MotoGP Sepang Test - Απελπισία Quartararo, στωικότητα Marc Marquez

Παντοδυναμία Ducati & Aprilia, δυστοκία Ιαπώνων και Αυστριακών
MotoGP 2023 Sepang Test
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2023

Το τριήμερο τεστ της Sepang για τους αγωνιζόμενους που διεξήχθη στις 10-12 Φεβρουαρίου έλαβε τέλος, χωρίς ουσιαστικές ανατροπές στις επιδόσεις των εργοστασίων σε σχέση με το 2022. Έτσι είδαμε τον Quartararo να μιλά για “καταστροφή” όσον αφορά στον ρυθμό αγώνα της Yamaha, τον Marc Marquez να δηλώνει “είμαι χαρούμενος που είμαι υγιής αλλά αυτή η μοτοσυκλέτα δεν παίρνει Πρωτάθλημα”, και τους αναβάτες Ducati & Aprilia να είναι δικαιολογημένα ευχαριστημένοι με τους χρόνους και τις επιδόσεις τους.

Στο τέλος των τριών ημερών, όπου είχαμε τόσο βροχή όσο και στεγνή πίστα, οι 9 πρώτες μοτοσυκλέτες ήταν ιταλικές (7 Ducati και 2 Aprilia), ενώ ο Marc Marquez ήταν μόλις 10ος, 0,770 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο.

Και ποιος ήταν ο πρώτος; Ο Luca Marini. Με Ducati. Από τη μία οι κακόπιστοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν πως στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από τους 8 αναβάτες που αγωνίζονται με μοτοσυκλέτα του Borgo Panigale, όμως αξίζει να σημειωθεί πως ο Marini ήταν ταχύτερος και στο προηγούμενο τεστ της Valencia, τον περασμένο Νοέμβριο. Και όχι απλώς ταχύτερος στη Sepang, αλλά με χρόνο-δυναμίτη 1:57.889 -ελάχιστα πιο αργός από τον ταχύτερο ever γύρο με μοτοσυκλέτα MotoGP στη Sepang, που είναι 1:57.790 και είχε πετύχει το 2022 ο Jorge Martin (με Ducati φυσικά), κατά τη διαδικασία της pole position με τις soft γόμες. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν οι ταχύτεροι χρόνοι του Marini μετουσιωθούν και σε ανέβασμα της απόδοσης του και στους αγώνες -θυμίζουμε πως το 2022 τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα με 2 τρίτες θέσεις.

Bagnaia

Ελάχιστα πίσω από τον Marini βρέθηκε στη 2η θέση ο Πρωταθλητής του 2022 Francesco Bagnaia, ο οποίος έσπασε επίσης το φράγμα του 1:58. Ο Pecco έκανε καλό ποδαρικό τη χρονιά της υπεράσπισης του τίτλου του, καθώς απεδείχθη έστω και ελάχιστα ταχύτερος από τον ομόσταυλο του, Enea Bastianini, ενώ δήλωσε πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ταχύτερη από πέρυσι, και λίγο πριν το τέλος της 3ης ημέρας, μια αναβάθμιση στα ηλεκτρονικά έδωσε τον έλεγχο που χρειαζόταν για την περίσσεια ιπποδύναμη και για να μειωθούν τα γλιστρήματα στο άνοιγμα του γκαζιού. Δύσκολα αναμένονται τα πράγματα για όσους δεν οδηγούν Ducati και για το 2023, εκτός κι αν… οδηγούν Aprilia.

