Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2017

Ποιο ήταν το μυστικό του Valentino Rossi στον τελευταίο αγώνα του Aragon που τον βοήθησε να οδηγήσει σε υψηλό ρυθμό μέχρι το τέλος του αγώνα, παρά το πρόσφατα εγχειρισμένο πόδι του;

Τόσο οι οπαδοί του, όσο και οι ανταγωνιστές του μέσα και έξω από την πίστα, υποκλίθηκαν μπροστά σε αυτό το κατόρθωμα του Doctor. Ο Marquez είπε ότι ήταν απίστευτο που ο Rossi κατάφερε να συμμετέχει στον αγώνα και ότι κανείς δεν πίστευε ότι θα τερμάτιζε τον αγώνα μόλις πέντε δέκατα πίσω από τον Vinales - Το ταλέντο του κάνει τη διαφορά-  τόνισε ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, αναβάτης της Honda.

Όμως και άσπονδοι φίλοι όπως ο Lorenzo θαύμασαν τον τρόπο που οδήγησε στα χρονομετρημένα αλλά και το γεγονός ότι σε αυτή την ηλικία μπόρεσε να επανέλθει τόσο γρήγορα και να τερματίσει τόσο κοντά με τον Vinales που είναι σε άριστη φυσική κατάσταση και πολύ νεότερός του, σε μια πίστα που δεν είναι από τις αγαπημένες του Rossi. Και ο Vinales είπε ότι μέχρι τη μέση του αγώνα είχε πιστέψει ότι τη νίκη θα την πάρει ο Rossi.

Σύμφωνα με το επίσημο site των MotoGP, ένα από τα μυστικά που βοήθησαν τον Rossi σε αυτό το κατόρθωμα ήταν η τοποθέτηση του λεβιέ του πίσω φρένου στο αριστερό κλιπ-ον.

Τα πνευματικά δικαιώματα αυτής της πατέντας (τρόπος του λέγειν…) ανήκουν στον Mick Doohan όταν και εκείνος επέστρεψε στις πίστες μετά τον σοβαρότατο τραυματισμό στο πόδι του (ο Dr Costa του είχε ενώσει τα πόδια για να αρματώνεται το εγχειρισμένο… αλλιώς θα του το κόβανε!).

Θυμηθείτε εδώ, ένα παλιότερο αφιέρωμα για τον Mick Doohan και τα κεκτημένα των γιατρών στα MotoGP, σε μία ιστορία για τους αγωνιστικούς τραυματισμούς που θα πρέπει να μην την ξεχνάμε 

Ένα μικρό λεβιεδάκι και μια μικροσκοπική τρόμπα, επέτρεπε τότε στον Αυστραλό αναβάτη να χειρίζεται το πίσω φρένο με τον αντίχειρα του αριστερού χεριού του.

Η πίεση που ασκείται είναι μόλις 10psi σε σύγκριση με τα 50psi που έχουν οι κανονικές τρόμπες πίσω φρένου που χειριζόμαστε με το δεξί πόδι μας.

Όμως ακόμα κι όταν το πόδι του Doohan έγινε αρκετά δυνατό για να μπορεί να χειριστεί ένα κανονικό πίσω φρένο, η πατέντα του έμεινε πάνω στη μοτοσυκλέτα του και μάλιστα πολλοί αναβάτες άρχισαν να την χρησιμοποιούν, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν κανένα πρόβλημα με το πόδι τους.

Ο λόγος είναι ότι δεν το χρησιμοποιούσαν για να σταματήσουν την μοτοσυκλέτα, αλλά για να ελέγξουν τον πίσω τροχό, τόσο κατά την είσοδο στη στροφή, όσο και κατά την έξοδο. Πριν την είσοδο στη στροφή, η απαλή στιγμιαία ενεργοποίηση του πίσω φρένου “καθίζει” τη μοτοσυκλέτα και επιτρέπει πιο απότομο και δυνατό φρενάρισμα του εμπρός τροχού, βοηθώντας σε ένα οριακό προσπέρασμα στα φρένα.

Μέσα και κατά την επιτάχυνση στις εξόδους, η χρήση του πίσω φρένου έχει το ρόλο… traction control, επιτρέποντας στον αναβάτη να κρατά το γκάζι ανοιχτό και ταυτόχρονα να περιορίζει ή να ελέγχει το ντριφτάρισμα του πίσω τροχού, μειώνοντας τον κίνδυνο ενός ξαφνικού γλιστρήματος που θα προκαλέσει hisiding. Ακόμα και στις ευθείες το χρησιμοποιούν ορισμένοι αναβάτες ως… wheelie control. Έτσι ο λεβιές του πίσω φρένου στο τιμόνι, έγινε κοινός τόπος στους αγώνες ταχύτητας και πολλές εταιρείες έχουν κατασκευάσει αντίστοιχα κιτ.