MotoGP Valencia (Motul Comunitat Valeciana): Πρωταθλητής ο Joan Mir

Η νίκη στον Morbidelli η δόξα στον Mir
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2020

Μετά από 20 χρόνια η Suzuki κατακτά το παγκόσμιο πρωτάθλημα στα χέρια του νεαρού, αλλά απίστευτα ψύχραιμου Joan Mir, που έκανε έναν απόλυτα “επαγγελματικό” αγώνα. Όμως θα ήταν κρίμα αν αυτό το σημαντικό γεγονός θόλωνε έστω και ελάχιστα την φανταστική οδήγηση του νικητή Franco Morbidelli και αντίστοιχα φανταστική προσπάθεια του Jack Miller να πάρει τη νίκη λίγα μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού.       

Ο καιρός σήμερα έδειξε το καλό του πρόσωπο στους αναβάτες και τους φίλους των MotoGP, με τον λαμπρό ήλιο να υπόσχεται πως δεν θα μας χαλάσει τη μέρα με κρύο και βροχές όπως έκανε το Σάββατο. Στο πρωινό ζέσταμα ο Franco Morbidelli φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως βρίσκεται σε άψογη φόρμα και ήταν ξανά ο γρηγορότερος όλων, παρά το γεγονός πως οι υπόλοιποι αναβάτες της Yamaha δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν την μέτρια εικόνα που παρουσίασαν τις δύο προηγούμενες ημέρες.

Ακόμα και η Aprilia του Aleix Espargaro βρέθηκε μπροστά από την Yamaha του Quartararo, που το πρωί της Κυριακής έκανε τον 9ο χρόνο και ξεκίνησε τον αγώνα από την 11η θέση. Δίπλα του, ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας Joan Mir, δημιουργώντας πραγματικές συνθήκες θρίλερ σε αυτόν τον αγώνα, καθώς η μάχη τους για το πρωτάθλημα έπρεπε να γίνει μέσα στο μπουλούκι αναβατών που δεν έχουν τίποτα να χάσουν και μπροστά τους ήταν μια στρατιά από Ducati και KTM, που κάθε άλλο παρά εύκολο είναι να τις προσπεράσεις χωρίς να ρισκάρεις στις στροφές. Δυστυχώς ο Γάλλος φρόντισε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο στην πρώτη στροφή (βγαίνοντας από την πίστα) και πέντε γύρους αργότερα να έχει πτώση, βάζοντας με τον χειρότερο τρόπο οριστικό τέλος σε μια χρονιά που ξεκίνησε ως φαβορί για τον τίτλο. Ο Morbidelli μπροστά οδηγεί τον αγώνα σαν να παίζει playstation, γράφοντας συνεχώς γύρους με μόλις 1-2 δέκατα διαφορά.

 Λες και σε αυτόν τα ελαστικά δεν έχουν πτώση απόδοσης. Πίσω του ένας πραγματικά φανταστικός Jack Miller που ροκάνιζε μέτρο-μέτρο την διαφορά. Το σενάριο του αγώνα ήταν τέλειο για τον Joan Mir, διότι η πιθανή νίκη του Morbidelli δεν θα επηρέασε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ ο μόνος που μπορούσε να καθυστερήσει τυπικά την στέψη, ήταν ο Alex Rins. Όμως ο Nakagami μπροστά του ήταν πολύ-πολύ γρήγορος και παρά την προσπάθεια του Rins να περάσει τον Ιάπωνα δεν τα κατάφερε. Ο Nakagami “πέταγε” για να ανέβει στο βάθρο, αλλά για άλλη μια φορά δεν τα κατάφερε. Η προσπέραση στον Espargaro παραήταν ενθουσιώδης, με αποτέλεσμα να πέσει κατά την διάρκεια του trail-braking και παραλίγο να πάρει μαζί του τον αναβάτη της KTM.

Τα αντανακλαστικά του Pol Espargaro δούλεψαν άψογα και κατάφερε να αποφύγει τη μοτοσυκλέτα του Nakagami και να διατηρήσει τη θέση του στο βάθρο, χωρίς να απειληθεί ξανά έως το τέλος του αγώνα. Ένα τέλος που απόλαυσαν όλοι οι φίλαθλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, χάρη στην φανταστική μάχη μεταξύ Morbidelli και Jack Miller. Ο Miller έκανε ό,τι μπορούσε και πέρασε τον Morbidelli, όμως ο Βραζιλιανοϊταλός, έδειξε πως είναι ολοκληρωμένος αναβάτης και πέρα από ταχύτητα έχει αντίστοιχα κορυφαία στρατηγική σκέψη και μαχητικότητα. Άξιος νικητής, όπως και άξιος πρωταθλητής ο Joan Mir που οδήγησαν σαν να ήταν οι πιο έμπειροι αναβάτες μέσα στην πίστα.   

 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ

 

 

1
  
Franco MORBIDELLI
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
156.8
41'22.478
2
  
Jack MILLER
AUS
Pramac Racing
Ducati
156.8
+0.093
3
16
44
Pol ESPARGARO
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.6
+3.006
4
13
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.5
+3.697
5
  
Brad BINDER
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.5
+4.127
6
  
Miguel OLIVEIRA
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
156.3
+7.272
7
  
Joan MIR
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.2
+8.703
8
  
Andrea DOVIZIOSO
ITA
Ducati Team
Ducati
156.2
+8.729
9
  
Aleix ESPARGARO
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
155.8
+15.512
10
  
Maverick VIÑALES
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.6
+19.043
11
  
Francesco BAGNAIA
ITA
Pramac Racing
Ducati
155.5
+19.456
12
  
Valentino ROSSI
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.5
+19.717
13
  
Cal CRUTCHLOW
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
155.3
+23.802
14
  
Stefan BRADL
GER
Repsol Honda Team
Honda
155.0
+27.430
15
  
Danilo PETRUCCI
ITA
Ducati Team
Ducati
154.9
+30.570
16
 
 
Alex MARQUEZ
SPA
Repsol Honda Team
Honda
154.9
+30.619
17
 
 
Tito RABAT
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
154.1
+42.365
18
 
 
Lorenzo SAVADORI
ITA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
153.9
+46.472
Not Classified
 
 
30
Takaaki NAKAGAMI
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
156.6
9 Laps
 
 
20
Fabio QUARTARARO
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
153.8
19 Laps
 
 
5
Johann ZARCO
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
154.7
22 Lap
 
  

MotoGP: Alberto Puig - “Η πρόοδος της Honda είναι ξεκάθαρη, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερη συνέπεια”

O απολογισμός και οι στόχοι του Ισπανού διευθυντή της ομάδας HRC για το 2026
Puig
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/12/2025

Η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τη Honda, εικόνα που θύμιζε έντονα το 2024. Ο Joan Mir εγκατέλειψε στους πέντε από τους έξι πρώτους αγώνες, ενώ ο Luca Marini κινούνταν στα όρια της πρώτης δεκάδας, χωρίς να μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η νίκη του Johann Zarco εν μέσω βροχής στον αγώνα του Le Mans αποτέλεσε το highlight της χρονιάς, όμως η ουσιαστική αλλαγή φάνηκε μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα. Τότε, η Honda έκανε τα πιο σημαντικά βήματα εξέλιξης, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην σειρά εκκίνησης και στα βάθρα του Joan Mir στην Ιαπωνία, αλλά και στο Grand Prix της Μαλαισίας.

Puig

Η βελτιωμένη εικόνα του δεύτερου μισού της σεζόν έφερε τελικά τη Honda από την κατηγορίας D, στην κατηγορία C, στο σύστημα παραχωρήσεων concessions με την άνοδο να επιτυγχάνεται οριακά, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βαλένθια, όπου ο Marini τερμάτισε έβδομος.

“Ήταν μια χρονιά με πάρα πολλή δουλειά, αλλά κάναμε πρόοδο, και αυτό είναι ξεκάθαρο”, δήλωσε ο Alberto Puig.
“Δεν είμαστε ακόμη εκεί που θέλουμε, όμως σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, αυτή ήταν η χρονιά που εκμεταλλευτήκαμε περισσότερο τις παραχωρήσεις και τον χρόνο που είχαμε για να εξελίξουμε τη μοτοσυκλέτα”.

Όπως εξήγησε, στην αρχή της χρονιάς η RC213V δεν βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με αυτό που παρουσίασε μετά το καλοκαίρι, “Ξέραμε ότι μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σοβαρά βήματα εξέλιξης, και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι αναβάτες άρχισαν να αποδίδουν καλύτερα και τα πράγματα πήγαν πολύ πιο καλά από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και μετά”.

Σύμφωνα με τον Puig, ο τομέας στον οποίο η Honda έκανε το μεγαλύτερο άλμα μέσα στο 2025 είναι ο κινητήρας.

“Μια μοτοσυκλέτα αποτελείται από πολλά στοιχεία, αλλά αν με ρωτήσετε προσωπικά, νομίζω ότι κάναμε μεγάλη βελτίωση στον κινητήρα”, ανέφερε.
“Σε αυτή την κατηγορία, αν δεν έχεις τελική ταχύτητα, είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να σκεφτείς προσπέραση. Δώσαμε περισσότερη ιπποδύναμη στους αναβάτες και νομίζω ότι το εκτίμησαν πραγματικά”.

Κοιτώντας προς το 2026, ο Puig ξεκαθαρίζει ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην απόδοση. Η Honda έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει βάθρα, όμως αυτό δεν συνέβη σε όλους τους αγώνες του δεύτερου μισού της σεζόν.

Puig

“Υπήρξαν καλές στιγμές”, είπε. “Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη νίκη του Johann Zarco στο Le Mans, που ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι δύο αναβάτες μας, ο Mir και ο Marini, είχαν αρκετά καλά αποτελέσματα, με κάποια σκαμπανεβάσματα. Στην Ιαπωνία ήμασταν πολύ χαρούμενοι με το βάθρο”.

Και κατέληξε, “Η πρόοδος υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε λίγη περισσότερη συνέπεια, και αυτό είναι το σημείο στο οποίο επικεντρωνόμαστε για την επόμενη χρονιά”.

Ένας ακόμη λόγος αισιοδοξίας για το 2026 είναι η ένταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Moto2 2025, Diogo Moreira, στο project της Honda.

“Θα έχουμε έναν νέο αναβάτη που έρχεται από τη Moto2 και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ξεκινήσει”, σημείωσε ο Puig.
“Μπροστά μας έχουμε μια συναρπαστική σεζόν. Στο τέλος της ημέρας, η Honda θέλει να κερδίζει και αργά ή γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό”.