MotoGP: Ξεκίνησε ο “χημικός πόλεμος” στα καύσιμα

Το επόμενο πεδίο μάχης θα είναι στα εργαστήρια των χορηγών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2022

Ο Marc Marquez βρέθηκε στην πίστα της Jamara στην Ισπανία για να δοκιμάσει ένα νέο συνθετικό “βιοκαύσιμο” που ετοίμασε η Repsol για αγωνιστική χρήση σε μοτοσυκλέτες .

Να θυμίσουμε πως η Dorna και τα εργοστάσια που συμμετέχουν στα MotoGP (Aprilia, Ducati, Honda, KTM, Yamaha) έχουν συμφωνήσει πως από 2024 τα καύσιμα που θα χρησιμοποιούν θα έχουν μόνο 60% παράγωγα από ορυκτό πετρέλαιο και το υπόλοιπο 40% θα είναι συνθετικό καύσιμο. Ο τελικός στόχος της συμφωνίας είναι μέχρι το 2027 να χρησιμοποιούν 100% συνθετικά καύσιμα.

Ως συνθετικά καύσιμα υπολογίζονται όλων των ειδών τα βιοκαύσιμα και εκείνα που δημιουργούνται εργαστηριακά με πρώτες ύλες που δεν προέρχονται “απευθείας” από τα ορυκτά καύσιμα. Η λέξη “απευθείας” είναι εντός εισαγωγικών διότι το υδρογόνο θεωρείται “οικολογικό/συνθετικό” καύσιμο παρά το γεγονός πως η παραγωγή του γίνεται από το πετρέλαιο, διότι όλες οι άλλες μέθοδοι παραγωγής του είναι ασύμφορες οικονομικά, αλλά και ως προς την σπατάλη ενέργειας που απαιτούν.

Όπως κι αν έχει, τα συνθετικά καύσιμα αποτελούν πλέον μονόδρομο για την επιβίωση των MotoGP, αφού είναι σαφές πλέον πως οι αγώνες με ηλεκτρικά οχήματα (MotoE και FormulaE) έχουν πάει άπατοι!

Ήδη ο Claudio Domenicali της Ducati έχει δηλώσει ένθερμος  υποστηρικτής (η Ducati είναι μέλος του VW Group που ανήκει και η Porsche, με την Porsche να έχει ήδη πολύ μεγάλη εμπειρία στην κατασκευή αγωνιστικών κινητήρων με συνθετικά καύσιμα).  

Τώρα λοιπόν στο παιχνίδι μπαίνει και η Repsol με την Honda, καθώς η ισπανική εταιρεία σκοπεύει να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς συνθετικών καυσίμων στον κόσμο, έχοντας στόχο την ετήσια παραγωγή δύο εκατομμυρίων τόνων έως το 2030.

Η Repsol έχει δοκιμάσει στα αγωνιστικά συνθετικά καύσιμά της στο Dakar Rally και στο γαλλικό πρωτάθλημα της Formula 4.

Σε μοτοσυκλέτες όμως δεν υπάρχει ακόμα αρκετή εμπειρία και γι΄αυτό το σκοπό βρέθηκε ο Marc Marquez στην πίστα της Jamara, όπου οδήγησε μια RCV 213S (όχι δηλαδή μοτοσυκλέτα των MotoGP) για δώδεκα γύρους.

Στόχος της δοκιμής ήταν να δουν αν το συνθετικό καύσιμο της Repsol έχει επιπτώσεις στον τρόπο λειτουργίας του κινητήρα και κυρίως στον τρόπο που αντιδρά στο άνοιγμα και κλείσιμο του γκαζιού. Σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα που είναι βαριά και μπορούν να συγχωρέσουν μικρές “αρρυθμίες” στη συμπεριφορά του κινητήρα, στις μοτοσυκλέτες και ειδικά στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες ο ακριβής έλεγχος του γκαζιού είναι απόλυτη προτεραιότητα.  Σύμφωνα με τον Marc Marquez, το συγκεκριμένο συνθετικό καύσιμο δεν διαφέρει σε κάτι από το κοινό ορυκτό ως προς τον τρόπο που συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα και ο αναβάτης δεν καταλαβαίνει κάποια διαφορά.

Από εδώ και πέρα, θα πρέπει να γίνουν τα επόμενα στάδια δοκιμών, που αφορούν τη συμπεριφορά του καυσίμου στις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται γύρω από το ρεζερβουάρ κατά την διάρκεια του αγώνα (ένα πρόβλημα που δεν υπάρχει στα αυτοκίνητα) αλλά και την φθορά που μπορεί να προκαλεί στα μηχανικά μέρη του κινητήρα (π.χ. να καταστρέφει το φιλμ λαδιού στους κυλίνδρους, με ό,τι αυτό σημαίνει για την αξιοπιστία του).

Το βέβαιο είναι πως με την Ducati να συνεργάζεται με την Shell (είναι και βασικός χορηγός) και την Honda να συνεργάζεται με την Repsol (επίσης βασικός χορηγός) ανοίγει ένας νέος “χημικός” πόλεμος μέσα στα MotoGP, όπου οι έρευνες στα εργαστήρια και η επενδύσεις στις δοκιμές θα έχουν αντίκτυπο στις επιδόσεις εντός πίστας.

   

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.