MotoGP Ταϊλάνδη: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!

Έληξε εντυπωσιακά ένας βαρετός αγώνας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2019

Το τέταρτο συνεχόμενο και όγδοο συνολικά παγκόσμιο πρωτάθλημα πήρε ο Marquez όπως θα έπρεπε όλοι να περιμένουν, όπως ήταν βέβαιο χωρίς να υπάρχουν

spoilers και άλλα τέτοια της νέας εποχής. Ο Dovizioso ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να καθυστερήσει αυτό που ερχόταν και έδειξε από την εκκίνηση ακόμη πως δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνει.

Εκείνος που περιμέναμε να κάνει τα πάνω – κάτω στους πρώτους γύρους, και σίγουρα να φέρει μία αναστάτωση στην εκκίνηση, ήταν ακριβώς ο αναβάτης που εγκατέλειψε την τελευταία στιγμή και αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την pit lane. Η μοτοσυκλέτα του Miller έσβησε και έτσι η Ducati σημειολογικά και σημαδιακά, δεν θα έκανε το παραμικρό για να ανακόψει την βόλτα της Honda προς την κορυφή του 2019. Αργότερα ο Miller, ο ικανότατος και λίγο τρελός Αυστραλός, θα έκανε επίθεση στον Lorenzo έτσι για να παίξει με τα χρώματα της Repsol αν και ο νούμερο 99 έχει καταντήσει πολύ μικρό ψάρι για τα δόντια του.

Η εκκίνηση θα έβλεπε τον Marquez να κάνει άμεσα την επίθεσή του σε μία Yamaha, του Vinales που αρκετά επιθετικά -και σωστά αγωνιστικά- τον έκοψε κανονικότητα για να στρίψει δεύτερος, σε σημείο που ο Vinales άπλωσε αγκώνες έτοιμος για την επαφή. Μπροστά του πλέον μόνο ο Quartararo, ο άνθρωπος που θα είναι ο επόμενος μεγάλος του αντίπαλος όχι στο μακρινό μέλλον αλλά ήδη από του χρόνου για αρχή και πολύ πιο δυναμικά αργότερα. Πόσοι έχουν φτάσει σε αυτό τον «τίτλο» του επόμενου αντιπάλου; Πολλοί, ο Zarco για παράδειγμα ήταν ένας από τους πρόσφατους αλλά μετά τον τραυματισμό του αυτή η πιθανότητα ξεψυχάει. Τραυματισμό ψυχικό, πάσχοντας από κατάθλιψη σε ένα αγώνισμα που η ψυχολογία είναι πιο σημαντική από την ίδια την μοτοσυκλέτα. Αυτή την ψυχολογία κυνηγούσε ο αδίστακτος Marquez, να σπάσει τον Quartararo και να πάρει το πρωτάθλημα όχι αριθμητικά, αλλά παλεύοντας και κερδίζοντας στην τελευταία στροφή.

Προς το παρόν είχε κάνει το λάθος στα φρένα ανοίγοντας γραμμή σε μία πολύ πρώιμη επίθεση από την οποία έκλεισε πανέμορφα τον Vinales και δεν έχασε την δεύτερη θέση. Μέχρι τον 4ο γύρο πριν το τέλος, ο Quartararo θα οδηγούσε τον αγώνα με τον Marquez να τον διαβάζει και τον Vinales σε απόσταση ασφαλείας πίσω τους. Ο Rossi είχε μπλέξει με την Suzuki και περίεργα πράγματα συνέβαιναν στην KTM πρώτα με την άτυχη πτώση του Mika Kallio του εξαιρετικού αναβάτη εξέλιξης που επιστρέφει στην αγωνιστική δράση αντικαθιστώντας τον Zarco μετά το πρώιμο διαζύγιο. Φανερά απογοητευμένος ο Kallio έφυγε περπατώντας δίχως τραυματισμό, κάτι που θα ήταν ακόμη πιο άσχημο για την KTM. O Pol Espargaro επίσης, θα «έπαιζε» επιθετικά με τον Oliveira κάτι επίσης σημειολογικό για την ομάδα, ενώ συνολικά οι μάχες στην μεγάλη κατηγορία ήταν ελάχιστες, σαν όλοι να περιμένουν αυτό που σίγουρα ερχόταν.

