηλώνει απογοητευμένος πως “χτύπησα τοίχο, και προσπαθώ να καταλάβω τη γεωμετρία της μοτοσυκλέτας, και γιατί είμαι τόσο αργός στις στροφές”. Ο Αυστραλός τερμάτισε με τον 18ο ταχύτερο γύρο, και δηλώνει προβληματισμένος με το καλημέρα. Ούτε όμως κι οι υπόλοιποι αναβάτες των Αυστριακών έδειξαν να μπορούν να γυρίσουν γρήγορα με την RC16 του 2023, με τον Brad Binder να τερματίζει 14ος, ενώ στο pit-box της GASGAS ο Pol Espargaro ήταν 13ος και ο rookie της κατηγορίας Augusto Fernandez 22ος. Τα χρόνια περνούν, οι αναβάτες αλλάζουν, το χρήμα ρέει... και η ΚΤΜ δεν δείχνει να μπορεί να κάνει τη διαφορά στο MotoGP, όπως μπόρεσε να κάνει σε Moto3, Moto2, αλλά και στα Off-Road Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Άλλωστε το δήλωσε και ο Pit Beirer “φέτος χρειαζόμαστε αποτελέσματα”. Το θέμα είναι πως για την ώρα αυτά δεν έρχονται, και αν δεν δούμε δραματικές αλλαγές στο τεστ του Portimao, το Mattighofen θα έχει πρόβλημα.

Ακολουθεί το TOP-10 των ταχύτερων χρόνων του τριήμερου τεστ της Sepang.

1. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) – 1:57.889

2. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.080

3. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.147

4. Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team) + 0.260

5. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.315

6. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.418

7. Fabio Di Gannantonio (Gresini Racing MotoGP™) + 0.455

8. Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) + 0.474

9. Alex Marquez (Gresini Racing MotoGP™) + 0.496

10. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.777

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες