Ο τελευταίος αγώνας της φετινής σεζόν ήταν ένα ορόσημο. Όχι γιατί κρινόταν το πρωτάθλημα -αυτό εξάλλου είχε κριθεί από τον προηγούμενο αγώνα- αλλά γιατί ήταν η τελευταία φορά που είδαμε να αγωνίζεται ένα ζωντανός θρύλος. Ο, για πολλούς, μεγαλύτερος αναβάτης όλων των εποχών και για όλους μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του σπορ, ο Valentino Rossi, αγωνίστηκε για τελευταία φορά ως αναβάτης των MotoGP.
Αυλαία λοιπόν στο πρωτάθλημα, αυλαία και στην 26χρονη καριέρα του «Γιατρού», με τις εκδηλώσεις προς τιμήν του να κλέβουν την παράσταση από τον ίδιο τον αγώνα, μιας και κατά γενική ομολογία, ο Rossi δεν συμμετείχε απλώς, αλλά ήταν τα MotoGP…
Στα αγωνιστικά δρώμενα, ο Rossi κατάφερε να μπει στην πρώτη δεκάδα της σχάρας εκκίνησης, σε έναν αγώνα που έγινε με εξαιρετικές καιρικές συνθήκες, σε αντίθεση με την βροχή που επικράτησε στα δοκιμαστικά. Αντιθέτως, απών από τον αγώνα ήταν ο Pol Espargaro, ο οποίος πονούσε πολύ μετά την πτώση που είχε.
Η εκκίνηση ανήκε στον Jorge Martin, ενώ και οι υπόλοιποι αναβάτες της Ducati ξεκίνησαν καλά, με τον Mir να βάζει εμβόλιμα την Suzuki ανάμεσα στα Ducati. Και όχι μόνο, καθώς γρήγορα ο Ισπανός πέρασε δεύτερος πίσω από τον Martin. O Bagnaia φρόντισε να μην χάσει επαφή με τους πρωτοπόρους και πέρασε αυτός δεύτερος, την ώρα που ο Rins με το έτερο Suzuki πέρασε τον ομόσταυλό του μπαίνοντας στην τρίτη θέση.
Η πρώτη πτώση του αγώνα ήταν αυτή του Nakagami, χωρίς ευτυχώς δυσάρεστες συνέπειες για τον Ιάπωνα, ενώ από τους πρώτους γύρους του γκρουπ των τεσσάρων πρώτων αναβατών είχε ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους με μια διαφορά έξι δεκάτων. Στο δεύτερο γκρουπ ήταν ο παγκόσμιος πλέον πρωταθλητής, Fabio Quartararo, μπροστά από τον Miller και τον Aleix Espargaro με την Aprilia.
Λίγο πιο πίσω ήταν οι Binder, Zarco και Rossi με τον Γιατρό να έχει έναν αρκετά γρήγορο ρυθμό, αλλά πολύ γρήγορα δέχτηκε την επίθεση του Bastianini περνώντας έτσι στην 11η θέση. Λίγο πριν την μέση του αγώνα, ο Rins κι ενώ ήταν σε θέση βάθρου, πρόσθεσε το όνομά του στα «θύματα» της Valencia με μία ακόμη πτώση, αφήνοντας τα δύο Ducati μπροστά των Martin και Bagnaia να κάνουν μια διαφορά από τους υπόλοιπους της τάξης των εφτά δεκάτων του δευτερολέπτων.
Με 12 γύρους να απομένουν, ο Bagnaia πέρασε μπροστά από τον Martin ως επικεφαλής του αγώνα, θέλοντας μάλιστα να χτίσει και μια διαφορά γρήγορα, με τους Miller και Quartararo πιο πίσω να ανεβάζουν κι αυτοί το ρυθμό τους, αλλά και τον Mir να κρατιέται μπροστά από τον Miller για να μην επιτρέψει το 1-2-3 για την Ducati. Τελικά όμως δεν κατάφερε να αντισταθεί για πολύ ώρα, καθώς εννέα γύρους πριν τον τερματισμό ο Miller πέρασε μπροστά από τον Mir.
Στο τέλος της πρώτης δεκάδας, ο Rossi δεχόταν την επίθεση του «μαθητή» του. Franco Morbidelli, ο οποίος φορούσε μαζί με τους Bagnaia και Marini παλιότερα κράνη-ρόσημα του Rossi, ως φόρο τιμής στον δάσκαλό τους. Εν τω μεταξύ μπσροστά, το… τρίο της Ducati (Bagnaia, Martin και Miller) κρατούσε σταθερές τις διαφορές μεταξύ τους, αλλά και την μεγάλη διαφορά με τους υπόλοιπους αναβάτες, οδεύοντας για το ιστορικό “All Ducati” βάθρο.
Στους δύο τελευταίους γύρους, η μοναδική μάχη ήταν ανάμεσα στους Quartararo και Mir για την τέταρτη θέση, ενώ και ο Miller άρχισε να πλησιάζει τον Jorge Martin. Η πτώση της καρό σημαίας όμως, που την κούνησε ο θρυλικός άσος του ποδοσφαίρου Ronaldo “το Φαινόμενο» τους βρήκε με αυτή την σειρά (με τον Martin να χρίζεται και "Rookie Of The Year"), με μια άκρως συγκινητική στιγμή αμέσως μετά τον τερματισμό, όπου όλοι οι αναβάτες σταμάτησαν δίπλα στον Rossi για να τον αγκαλιάσουν και να εκφράσουν τις ευχαριστίες τους… (συγχωρήστε τα τυχόν ορθογραφικά λάθη, αλλά με βουρκωμένα μάτια είναι δύσκολο να γράψει κανείς…), με τον Quartararop μάλιστα να κάνει τον cool down γύρο κρατώντας την σημαία του Rossi. Τα λόγια είναι πράγματι πολύ φτωχά για να εκφράσουμε όλοι εμείς τα συναισθήματα που μας γέννησε αυτή η προσωπικότητα… ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ VALE!
MotoGP: Πώς διαμορφώνεται η σύνθεση αναβατών στο πρωτάθλημα του 2027
Η σχάρα εκκίνησης του νέου πρωταθλήματος σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε ως σήμερα
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
23/6/2026
Τη 18η μέρα του Ιουνίου 2026 υπογράφτηκε επιτέλους η πολύπαθη Concorde Agreement, η συμφωνία μεταξύ διοργανωτών και κατασκευαστών MotoGP για τη συνέχεια του πρωταθλήματος από το 2027 ως και το 2031. Πρόκειται για μια συμφωνία που έπρεπε κανονικά να έχει οριστικοποιηθεί πριν τελειώσει η περσινή σεζόν, ωστόσο η νέα ιδιοκτησία του πρωταθλήματος, Liberty Media, έχει πολλές αλλαγές στα υπόψη της και φυσικά κάπου εκεί άρχισαν οι τριβές με εργοστάσια και ομάδες που οδήγησαν σε τόσο μεγάλη καθυστέρηση.
Από τη στιγμή πάντως που το άμεσο μέλλον του MotoGP μπήκε σε ράγες για τα επόμενα πέντε χρόνια, το θέμα που θα απασχολήσει την επικαιρότητα θα είναι δίχως άλλο οι μεταγραφές. Ενόψει μιας νέας εποχής για το πρωτάθλημα, με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc και αρκετά αλλαγμένους τεχνικούς κανονισμούς, τα περισσότερα συμβόλαια των αναβατών λήγουν φέτος και πλέον διαμορφώνεται ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο για τη σχάρα εκκίνησης της επόμενης χρονιάς.
Ως αρχή μιας νέας εποχής έχει ήδη αρκετές ιδιαιτερότητες και μια από αυτές είναι πως δεν θα υπάρχουν “περσινές” μοτοσυκλέτες, άρα λογικά στην αφετηρία όλοι οι αναβάτες θα έχουν ίδιες ολοκαίνουργιες εργοστασιακές. Είναι άλλωστε προς το συμφέρον των εργοστασίων να μαζέψουν όσα περισσότερα δεδομένα μπορούν, άρα θέλουν όλους τους αναβάτες τους να μετέχουν στη διαδικασία αυτή, με μόνη ενδεχόμενη διαφορά για τους εργοστασιακούς να είναι η προτεραιότητα με την οποία θα υποδέχονται αναβαθμίσεις στις μοτοσυκλέτες τους.
Ήδη γνωρίζουμε μια σειρά μετακινήσεων πρωτοκλασάτων αναβατών από το ένα εργοστάσιο στο άλλο, ωστόσο τίποτε από αυτά δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, προφανώς γιατί όλοι περίμεναν τη μεγάλη συμφωνία πριν προχωρήσουν σε εξαγγελίες.
