Motul Grand Prix of Japan: Έκλεισε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2016

 

Spoiler FREE: Θα αφιερώσουμε την πρώτη παράγραφο, σε όσους περιμένουν την επανάληψη για να δουν τον αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις- όπως όλοι περίμεναν- χαρίζοντας θέαμα!

Το Motegi είναι μία εξαιρετικά τεχνική πίστα, ένα μέρος που καταπονούνται τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα: Τα φρένα, οι αναρτήσεις, τα ελαστικά και τα χέρια των αναβατών. Ο Marquez ξεπερνούσε τα 300 χιλιόμετρα για να πέσει αμέσως στα φρένα κάτω από τα 80, κάνοντας μερικές φορές το 303-75 να φαίνεται εύκολο. Τα κοντινά πλάνα, όπου βλέπεις σε εξαιρετικά αργή κίνηση όλες τις λεπτομέρειες, σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία, ότι οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι κάτι απολύτως εξωγήινο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο, όπως επαναλαμβάνουμε συνέχεια…

Spoiler Alert: Από εκεί και πέρα ο αγώνας είχε τα πάντα και από την επόμενη πρόταση ας μην διαβάζουν, όσοι ακόμα περιμένουν την επανάληψή του…

Ο αγώνας που έμελε λίγο πριν το τέλος του να σφραγίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στον Marquez, που απόλυτα τον αξίζει, κερδίζοντας για πρώτη φορά στο Motegi στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε πολύ διαφορετικά…

Η μάχη άρχισε από την εκκίνηση, κυριολεκτικά από την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez πετάχτηκε μπροστά από τον Rossi, με τον Lorenzo να καταφέρνει να πάρει την καλύτερη γραμμή. Για τον επόμενο γύρο οι κερκίδες παρακολουθούσαν αυτό που ευχόντουσαν, μία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Marquez που άλλαζαν θέσεις με τον Espargaro να κάνει επιθέσεις και τον Lorenzo να είναι στο απυρόβλητο. Όσο ο Rossi με τον Marquez πάλευαν μεταξύ τους, ο Lorenzo απολάμβανε την ηρεμία του που είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την απόδοσή του, φεύγοντας μπροστά μισό δευτερόλεπτο. Μόλις τα πράγματα ξεκαθάρισαν στην δεύτερη θέση, για λίγο, ο Marquez επιτέθηκε στον Lorenzo και πολύ εύκολα τον πέρασε κάνοντας την διαφορά.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Lorenzo καθυστερούσε τον Rossi, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει ρεκόρ γύρου για τον αγώνα. Ήταν ίσως ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία για όσα θα ακολουθούσαν. Με τον Marquez να ξεμακραίνει σε κάθε στροφή, ο Rossi περίμενε για ένα πολύ καθαρό προσπέρασμα στον Lorenzo και κατευθείαν έθεσε στόχο τον Marquez μειώνοντας για μερικά δέκατα την διαφορά τους στις επόμενες στροφές. Όμως ο Marquez, λες και είχε μπει σε φάση διαλογισμού, έσπασε εκείνη την στιγμή το ρεκόρ του Rossi για τον ταχύτερο γύρο, συμπαρασύροντας τον ρυθμό και του Ιταλού. Αυτό ήταν το δεύτερο καθοριστικό σημείο. Η κουβέντα στους διαδρόμους, πάνω από τα pit, ήταν αν ο Rossi θα καταφέρει να παρασύρει τον Marquez σε ένα λάθος που θα τον οδηγήσει στην πτώση, και αυτό συζητιόταν όχι με την μορφή που κάνουν οι οπαδοί, αλλά με βάση όσα είδαμε το Σάββατο. Πίσω από τον Rossi ο Marquez θα μπορούσε να κάνει το λάθος, κανείς όμως δεν περίμενε το αντίθετο από τον καλύτερο αναβάτη.. Κυνηγώντας τον Marquez ο Rossi σημείωσε μία ανώδυνη σωματικά - και οδυνηρή για την καριέρα του- πτώση χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην ανηφορική δεξιά που σημειώνονται οι λιγότερες πτώσεις.. Ήταν αυτό που ο ίδιος φοβόταν από εχθές, όταν δεν πανηγύριζε για την pole position.. Χλωμός από μία ίωση και προβληματισμένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, ο Rossi έγραφε το Σάββατο έναν σταθερό ρυθμό αγώνα προσπαθώντας να προετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, και μόνο στο τέλος έκανε την επίθεσή του για να κερδίσει την πρώτη θέση.. Ήξερε όμως ότι δεν είχε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ήθελε, κι έτσι δήλωσε προβληματισμένος για τον αγώνα.

