Νέος κατασκευαστής στην Moto2!

Από την αεροναυπηγική στις μοτοσυκλέτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/9/2017

Η Ολλανδική RW Racing GP ενώνει τις δυνάμεις της με την Ιαπωνική NTS και την Ελβετική Geo Technology και γίνεται έτσι ο έκτος κατασκευαστής για την Moto2 μετά τις Kalex, Suter, Speed Up, Tech 3 και KTM.

Να θυμίσουμε λίγο τι σημαίνει RW Racing GP:

Τα αρχικά έρχονται από τον κ. Roelof Waninge με τεράστια ιστορία στους αγώνες ταχύτητας, χορηγώντας πολλούς αναβάτες μέσω της εταιρίας του Sent Waninge, που δραστηριοποιείται στο εμπόριο των επίσης Ολλανδικών φορτηγών DAF. Ο Waninge είχε και παλαιότερα ομάδα στα MotoGP, η οποία χρεοκόπησε και από το 2011 έφτιαξε την RW χωρίς άλλους επενδυτές και με μάνατζερ τον παλαιότερο αγωνιζόμενο στα GP, τον Jarno Janssen. Η πορεία της RW ήταν εντυπωσιακή από την πρώτη στιγμή. Με αναβάτη τον Luis Salom κατέληξαν στην 8η θέση του πρωταθλήματος στην Moto3, ενώ το 2012 ο Salom ήταν δεύτερος και ο Brad Binder άρχισε να ξεχωρίζει. Το 2016 ο Binder θα γινόταν παγκόσμιος πρωταθλητής της Moto3! Το ’13 και το ’14 ήταν απογοητευτικές χρονιές για την ομάδα, με αλλαγές αναβατών αλλά και βάθρα και το ’15 με την αλλαγή στη Honda και αναβάτη τον Livio Loi αναπτέρωσαν το ηθικό τους με καλύτερη παρουσία.

Πρώτη τους επαφή στην Moto2 είναι φέτος με αναβάτη τον Ισπανό Axel Pons και μοτοσυκλέτα Kalex.

Για το ’18 ετοιμάζουν κάτι πρωτοποριακό. Έπεισαν την NTS να τους βοηθήσει στην κατασκευή ενός νέου πλαισίου με σχεδίαση της Geo Technology, από το μηδέν. Η NTS είναι ένας ιαπωνικός κολοσσός της αεροναυπηγικής με κρατικά και στρατιωτικά συμβόλαια, που κατασκευάζει δορυφόρους, πυραύλους και έχει εξειδίκευση σε μία μακρά σειρά από διαφορετικούς κινητήρες και εμπειρία σε εξωτικά υλικά. Υπάρχει επίσης τομέας που δραστηροποιείται στην βιολογία και την παρασκευή φαρμάκων αλλά και εξοπλισμού και την φαρμακοβιομηχανία. Στον τομέα των οχημάτων η NTS έχει δραστηριότητα για πάνω από 20 έτη, με φυσική παρουσία στο Ντιτρόιτ και ανοικτό διάλογο και συνεργασίες με μία σειρά από κατασκευαστές. Πρόκειται για μία μεγάλη εταιρία με τεράστια εξειδίκευση που η RW Racing κατάφερε να έρθει σε επαφή μαζί της για την εξέλιξη μίας μοτοσυκλέτας από το μηδέν. Η μοτοσυκλέτα εξελίχθηκε μέσα από συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα όπου κατάφερε να ανέβει και στο βάθρο μερικές φορές, ενώ στον τελευταίο αγώνα στο Aragon έτρεξε ως «wildcard» κάτι που προβλέπεται στην συμφωνία για την έναρξη της συνεργασίας με τα GP, που θα έχει διάρκεια τρία χρόνια.

Ο αναβάτης, Steven Odendaal δήλωσε: «Σας παρουσιάζω με ιδιαίτερη χαρά τα σχέδια μου για την νέα χρονιά, και θέλω να ευχαριστήσω την NTS και την Geo Tehnology για την συνδρομή τους στην RW Racing. Πιστεύω ότι όλοι μαζί θα καταφέρουμε να δείξουμε πόσο ικανός κατασκευαστής μπορεί να είναι η NTS. Ευχαριστώ όλους όσους στηρίζουν την νέα μοτοσυκλέτα και κάνουν εφικτό αυτό το όνειρο». 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.