Η ανανέωση του Marc Marquez για άλλα δύο χρόνια (2027-2028) με την εργοστασιακή Ducati είναι η πρώτη είδηση που ανακοινώθηκε μετά τη συμφωνία, ενώ είχε προηγηθεί η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Πέραν αυτών των δύο, σίγουροι με συμβόλαια για του χρόνου είναι ακόμη οι Diogo Moreira, Johann Zarco και Toprak Razgatlioglu, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες είναι στον αέρα, αν και για πολλούς οι επόμενοι προορισμοί τους είναι λίγο-πολύ γνωστοί, απλά όχι ακόμη επισημοποιημένοι.
Ας δούμε πώς διαμορφώνεται το νέο πρωτάθλημα MotoGP του 2027 με βάση όσα γνωρίζουμε ως σήμερα.
Aprilia
Ο Marco Bezzecchi ήταν ο πρώτος που υπέγραψε ανανέωση συμβολαίου φέτος με άγνωστη, αλλά πάντως πολυετή, διάρκεια. Δίπλα του αναμένεται να έρθει ο καλός του φίλος Pecco Bagnaia από τη Ducati.
Στην Trackhouse ωστόσο όλα φαίνεται πως θα αλλάξουν, καθώς η Aprilia θέλει να προμοτάρει μια 100% ιταλική σύνθεση, γεγονός που σημαίνει αποχαιρετισμό και των δύο φετινών αναβατών της. Για τον Ai Ogura βέβαια αυτό δεν σημαίνει και πολλά, καθώς ο Ιάπωνας έχει ήδη χαιρετήσει για μια θέση στην εργοστασιακή Yamaha, μα φαίνεται πως αποχαιρετά και ο Raul Fernandez.
Με τα σημερινά δεδομένα, οι δύο αναβάτες που εκτιμάται πως θα έρθουν είναι οι Enea Bastianini από την Tech3 KTM και Luca Marini από τη Honda HRC.
Ducati
Η πρωταθλήτρια του 2025 θα έχει σίγουρα τον πρωταθλητή Marc Marquez και δίπλα του θεωρείται βέβαιη η άφιξη του Pedro Acosta από την ΚΤΜ.
Όσο για τις δορυφορικές της ομάδες, αμφότερες αναμένονται να έχουν ολοκαίνουργιες συνθέσεις από του χρόνου.
Η VR46 θα υποδεχτεί τον Fermin Aldeguer σε μια “εσωτερική” μετακίνηση από τη Gresini και δίπλα του αναμένεται να έρθει ο Nicolo Bulega από το WSBK, με τις ευχές και προτροπές της Ducati Corse έχοντας ήδη αναλάβει ρόλο αναβάτη εξέλιξης της νέας Desmosedici με τα Pirelli.
Η δε Gresini είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο αυτή τη στιγμή, καθώς αναμένεται να χάσει και τους δύο αναβάτες της, με τις φήμες να φέρνουν τον Joan Mir από τη Honda και τον Daniel Holgado από τη Moto2 στις σέλες των Ducati της.
Ακούγονται δε και φήμες για διακοπή της σχέσης της Gresini με τη Ducati (κάτι που θα εξηγούσε καλύτερα και την οριζόντια μετακίνηση του Aldeguer), με κάποιες εκ των φωνών να μιλούν για επανασύνδεση με τη Honda.
Honda
Μετά από μια σειρά δύσκολων ετών, φέτος η Honda δείχνει να ξαναβρίσκει τον δρόμο της, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη φτάσει σε ένα επίπεδο σταθερής διεκδίκησης βάθρων. Για του χρόνου όμως έχει ήδη φροντίσει να επενδύσει σε πολύ δυνατούς αναβάτες, καθώς η μια σέλα της εργοστασιακής ομάδας είναι καπαρωμένη από τον Fabio Quartararo.
Η δεύτερη έχει πολλά ερωτηματικά, με το φαβορί να δείχνει αυτή τη στιγμή ο David Alonso από τη Moto2, ο αναβάτης που χάρισε στη CFMOTO τον τίτλο της Moto3 το 2024, για δύο ταυτόχρονες παγκόσμιες πρωτιές: το πρώτο πρωτάθλημα GP για κινέζικο εργοστάσιο (έστω κι αν μόνο τα αυτοκόλλητα είναι κινέζικα πάνω στην ΚΤΜ RC250GP της CFMOTO Aspar Team) και ο πρώτος τίτλος για Κολομβιανό αναβάτη.