Ο Marquez μόλις είδε την πινακίδα για την πτώση του Rossi, προσπάθησε να συγκεντρωθεί και να διατηρήσει την τεράστια διαφορά με τον Lorenzo, μια διαφορά που ήταν ο λόγος που βλέπαμε έναν βαρετό αγώνα. Η έλλειψη θεάματος, ευθύνεται για το γενικό «μούδιασμα» που είδαμε στις κερκίδες ή στα αγγλικά τηλεοπτικά συνεργεία που μετέδιδαν από την πίστα, μόλις έπεσε ο Rossi. Μέχρι και 5 γύρους πριν το τέλος, ήταν ο Dovizioso με την προσπάθειά του, η προσωπική μάχη των δύο Suzuki και η τεχνική οδήγηση του Crutchlow που κρατούσαν το θέαμα. Μπροστά η διαφορά έφτασε μέχρι και τα 3,5 δευτερόλεπτα με τον Lorenzo να υπάρχει περίπτωση να χάσει και την δεύτερη θέση, κάνοντας τότε τον Marquez πρωταθλητή. Θα γινόταν λίγο πιο εντυπωσιακά.

Μέσα στον ναό της Honda, οι Yamaha απογοήτευσαν σημειώνοντας δεύτερη πτώση.. σχεδόν πανομοιότυπα με τον Rossi, ο Lorenzo ακολούθησε την ίδια ακριβώς τύχη και το πήρε πολύ πιο βαριά από τον Ιταλό που άλλωστε είχε και περισσότερους λόγους να τσατιστεί… Η διαφορά σε συμπεριφορά, ανάμεσα στους δύο αναβάτες αμέσως μετά την πτώση, ανέδειξε πολλές από τις διαφορές τους.

Μόλις ο Marquez πέρασε την ευθεία και πληροφορήθηκε την έξοδο του Lorenzo, παραλίγο τα πράγματα να γίνουν ακόμα πιο δραματικά, καθώς ξεκίνησε απανωτά τα λάθη. Όπως είπε και ο ίδιος, συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή ότι ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, καταρρίπτοντας και άλλα ρεκόρ ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί καθόλου! Ροκανίζοντας την τεράστια διαφορά που είχε με τον δεύτερο, ο Marquez κατάφερε να συμπληρώσει τους γύρους και με το δικό του στιλ, κλωτσώντας (μήπως για να δηλώσει κάτι) τερμάτισε παίρνοντας το πρωτάθλημα και την πρώτη του νίκη στο Motegi με τα MotoGP!

Ήταν ένα πρωτάθλημα που ο Marquez το άξιζε απόλυτα, καθώς ρίσκαρε για να το κερδίσει, όπως στο Assen, είχε σωστή στρατηγική και δεμένη ομάδα. Δύο σημεία που φέτος ο Rossi υπολειπόταν ξεκάθαρα. Ήταν εξαιρετικό να βλέπεις στον τερματισμό την κατά βάση «Ιταλο-ισπανική» ομάδα της Honda να κλαίει από χαρά και τους Ιάπωνες επικεφαλής μέσα στα pit, να εξωτερικεύουν την απόλυτη ευτυχία της στιγμής μ’ ένα χαμόγελο κι ένα ισχνό χειροκρότημα.. όταν φύγουν οι κάμερες και ο υπόλοιπος κόσμος, τότε σίγουρα θα σκίσουν τα ρούχα τους από χαρά ουρλιάζοντας, αλλά προς το παρόν δείχνουν ένα κομμάτι του πολιτισμού τους, που στην μακρά ιστορία τους λίγες φορές έχουν χάσει, την εγκράτεια!

Συγχαρητήρια στον Marquez και στην Honda για μία εξαιρετική νίκη!

Επόμενος αγώνας, με λιγότερο άγχος, στις 23 Οκτωβρίου στην Αυστραλία     

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Ο Luca Marini στο στόχαστρο της Yamaha

Ο Ιταλός θεωρείται ικανότατος στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, αξία που εκτιμάται δεόντως από τη Yamaha
Luca Marini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/2/2026

Μια είδηση των τελευταίων ημερών θέλει τη Yamaha να έχει προσεγγίσει τον Luca Marini για μια θέση στην εργοστασιακή της ομάδα το 2027. Μάλιστα ο Ιταλός ετεροθαλής αδελφός του Valentino Rossi ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφους κατά τη σημερινή (26/2) συνέντευξη Τύπου του εναρκτήριου Grand Prix στην Ταϊλάνδη, καθώς ισπανικά δημοσιεύματα τον εμφάνιζαν να έχει ήδη υπογράψει με τη Yamaha.

Η απάντηση του Marini ήταν λιτή: “Δεν ξέρω τίποτα, αλλά είναι αλήθεια πως στο θέμα της εξέλιξης μιας μοτοσυκλέτας είμαι ο καλύτερος”.

Η Yamaha φέρεται να έχει εξασφαλίσει την υπογραφή του πρωταθλητή του 2024, Jorge Martin, από το 2027, κάτι που ωστόσο δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ακόμη. Εξίσου ανεπίσημα ο καλύτερος αναβάτης της, Fabio Quartararo, θα μετακινηθεί του χρόνου στη Honda.

Αν θεωρήσουμε ως δεδομένη την απώλεια του Quartararo και τη μετακίνηση του Martin στη Yamaha, αυτό σημαίνει πως ενδεχόμενη άφιξη του Marini θα είναι στη θέση του Alex Rins, ο οποίος σε δύο σεζόν δεν έχει καταφέρει σε καμιά περίπτωση να “κουμπώσει” με την M1.

Με τη Yamaha να έχει περάσει ήδη σε μια νέα V4 εποχή στο MotoGP, η εξελικτική διαδικασία αυτής της μοτοσυκλέτας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από απλώς τα αποτελέσματα της φετινής σεζόν, καθώς η μοτοσυκλέτα αυτή είναι λίγο-πολύ ένα εργαστήρι εξέλιξης του πραγματικού στόχου, της αγωνιστικής 850cc του 2027.

Το τρέχον δίδυμο της εργοστασιακής ομάδας, Quartararo και Rins, προέρχονται από πολλά χρόνια σε τετρακύλινδρες εν σειρά μοτοσυκλέτες με τη Yamaha ο πρώτος και τη Suzuki ο δεύτερος, έτσι ένας αναβάτης με αποδεδειγμένη ικανότητα στην εξέλιξη και εμπειρία από V4 φαντάζει ως ιδανική λύση για την επιστροφή της Yamaha σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Όπως είναι ο Marini, που έχει περάσει την καριέρα του στο MotoGP με τον V4 της Honda και πιο πριν με τον V4 της Ducati. Υπό αυτήν την έννοια, η απάντηση του Ιταλού στο ερώτημα που του έγινε σήμερα μοιάζει να υπονοεί ακριβώς αυτό, όσο άσχετη κι αν δείχνει αρχικά με το θέμα.

Η έλευση του Quartararo στη Honda σημαίνει πως οπωσδήποτε θα πρέπει να δημιουργηθεί χώρος γι’ αυτόν, δηλαδή ένας από τους τρέχοντες εργοστασιακούς αναβάτες θα πρέπει να φύγει – και το όνομα του Joan Mir δεν έχει αναφερθεί καθόλου στη μεταγραφολογία της επόμενης χρονιάς που κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό. Επίσης δεν υπάρχει χώρος ούτε στη δεύτερη ομάδα της Honda, όπου οι Johann Zarco και Diogo Moreira έχουν συμβόλαια και για το 2027.

Ετικέτες