Maverick

Τρίτος ταχύτερος αναβάτης του τεστ ήταν ο Maverick Vinales του εργοστασίου του Noale, που πιστεύει πως θα είναι γρήγορος και στους αγώνες το 2023, κάτι που απομένει να αποδειχθεί. Αυτό γιατί ο Ισπανός έχει κάνει όνομα για τους ταχύτερους γύρους του στα δοκιμαστικά την ίδια ώρα που τις Κυριακές χάνεται στις πίσω θέσεις. Το 2022 κατάφερε να ανεβάσει την απόδοση του αρκετά σκαλιά και στους αγώνες, ενώ απομένει να δούμε αν θα σταθεροποιηθεί στις ψηλές θέσεις το 2023 ή αν θα έχει και πάλι σκαμπανεβάσματα. Από την άλλη, ο 6ος ταχύτερος αναβάτης του τριήμερου Aleix Espargaro, δήλωσε πως “η μοτοσυκλέτα του 2023 είναι καλύτερη από του 2022, όμως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ακόμα η κορυφαία, και πρέπει να δούμε αν οι βελτιώσεις μας αρκούν για να είμαστε ανταγωνιστικοί”. Θετική ήταν η πρώτη γεύση με τις μοτοσυκλέτες της Aprilia για τους 2 αναβάτες της νέας RNF Aprilia, Raul Fernandez και Miguel Oliveira, που προέρχονται από την KTM, κι αν στο τέλος δεν κατάφεραν να μπουν στην πρώτη δεκάδα των χρόνων, εντούτοις βρέθηκαν κοντά -ειδικά ο Fernandez που τερμάτισε 11ος-, ενώ ο Oliveira που τερμάτισε 15ος δήλωσε πως περίμενε περισσότερα από τον εαυτό του.

Enea Bastianini

Τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο του τεστ σημείωσε ο Enea Bastianini, που δήλωσε εν μέρει μόνο ικανοποιημένος, καθώς ένιωθε γρήγορος στη βροχή, αλλά στο στεγνό περίμενε ταχύτερους χρόνους (μετάφραση: περίμενε να είναι ταχύτερος από τον Bagnaia), κάνοντας λόγο για ανάγκη να αλλάξει το στιλ οδήγησης του ώστε να πετύχει τα αποτελέσματα που θέλει.

Την τρίτη ημέρα του τεστ, μόνο δύο αναβάτες δεν κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους στη Sepang, ο Miguel Oliveira της RNF Aprilia και ο Fabio Quartararo της Yamaha, κι αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζει και τις συνολικές επιδόσεις τους, αλλά και τη διάθεση τους στο τέλος του τεστ. 

Fabio

Ο Quartararo μάλιστα δήλωσε πως ενώ η τελική ταχύτητα της M1 είναι βελτιωμένη σε σχέση με πέρυσι (335.4 χλμ/ώρα στη Sepang, μόλις 2,1 χλμ. πίσω από τα ταχύτερα Ducati), η προσπάθεια για γρήγορους χρόνους με φρέσκα ελαστικά και μικρή ποσότητα βενζίνης στην προσομοίωση δοκιμαστικών ήταν... “καταστροφή”! Στο βίντεο που ανάρτησε το MotoGP στη σελίδα του, το βλέμμα του Πρωταθλητή του 2021 τα λέει όλα, καθώς ο Γάλλος δείχνει πραγματικά χαμένος, με χρόνο ένα δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο. Κι αυτό έρχεται σε μια κρίσιμη για τα δοκιμαστικά χρονιά, καθώς με τη νέα μορφή που θα έχει και Sprint Race κάθε Σάββατο, με τη μισή διάρκεια και τους μισούς βαθμούς. Αν ο Quartararo είχε πρόβλημα στα δοκιμαστικά το 2022, όπου πήρε μόνο μία Pole position, τότε σίγουρα δεν θέλει να χειροτερέψει το 2023, με τους διπλάσιους αγώνες. Η Yamaha πρέπει οπωσδήποτε να λύσει το θέμα στα επόμενα δοκιμαστικά του Portimao (11-12 Μαρτίου), αν θέλει να μην παλεύει να περάσει τα Ducati από το τέλος της σχάρας εκκίνησης (τιτάνιος άθλος) κάθε σαββατοκύριακο ο Fabio. Η 17η θέση (Quartarao) και η 20η θέση (Morbidelli) στο τεστ της Sepang, είναι θέσεις που οι Ιάπωνες σίγουρα θα θέλουν να ξεχάσουν...

