MotoGP Yamaha: Rossi & Vinales στο φαινόμενο του καθρέφτη

Το πλεονέκτημα της απαισιοδοξίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/3/2019

Την απάντηση σε όσους αναρωτιούνται, πως είναι δυνατόν ο Vinales να σπάει τα χρονόμετρα το Σάββατο και στον αγώνα της Κυριακής να τον προσπερνάει ο Rossi, που ξεκίνησε από τη… γαλαρία και όλο το διήμερο των δοκιμαστικών ήταν ολόκληρα δευτερόλεπτα πιο αργός, μας την έδωσε ο Dovisiozo στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα. Ο Ιταλός αναβάτης της Ducati το είπε ξεκάθαρα στους δημοσιογράφους: Τα MotoGP έχουν αλλάξει. Δεν μπορείς να οδηγείς τέρμα γκάζι από την αρχή έως το τέλος του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να είσαι στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή”. Τι όμως εννοεί ο Dovi λέγοντας “Κατάλληλη θέση” και “Κατάλληλη στιγμή” και κυρίως, τι σχέση έχει με αυτό που είδαμε να συμβαίνει στον αγώνα του Qatar ανάμεσα στον Rossi και τον Vinales; Προφανώς ο Dovi μας λέει πως οι αναβάτες των MotoGP πρέπει πλέον να κάνουν διαχείριση των ελαστικών τους, κάτι που δεν χρειαζόταν να κάνουν την εποχή που οι μοτοσυκλέτες είχαν κινητήρες 800cc και ελαστικά της Bridgestone. Τα θηρία των 1000cc με τους σχεδόν 300 ίππους και το γεγονός πως η Michelin είχε αποσυρθεί για πολλά χρόνια από τα GP, αναγκάζουν τους αναβάτες να διαχωρίσουν τον τρόπο οδήγησής τους, ανάμεσα στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά και τον αγώνα. Να βάλουμε στην εξίσωση και τα ηλεκτρονικά που επιτρέπουν στους αναβάτες να έχουν την μέγιστη επιτάχυνση στις εξόδους, με λίγα λόγια να χρησιμοποιούν πολλούς από τους προσφερόμενους ίππους και ναι, η δουλειά των ελαστικών δεν είναι εύκολη και ποτέ - ποτέ ξανά, δεν θα μπορέσει να υπάρξει σύγκριση με παλαιότερες γενιές!

Η έκφραση “Race Pace” είναι η καραμέλα που έχουν πλέον όλοι στο στόμα τους στα πιτς. Όμως ο Vinales είχε καταπληκτικό “Race Pace” στα δοκιμαστικά, τόσο στη Sepang όσο και στο Qatar. Τότε γιατί όταν ήρθε η ώρα του πραγματικού αγώνα είδε τον Rossi να τον προσπερνά και να τερματίζει μόλις 0,6’’ πίσω από τον νικητή του αγώνα; Μάλλον ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τη νέα έκφραση: The real race pace”. Διότι εδώ ακριβώς την πάτησε ο Vinales και πάνω σε αυτό βασίστηκε ο Rossi. Η απαισιοδοξία του Rossi καθ’ όλη τη διάρκεια των δοκιμαστικών της Sapang και του Qatar, όπου έλεγε πως η Yamaha δεν έχει κάνει τα βήματα προόδου που θα έπρεπε, για κάποιους ήταν απλή γκρίνια καθώς την ίδια στιγμή ο Vinales πέταγε και δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος από τη μοτοσυκλέτα του. Μόνο που ο Rossi είναι 40 χρονών και ο Vinales σχεδόν τα μισά. Πράγματι, κατά τις δοκιμές στη Sepang και τη Jerez οδήγησαν ο ένας πίσω από τον άλλον για πολύ ώρα, προσπαθώντας να κάνουν μια εξομοίωση αγώνα και να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά όταν βρίσκονται πίσω από άλλη μοτοσυκλέτα. Εκείνο που ΔΕΝ έκαναν, ήταν να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά, όταν τα πιέζεις για να προσπεράσεις κάποιον άλλον αναβάτη. Σε αυτό το σημείο την πάτησε ο Vinales στον αγώνα του Qatar, διότι κάνοντας μια πολύ κακή εκκίνηση έμπλεξε μέσα στην "συμμορία των 8". Με τον κινητήρα της Yamaha να μην έχει την επιπλέον δύναμη για να προσπεράσει στο τέλος της ευθείας, οι αναβάτες της Yamaha έπρεπε να κάνουν τις προσπεράσεις τους μέσα στις στροφές. Ο Rossi που υπέφερε μέχρι και την τελευταία στιγμή με την υπερβολική φθορά του εμπρός ελαστικού του, φρόντισε να στήσει το πλαίσιο και να προσαρμόσει την οδήγησή του, ώστε να το βοηθήσει όσο περισσότερο μπορεί. Για αυτό λέμε και ξανά λέμε, όπως κι εδώ, πως είναι αναβάτης της Κυριακής... Αντιθέτως, ο Vinales ήταν πολύ γρήγορος και σταθερός, οπότε πίστεψε πως ξεκινώντας από την πρώτη θέση θα επιβάλει τον δικό του ρυθμό στον αγώνα.         

Η κακή εκκίνηση όμως τον έφερε αντιμέτωπο με την αλήθεια. Οι δηλώσεις του περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τι συνέβη: “Μόνος μου φρενάρω εντελώς όρθιος και μπαίνω με φόρα στη στροφή χωρίς να ζορίζω το εμπρός ελαστικό. Και καθώς έχω φόρα δεν χρειάζεται να χουφτώσω απότομα νωρίς το γκάζι και να ζορίσω το πίσω ελαστικό. Όταν όμως είσαι ανάμεσα σε άλλους αναβάτες και θέλεις να τους περάσεις, αναγκαστικά θα φρενάρεις πιο βαθιά μέσα στην στροφή και αναγκαστικά θα ανοίξεις πιο νωρίς το γκάζι.”

Σίγουρα όχι από τύχη, ο Rossi τα ήξερε όλα αυτά από πριν και τα παράπονά του όλο αυτό το διάστημα προς τη Yamaha δεν ήταν ενός γκρινιάρη γέρου. Μάλλον η ταχύτητα του Vinales στις δοκιμές της Sepang έκανε κακό στην ομάδα της Yamaha. Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως ο γκρινιάρης γέρος είχε δίκιο. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι σε αυτόν τον αγώνα έκανε τον άθλο να βρεθεί μια ανάσα από το βάθρο ξεκινώντας από την 14η θέση, συνέχισε να ασκεί κριτική προς την ομάδα του: “Η πίστα του Qatar κρύβει με κάποιο τρόπο τα προβλήματά μας, που βασικά είναι τα ίδια με πέρσι. Μας λείπει το κράτημα, τόσο από το πλαίσιο, όσο κι από τα ηλεκτρονικά, οπότε καταπονούμε πολύ τα ελαστικά μας.”

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες