MotoGP - Τα ενδιαφέροντα στατιστικά των οκτώ πρώτων αγώνων του πρωταθλήματος

Ρεκόρ που καταρριφθήκαν και κάποια που αναμένουμε να καταρριφθούν

Από το

motomag

13/7/2023

Το MotoGP επιστρέφει αρχές Αυγούστου και εμείς ρίχνουμε μια ματιά σε κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά τα οποία σημειώθηκαν στους πρώτους οκτώ αγώνες της χρονιάς.

Μέχρι στιγμής 13 αναβάτες -περισσότεροι από τους μισούς του grid- έχουν βρεθεί στο βάθρο στους οκτώ αγώνες και αυτό τα λέει όλα για τον συναγωνισμό στο MotoGP, ενώ όλοι οι κατασκευαστές έχουν παρουσία στο βάθρο. Οι Johann Zarco (Prima Pramac Racing), Maverick Viñales (Aprilia Racing), Alex Marquez (Gresini Racing MotoGP) και Aleix Espargaro (Aprilia Racing) έχουν ανέβει στο podium μόνο την Κυριακή ενώ ο Marc Marquez (Respol Honda) έχει βρεθεί στο βάθρο μόνο σε αγώνα Sprint Race. Από την άλλη οι Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), Alex Rins (LCR Honda Castrol), Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing), Fabio Quartararo (Yamaha Monster Energy), Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing), Jorge Martin (Prima Pramac Racing), Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) και Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) έχουν καταφέρει να έχουν παρουσία στο βάθρο τόσο σε Sprint Race όσο και σε “κανονικό” αγώνα. Μιας και είμαστε στα στατιστικά των βάθρων η Ducati με το βάθρο των Bagnaia και Bezzecchi στο Assen έχει ένα σερί... 34 συνεχόμενων podium!

Bagnaia

Όσον αφορά τις νίκες, στους οκτώ πρώτους αγώνες η Ducati έχει πάρει επτά νίκες σε GP (τέσσερις ο Bagnaia, δύο ο Bezzecchi και μία ο Martin) με την Honda να έχει καταφέρει με τον Rins στο GP της Αμερικής να σπάσει την Ιταλική μονοτονία. Το αξιοσημείωτο είναι πως τις μισές νίκες στους οκτώ πρώτους αγώνες τις έχουν κατακτήσει ανεξάρτητες ομάδες (Mooney VR46 Racing Team, LCR Honda Castrol, Prima Pramac Racing), κάτι τέτοιο είχε συμβεί και τις χρονιές 2003, 2004 και 2020. Όσον αφορά τις ανεξάρτητες ομάδες στο φετινό grid, μέχρι στιγμής σε δύο αγώνες κάποιοι εκ των αναβατών τους έχουν καταφέρει να “κλειδώσουν” και τις τρεις θέσεις του βάθρου. Στην Αργεντινή ο Bezzecchi κέρδισε με τους Zarco και Alex Marquez να συμπληρώνουν το βάθρο, ενώ στην Γαλλία και πάλι ο Bezzecchi κέρδισε με τους Martin και Zarco να ακολουθούν. Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2004 και 2020. Οι Ιταλοί αναβάτες έχουν σαρώσει στους οκτώ πρώτους αγώνες καθώς έχουν κερδίσει έξι φορές (Francesco Bagnaia και Marco Bezzecchi), κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και το 2006 όταν οι Loris Capirossi, Valentino Rossi και Marco Melandri είχαν κερδίσει τους έξι από τους οκτώ πρώτους αγώνες. Στην εξίσωση των στατιστικών φέτος μπαίνουν και οι αγώνες Sprint Race, με τον Francesco Bagnaia να έχει κερδίσει τρεις φορές, από την άλλη οι Brad Binder και Jorge Martin έχουν κερδίσει δύο φορές, με τον Marco Bezzecchi να έχει πάρει την νίκη στο ολλανδικό Sprint Race. Ακόμη ένα ενδιαφέρον στατιστικό είναι πως ο Bagnaia έχει τερματίσει στο βάθρο σε κάθε Sprint Race εκτός της Αργεντινής.