Στην LCR, από την άλλη, οι Diogo Moreira και Johann Zarco δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν. Αν κάτι θα μπορούσε να αλλάξει εδώ είναι κάποιες φημολογούμενες (και εντελώς ανεπιβεβαίωτες) συζητήσεις εντός HRC για να δώσουν την εργοστασιακή σέλα στον Moreira που εντυπωσιάζει φέτος ως rookie, αντί του Alonso που θα μπορούσε (σε ένα υποθετικό σενάριο) να πάει αντ’ αυτού στην LCR με εγγυημένο συμβόλαιο HRC.
Alex Marquez (αριστερά) και Pedro Acosta (δεξιά) θα ανταλλάξουν μοτοσυκλέτες, στην ΚΤΜ ο πρώτος, στη Ducati ο δεύτερος
ΚΤΜ
Παρά τις φήμες και τους φόβους για αποχώρηση της ΚΤΜ από το πρωτάθλημα μετά την οικονομική της κρίση και την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, οι Αυστριακοί επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους με το MotoGP υπογράφοντας τη νέα πενταετή σύμβαση.
Η εργοστασιακή της ομάδα ωστόσο θα αλλάξει ριζικά του χρόνου, με νέο δίδυμο τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio.
Όσο για την Tech3, εκεί τα δεδομένα είναι πολύ πιο ρευστά και τίποτε δεν έχει την ίδια βεβαιότητα όπως στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing. Η ομάδα του Guenther Steiner σίγουρα θα χωρίσει με τον Enea Bastianini, ενώ ενδέχεται να διατηρήσει τον Maverick Vinales στους κόλπους της. Άρα τουλάχιστον ένας ακόμη αναβάτης πιθανώς θα έρθει εδώ, με δύο ονόματα από τη Moto2 να ακούγονται πολύ έντονα: Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος της Moto2 αυτή τη στιγμή) και Senna Agius.
Ωστόσο τα δεδομένα για την ομάδα αυτή είναι πολύ περίπλοκα, καθώς υπάρχει ακόμη ο Brad Binder που θα περισσέψει από την εργοστασιακή και ο οποίος χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στο Mattighofen, καθώς και ο Raul Fernandez που φαίνεται πως περισσεύει από την Trackhouse – αν και ο Ισπανός έχει παρελθόν με την ΚΤΜ και δη όχι πολύ θετικό, έχοντας περάσει έναν δύσκολο χρόνο με την Tech3 το 2022, σε μια εποχή πάντως που τόσο η ΚΤΜ όσο και η Tech3 είχαν άλλους ιδιοκτήτες.
Yamaha
Η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha θα αλλάξει 100% το 2027 και η σύνθεσή της είναι ήδη γνωστή: Jorge Martin και Ai Ogura.
Το ερώτημα είναι τι γίνεται με την Pramac και πιο συγκεκριμένα με τον Jack Miller, μιας και ο Toprak Razgatlioglu είναι σίγουρος για την επόμενη χρονιά.
Με τον Αυστραλό να χαιρετά πιθανότατα το MotoGP, ο αναβάτης που ακούγεται πως θα έρθει στη θέση του προέρχεται από τη Moto2 και είναι ο Izan Guevara.
Τα παραπάνω συνιστούν τα επικρατέστερα σενάρια της επόμενης χρονιάς, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αποκλείσουμε μερικές εκπλήξεις. Σε πρώτη φάση παρατηρούμε ότι μερικά ονόματα φαίνονται να περισσεύουν, όπως οι Alex Rins, Jack Miller και Franco Morbidelli. Ο πρώτος μάλιστα έχει ήδη αποκαλύψει ότι η Yamaha τον έχει ενημερώσει πως δεν θα τον κρατήσει του χρόνου και όλα δείχνουν πως ο έμπειρος Ισπανός θα βρεθεί εκτός MotoGP το 2027, όπως και οι δύο προαναφερθέντες. Και οι τρεις αυτοί αναβάτες έχουν ήδη συνδεθεί με φημολογούμενες προτάσεις από το WSBK.
Ρόστερ MotoGP 2027
(με ερωτηματικό όσοι δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα)