Marc Marquez

Κι ο Marc Marquez; Η Honda που έκανε δραματικές αλλαγές στο προσωπικό του HRC που ασχολείται με το project MotoGP; Δυστυχώς κι εδώ, όπως και με τη Yamaha, η ουσιαστική αλλαγή δεν ήρθε, με τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή να δηλώνει χαρούμενος που είναι υγιής, αλλά την ίδια στιγμή να είναι σίγουρος πως “με αυτή τη μοτοσυκλέτα δεν παίρνουμε τίτλο, χρειαζόμαστε να ανέβουμε κι άλλο σκαλί”. Σαφώς πιο στωικός, poker faced και επαγγελματίας στην αντιμετώπιση των δεινών του από τον Quartararo, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει φτάσει κι αυτός στα όρια του -φανταστείτε μόνο την ψυχολογία του, όταν είδε τον αδελφό του Alex να γυρίζει με τη Ducati στο ντεμπούτο του με τους Ιταλούς 0,5 δευτερόλεπτα κάτω από τον ταχύτερο γύρο του στην πίστα. Απλώς η στάση του είναι διαφορετική. Ο Ισπανός απέρριψε μια από τις 4 μοτοσυκλέτες που είχε να δοκιμάσει (την δραστικά νέα πρόταση του HRC), ενώ η 10η θέση του στους ταχύτερους χρόνους (ο ταχύτερος αναβάτης του εργοστασίου, με τον Joan Mir 12ο και τους Rins και Nakagami της LCR στις θέσεις 19 και 21 αντίστοιχα) δείχνει πως η Honda είναι ακόμα στο ίδιο σημείο που βρισκόταν το 2022, δηλαδή πολύ μακριά από την κορυφή. Ο Marquez αναφέρει πως “στο τεστ του Portimao δεν έχουμε χρόνο να φέρουμε 3 μοτοσυκλέτες και να τις εκτιμήσουμε, πρέπει να διαλέξουμε μία μόνο.” Ο χρόνος τελειώνει, και η Honda δεν δείχνει να έχει βρει τον δρόμο της για το 2023.

Pol Espargaro

Και περνάμε στις ΚΤΜ και GASGAS, όπου όπως και στις περιπτώσεις των Yamaha & Honda δεν είχαμε κάποια “μαγική” αλλαγή που θα έφερνε τους Αυστριακούς στο ίδιο επίπεδο με τους Ιταλούς, με τον Jack Miller να δηλώνει απογοητευμένος πως “χτύπησα τοίχο, και προσπαθώ να καταλάβω τη γεωμετρία της μοτοσυκλέτας, και γιατί είμαι τόσο αργός στις στροφές”. Ο Αυστραλός τερμάτισε με τον 18ο ταχύτερο γύρο, και δηλώνει προβληματισμένος με το καλημέρα. Ούτε όμως κι οι υπόλοιποι αναβάτες των Αυστριακών έδειξαν να μπορούν να γυρίσουν γρήγορα με την RC16 του 2023, με τον Brad Binder να τερματίζει 14ος, ενώ στο pit-box της GASGAS ο Pol Espargaro ήταν 13ος και ο rookie της κατηγορίας Augusto Fernandez 22ος. Τα χρόνια περνούν, οι αναβάτες αλλάζουν, το χρήμα ρέει... και η ΚΤΜ δεν δείχνει να μπορεί να κάνει τη διαφορά στο MotoGP, όπως μπόρεσε να κάνει σε Moto3, Moto2, αλλά και στα Off-Road Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Άλλωστε το δήλωσε και ο Pit Beirer “φέτος χρειαζόμαστε αποτελέσματα”. Το θέμα είναι πως για την ώρα αυτά δεν έρχονται, και αν δεν δούμε δραματικές αλλαγές στο τεστ του Portimao, το Mattighofen θα έχει πρόβλημα.

Ακολουθεί το TOP-10 των ταχύτερων χρόνων του τριήμερου τεστ της Sepang.

1. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) – 1:57.889

2. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.080

3. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.147

4. Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team) + 0.260

5. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.315

6. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.418

7. Fabio Di Gannantonio (Gresini Racing MotoGP™) + 0.455

8. Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) + 0.474

9. Alex Marquez (Gresini Racing MotoGP™) + 0.496

10. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.777

Ετικέτες

Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση

Θέλουν να συγκεντρώσουν τον προϋπολογισμό στην F1
Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2025

Από δύο ξεχωριστές πηγές μέσα στην Ταϊλάνδη και έπειτα με την επαλήθευση του ίδιου του προέδρου της πίστας Chang, κ. Newin Chidchob μας έρχεται η είδηση πως αμέσως μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του πρώτου αγώνα της σεζόν που σημείωσε τεράστια προσέλευση, με 224.634 εισιτήρια, το υπουργείο αθλητισμού δεν ανανεώνει για την σεζόν του 2027.

Η συμφωνία που έχει το SAT (Sports Authority of Thailand) με την Dorna συνεχίζει να ισχύει και για την επόμενη σεζόν, όμως τώρα ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρώσουν την συμφωνία τους για την επέκταση της συνεργασίας τους. Δυστυχώς αυτό το πλάνο ναυάγησε προς μεγάλη απογοήτευση του κ. Newin Chidchob καθώς τα MotoGP στήριζαν την ύπαρξη της πίστας ενώ παράλληλα η επέκταση του συμβολαίου θα ξεκινούσε να φέρνει ουσιαστικό κέρδος. Μέχρι σήμερα η επένδυση που είχε απαιτηθεί για να καλυφθούν οι προδιαγραφές των MotoGP αλλά και η έγκριση FIA grade 1 που έχει η πίστα για F1, ήταν τεράστια και έτρεχαν ακόμη οι μειώσεις της επένδυσης.

Τα οικονομικά μεγέθη που ο Newin λέει ότι αποφέρει ο αγώνας ζαλίζουν και ξεφεύγουν τόσο πολύ προς τα πάνω, που μοιάζει σαν μία προσπάθεια να πείσει τις αρχές για την συνέχιση του αγώνα, παρόλο που στην πράξη έχουν τον τρόπο να ελέγξουν την εγκυρότητα των αριθμών που δίνει στην δημοσιότητα. Από την στιγμή που τα νούμερα δεν διαψεύδονται, τότε μιλάμε για ένα αστρονομικό ποσό που από μόνο του καθιστά τεράστιο το λάθος να μην συνεχίσουν τα MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Ο συνολικός τζίρος μαζί με τις δοκιμές για την πίστα Chang ξεπέρασε τα 5 δις Μπατ ή αλλιώς τα 141 εκατ. Ευρώ όταν η Dorna ζητά 14 εκατ. Ευρώ κάθε χρόνο από το υπουργείο τουρισμό για να φέρει τα MotoGP εκεί. Από αυτά τα 8,4 εκατ. Ευρώ εξασφαλίζονται από χορηγίες που σημαίνει ότι το κόστος για την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης είναι εξαιρετικά μικρό, μπροστά στο συνολικό όφελος.

Πόσο μάλλον που τα στοιχεία που το ίδιο το SAT ανακοινώνει, κάνουν λόγο για 7.000 θέσεις εργασίας και μία πολύ σημαντική οικονομική επίδραση στην περιοχή που βρίσκεται σχεδόν έξι ώρες μακριά από την πρωτεύουσα.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ένας γύρος των MotoGP στην Ισπανία με τα μισά εισιτήρια που συνήθως κόβονται εκεί αποφέρει συνολικά έως και 50 εκατ. Ευρώ στην περιοχή με τον αγώνα από μόνο του να δημιουργεί τζίρο 12 εκατ. Ευρώ και άλλο τόσο, περίπου 11 εκατ. Ευρώ σε έμμεσα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Το ποσό αυτό διπλασιάζεται και αγγίζει τα 50 εκατ. Ευρώ όταν υπολογίσει κανείς τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται στον τομέα των υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή το κόστος που ζητά η Dorna από μία ισπανική πίστα είναι πολύ μικρότερο, περίπου 8 εκατ. Ευρώ.

Αν τώρα συγκρίνετε το ποσό που ζητά η Dorna από Ισπανική πίστα και το ποσό που εξασφαλίζει το υπουργείο τουρισμού της Ταϊλάνδης από χορηγίες για να φέρει τον αγώνα στην χώρα, θα δείτε ότι ταυτίζονται.

Το SAT προσπάθησε λοιπόν να πείσει την Dorna να δεχτεί μία μείωση στο κόστος των δικαιωμάτων ώστε να μην χρειαστεί να καταβάλει κάτι για τα MotoGP, όχι όμως από απληστία αλλά επειδή θέλει αυτά τα χρήματα -και πολλά περισσότερα- να τα δώσει προς την πορεία των διεργασιών που χρειάζονται για να αποκτήσει η Ταϊλάνδη τον δικό της αγώνα F1. Ουσιαστικά επιστρέφοντας αυτό το ποσό προς την ίδια κατεύθυνση.

Προφανώς αυτό αφήνει παγερά αδιάφορο τον Newin αλλά και όλους στο Buriram γιατί αν η Ταϊλάνδη πάρει την F1 δεν θα δώσει τον αγώνα σε αυτή την πίστα, τόσο μακριά από την πρωτεύουσα.

Αυτή την στιγμή λοιπόν η Ταϊλάνδη έχει χάσει τον αγώνα MotoGP από το 2027 και μετά.

Είναι σε διαπραγματεύσεις να τον κερδίσει και πάλι ζητώντας να καταβάλει ένα πολύ πιο μικρό ποσό. Αντίστοιχα η Dorna ζητούσε να αυξηθεί κιόλας, γιατί η Dorna δεν έχει μία τιμή για όλους αλλά την προσαρμόζει αντίστοιχα με την δυναμική της κάθε διοργάνωσης και βλέποντας ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο κέρδους, δεν σκοπεύει να διαπραγματευτεί για λιγότερα, αλλά για περισσότερα.

Επειδή είναι μία πίστα μακριά από εκείνες που μπορούμε εύκολα να επισκεφτούμε, μπορεί ο Έλληνας αναγνώστης να μην αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις με το ίδιο ενδιαφέρον με τους Ασιάτες καθώς είτε γίνει στην Ταϊλάνδη ο αγώνας, είτε στην Ινδία, το ίδιο αποτέλεσμα θα υπάρχει. Ωστόσο είναι καλό να γνωρίζει πώς λειτουργούν τα πράγματα και πόσο πραγματικά τον κοροϊδεύουν όλοι οι πολιτικοί που φωτογραφίζονται με χειραψίες με την Dorna και κάνουν λόγο για «συζητήσεις» για ελληνικό αγώνα MotoGP όταν στην πράξη δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση και ούτε υπάρχει τρόπος να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα μίας τόσο μεγάλης επένδυσης που μόνο τα δικαιώματα για τον αγώνα, χωρίς την κατασκευή της πίστας, είναι ένα τεράστιο ποσό που η πρόβλεψη πώλησης εισιτηρίων μετά βίας το καλύπτει, πόσο μάλλον το διαχειριστικό κόστος των ημερών, πριν αρχίσει κανείς να υπολογίζει την απόσβεση της επένδυσης στην κατασκευή της ίδιας της πίστας. Κυρίως όμως ο Έλληνας αναγνώστης που θα γνωρίζει τις εξελίξεις, θα μπορεί να αντιληφθεί το ύψος των διαπραγματεύσεων αν όλα πάνε καλά και η Ταϊλάνδη κρατήσει τα MotoGP μετά το 2027. Τότε θα ξέρουμε αν το υπουργείο αθλητισμού της Ταϊλάνδης βάζει τα γυαλιά σε κάθε πολυφωτογραφημένο δικό μας μαϊντανό ή αν τελικά ανήκουν στην ίδια συνομοταξία.