Ας δούμε όμως και κάποια ρεκόρ που καταρρίφθηκαν στους πρώτους οκτώ αγώνες της χρονιάς. Στο Grand Prix Αργεντινής o Marco Bezzecchi πήρε την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία με την ομάδα της Mooney VR46 Racing Team. Στο GP Αμερικής ο Aleix Espargaro (Aprilia Racing) εκκίνησε για 220η φορά στην μεγάλη κατηγορία ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση της λίστας εκκινήσεων, ξεπερνώντας τους θρύλους Dani Pedrosa και Nicky Hayden. Ο Valentino Rossi προηγείται με 372 εκκινήσεις στην μεγάλη κατηγορία, με τους Andrea Dovizioso (248) και Alex Barros (245) να ακολουθούν. Στον συγκεκριμένο αγώνα ο Rins έγινε ο όγδοος αναβάτης που κερδίζει με διαφορετικούς κατασκευαστές στην εποχή του MotoGP μπαίνοντας στο κλειστό club στο οποίο βρίσκονται οι Jack Miller, Andrea Dovizioso, Casey Stoner, Jorge Lorenzo, Viñales, Max Biaggi και Valentino Rossi. Στον ίδιο αγώνα ο Fabio Quartararo με το 29ο βάθρο που πέτυχε ξεπέρασε τον Ιταλό θρύλο Max Biaggi στην λίστα των αναβατών της Yamaha με τα περισσότερα βάθρα. Στο Γαλλικό GP είχαμε ρεκόρ προσέλευσης με 278.805 θεατές να παρευρίσκονται. Στο ιταλικό GP o Bagnaia ξεπέρασε τα βάθρα του Max Biaggi στη μεγάλη κατηγορία, ενώ στον συγκεκριμένο αγώνα έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατέκτησε την pole position, πέρασε πρώτος την γραμμή εκκίνησης-τερματισμού σε κάθε γύρο, σημείωσε τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα, κερδίζοντας και τον αγώνα! Κάτι αντίστοιχο είχε πετύχει ο Bagnaia πέρυσι στο Ισπανικό GP. Στο Γερμανικό GP οι 233.196 θεατές που βρέθηκαν στον αγώνα σημείωσαν ρεκόρ προέλευσης σε αθλητικό γεγονός που έχει διεξαχθεί στη Γερμανία. Κλείνουμε με το ολλανδικό GP στο οποίο ο Bagnaia σημείωσε τη 15η νίκη του στο MotoGP. Με τη νίκη του αυτή ισοφάρισε τον Andrea Dovizioso στη λίστα των πιο επιτυχημένων Ιταλών αναβατών στην κορυφαία κατηγορία. Ο θρύλος του MotoGP Valentino Rossi προηγείται με 89 νίκες, με τον επίσης θρύλο του MotoGP Giacomo Agostini να βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 68 νίκες.

Ας ρίξουμε μια ματιά και στα ρεκόρ που μπορούν να καταρριφθούν στους επόμενους αγώνες της χρονιάς. Ο Bagnaia μπορεί να γίνει ο αναβάτης με τις περισσότερες νίκες για την Ducati αν και χρειάζεται ακόμη 9 νίκες για να ξεπεράσει τον Casey Stoner που έχει 23. Οι Γάλλοι αναβάτες έχουν μέχρι στιγμής 98 νίκες σε GP οπότε θα ήταν ένα καλό ρεκόρ μέσα στο 2023 αν καταφέρουν να σημειώσουν 100 νίκες. Στα ατομικά ρεκόρ νικών των Γάλλων αναβατών ο Zarco προηγείται με 16 νίκες σε όλες τις κατηγορίες με τον Quartararo (12) να θέλει να ανέβει στην πρώτη θέση. Ο Γάλλος αναβάτης της Yamaha αν πετύχει 10 βάθρα μέχρι το τέλος της χρονιάς θα ισοφαρίσει το ρεκόρ των 39 βάθρων που έχει πετύχει ο Kenny Roberts με την εταιρεία της Iwata. Από την άλλη ο Zarco θέλει επιτέλους να γίνει ο πέμπτος Γάλλος αναβάτης που κερδίζει στην μεγάλη κατηγορία -Quartararo (11 νίκες), Régis Laconi (1), Christian Sarron (1) και Pierre Monneret (1). Έξι αναβάτες θα μπορούσαν να φτάσουν φέτος το ορόσημο των 50 βάθρων σε όλες τις κατηγορίες: Bagnaia (48), Miguel Oliveira (41), Binder (41), Alex Marquez (41), Enea Bastianini (40) και Jorge Martin (39).

Οι Joan Mir (Repsol Honda Team) και Miguel Oliveira (CryptoData RNF) αν κερδίσουν έναν αγώνα φέτος θα έχουν καταφέρει να κατακτήσουν νίκη σε GP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Από την άλλη οι Viñales και Miller αν βρεθούν στο πρώτο σκαλί του βάθρου κάποιον αγώνα θα έχουν καταφέρει να κερδίσουν με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές. Αφήσαμε για το τέλος τον ταλαιπωρημένο Marc Marquez, o Ισπανός έχει 85 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, αν πετύχει ακόμη 6 θα ξεπεράσει τον θρύλο Angel Nieto (90) και θα γίνει ταυτόχρονα ο τρίτος πιο επιτυχημένος αναβάτης από πλευράς νικών στο MotoGP καθώς και ο πιο επιτυχημένος Ισπανός αναβάτης στην ιστορία του θεσμού. Αν πάλι καταφέρει να πάρει 10 νίκες -δύσκολο ως ακατόρθωτο την φετινή χρονιά- θα γίνει ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης στην μεγάλη κατηγορία καθώς θα ξεπεράσει τον Giacomo Agostini ο οποίος έχει 68 νίκες. Αν καταφέρει και κερδίσει ο Ισπανός θα είναι ο ένατος αναβάτης στην ιστορία του θεσμού του οποίου η νικηφόρα πορεία έχει διάρκεια τουλάχιστον δέκα χρόνια.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.