MotoGP Silverstone: Συγνώμη ο Marquez, έξαλλος ο Martin

Μετά την πτώση στον πρώτο γύρο του αγώνα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/8/2021

Ο Marc Marquez ζήτησε συγνώμη από τον Jirge Martin, τον rookie Αναβάτη της Pramac Ducati, τον οποίο "πήρε" μαζί του και τον έριξε κατά την διάρκεια ενός παράτολμου προσπεράσματος στον πρώτο γύρο του αγώνα του Silverstone.

Και οι δύο αναβάτες –που έχουν κερδίσει από έναν αγώνα ο καθένας φέτος- ξεκίνησαν από την δεύτερη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Ο Marquez έκανε καλύτερη εκκίνηση και έφτασε να είναι πέμπτος, λίγο πριν την στροφή Stowe στο τέλος της ευθείας Hangar. Τότε ο Martin αιφνιδίασε τον Marquez βουτώντας στην στροφή και παίρνοντας την εσωτερική από τον αναβάτη της Repsol Honda, εκμεταλλευόμενος έτσι την πιο ανοιχτή γραμμή του Marquez, ακουμπώντας μάλιστα οι δύο αναβάτες μεταξύ τους.

Στο Vale σικέιν που ακολουθεί ήταν η σειρά του Martin να μπει λίγο πιο ανοιχτά, κάτι που δεν άφησε ανεκμετάλλευτο ο Marquez –ίσως και όντας εκνευρισμένος από την προηγούμενη κίνηση του Martin- παίρνοντας αυτός την εσωτερική με επιθετικό τρόπο. Σε εκείνο το σημείο όμως και έχοντας επιλέξει εντελώς λάθος γραμμή, ο Marquez έπεσε πάνω στον Martin, με αποτέλεσμα να πέσει και να παρασύρει και τον Jorge Martin εκτός αγώνα…

"Θέλω να ζητήσω συγνώμη από τον Martin και την ομάδα του γιατί ήταν εξ ολοκλήρου δικό μου λάθος. Ήμουν πολύ αισιόδοξος γι' αυτό το προσπέρασμα", δήλωσε ο Marquez, o οποίος πρέπει να σημειώσουμε πως είχε μία τρομακτική πτώση την Παρασκευή με 270km/h κατά την διάρκεια των ελεύθερων δοκιμαστικών.

Ο Marquez είπε στην συνέχεια πως ήταν μια περίεργη κατάσταση επειδή ο Quartararo και ο Martin άνοιξαν πολύ την γραμμή τους και περίμενε πως ο Martin θα έμενε πιο ανοιχτά. "Προετοιμάστηκα για την στροφή και σήκωσα την μοτοσυκλέτα γιατί δεν είχα χρόνο να αλλάξω σε τρίτη σχέση και ο υπολογισμός μου ήταν λάθος. Ήταν ξεκάθαρα δικό μου λάθος. Ήταν ο πρώτος γύρος. Υπερεκτίμησα την κατάσταση και θέλω να ζητήσω συγνώμη από τον Martin. Αυτά τα έχουν οι αγώνες μερικές φορές και σήμερα έκανα ένα λάθος.".

Ο Martin από την άλλη, είπε αρχικά πως ελπίζει ο οκτώ φορές πρωταθλητής να μάθει από τα λάθη του και να βελτιωθεί στο μέλλον. "Μπορείτε να δείτε τα πλάνα μόνοι σας. Ήταν λίγο απογοητευτικό σήμερα, γιατί ένιωθα πολύ δυνατός για έναν τερματισμό στο βάθρο", δήλωσε ο νεαρός Ισπανός της Pramac Ducati. "Ήμουν ήδη στην εσωτερική όταν ένιωσα την επαφή και… έγινε ό,τι έγινε. Έτσι είναι οι αγώνες. Πάμε για τον επόμενο." Στην συνέχεια όμως πρόσθεσε: "Στο τέλος ήρθε και μου ζήτησε συγνώμη κι αυτό είναι καλό από μία πλευρά, αλλά στην τελική μου κατέστρεψε τον αγώνα κι αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Μπορεί να καταστρέψει τον δικό του αγώνα, αλλά όχι των άλλων. Και σίγουρα δεν υπολόγισε σωστά τα δεδομένα, γιατί νόμισε πως υπήρχε χώρος, ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν έτσι."

Ο Martin διέψευσε τις φήμες ότι ζήτησε να του επιβληθεί ποινή αλλά αναρωτήθηκε το εξής: "Δεν ξέρω γιατί σήκωσε την μοτοσυκλέτα ξανά την ώρα που προσπαθούσε να περάσει. Γιατί θα μπορούσε να κάνει την κίνηση, αφού είχε ήδη την εσωτερική. Δεν ξέρω γιατί ανοίχτηκε και με πήρε μαζί του. Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω αλήθεια. Μία ποινή όμως δεν είναι δική μου δουλειά."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.