Δεν ήθελε κάποια δύσκολη μαντεψιά για να ξέρεις πως ο Marquez είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, όπως επίσης πως θα έκανε την κίνησή του και πως την κρατούσε για το τέλος. Το ωραίο ήταν που όλα οδήγησαν ώστε να γίνει αυτός “Dovizioso” κερδίζοντας τον Quartararo με τον ίδιο τρόπο που έχει χάσει τόσες φορές από τον Ιταλό! Η σημειολογία των MotoGP είναι πανέμορφη…

Η πρώτη επίθεση του Marquez τέσσερις γύρους πριν από το τέλος ήταν για να δει τι ακριβώς γίνεται με τον εικοσάχρονο Quartararo. Αργότερα ο Marquez θα πει πως στο τέλος πως δεν σκεφτόταν το πρωτάθλημα, την πιθανότητα δηλαδή να πέσει γιατί είχε κλειδώσει στην νίκη. Ανέφερε και την ψυχολογία, τον λόγο που οι αναβάτες έρχονται στο προσκήνιο ή εξαφανίζονται, διότι βρήκε την ώθηση που έψαχνε στο να κερδίσει το πρωτάθλημα με μία εντυπωσιακή νίκη.

Ο Quartararo μπροστά του τα έδινε όλα, χρησιμοποιούσε όλο το μήκος της πίστας και πήγαινε παντού στο όριο μη θέλοντας να δημιουργήσει και το παραμικρό περιθώριο. Ο Marquez έβαζε τον τροχό του όπου έβρισκε, και ξαφνικά βλέπαμε μία μάχη που ξυπνούσε από τον λήθαργο του υπόλοιπου αγώνα. Η περίπτωση να πέσει ο Marquez, ή και οι δυο τους άρχισε ξαφνικά να παίζει περισσότερο ως πιθανότητα κι αυτό ανέβαζε την αγωνία.

Μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί ο Marquez περνά εμπρός με χειρουργικά φρένα, με απίστευτο τρόπο και εκμεταλλευόμενο φυσικά το γκάζι, γιατί όχι άλλωστε. Ο Quartararo δεν θα το άφηνε αυτό έτσι, δεν γινόταν άλλωστε να μην απαντήσει μιας και έχει την στόφα του πρωταθλητή που σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στο πείσμα. Εκεί ακριβώς, στην τελευταία στροφή θα έκανε την επίθεσή του, εκεί που η Moto2 σήμερα μας χάρισε άλλη μία πολύ καλή μάχη… Ο Marquez ήξερε πως έρχεται και το έπαιξε Dovizioso, πήρε την εσωτερική και με εξαιρετική έξοδο πήρε την νίκη, το πρωτάθλημα και τον αέρα του Quartararo που φανερά εκνευρισμένος ξέσπασε σε δάκρυα θυμού. Λίγο μετά θα έλεγε πως «που θα πάει θα έρθει» εννοούσε την νίκη στα MotoGP, όλος ο κόσμος περιμένει απλά την νίκη σε μία τέτοια μάχη, ώστε από εδώ και πέρα να έχουμε ένα νέο δίδυμο. Οι μοναδικότητες είναι κουραστικές…

Ο Marquez, επειδή είναι ο Marquez, ένας από τους καλύτερους στην ιστορία της ανθρωπότητας ως τώρα, δεν πρόκειται να σταματήσει για την νίκη τώρα που πήρε το πρωτάθλημα. Όχι για να σπάσει τον τσαμπουκά στους υπόλοιπους, αυτό το έχει καταφέρει ήδη, αλλά για να πάει για το χρυσό κύπελο, να πάρει η Honda όλες τις νίκες, και το κατασκευαστών, που αυτό το έχει σίγουρο, αλλά και της ομάδας που εκεί βασίζεται σε πόδι με γάγγραινα, τον Lorenzo! Ουσιαστικά αυτό που είπε ο Marquez είναι εκπληκτικά δύσκολο, θα πρέπει να κερδίζει για λογαριασμό του Lorenzo από εδώ και πέρα. Αυτή είναι η ώθηση που χρειαζόταν βέβαια για το τέλος της σεζόν, και μακάρι να το καταφέρει, γιατί όχι; Είναι στην κορυφή αυτή την στιγμή και καλά θα κάνει να το εκμεταλλευτεί για όσο περισσότερο μπορεί…   

Αποτελέσματα:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
179.3
39'36.223
2
Yamaha
179.3
+0.171
3
Yamaha
179.2
+1.380
4
Ducati
178.5
+11.218
5
Suzuki
178.5
+11.449
6
Yamaha
178.2
+14.466
7
Suzuki
177.9
+18.729
8
Yamaha
177.9
+19.162
9
Ducati
177.6
+23.425
10
Honda
177.1
+29.423
11
Ducati
177.1
+30.103
12
Honda
176.9
+33.216
13
KTM
176.7
+35.667
14
Ducati
176.4
+39.736
15
Aprilia
176.4
+40.038
16
KTM
176.4
+40.136
17
Ducati
176.0
+44.589
18
Honda
175.3
+54.723
19
Ducati
175.2
+56.012
20
KTM
174.8
+1'01.431
 
Aprilia
174.4
9 Laps
 
KTM
172.6
23 Laps

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες