Η Pramac Ducati ανακοίνωσε την πρόσληψη του Claudio Calabresi ως νέο Team Manager και αντικαταστάτη του Francesco Guidotti, μετά την αποχώρηση του τελευταίου για να αναλάβει τον αντίστοιχο ρόλο στην ΚΤΜ. Παράλληλα, ανακοινώθηκε και η αναβάθμιση του Fonsi Nieto, καθώς ο πρώην αγωνιζόμενος και νικητής των GP αφήνει τον ρόλο του coach αναβατών και γίνεται Αγωνιστικός Διευθυντής.
Να θυμίσουμε ότι η σεζόν του 2021 ήταν η καλύτερη σεζόν για την ομάδα της Pramac, κατακτώντας την πρώτη νίκη που πέτυχε δορυφορική ομάδα, με αναβάτη τον Jorge Martin, ενώ ο έτερος αναβάτης της, ο Johann Zarco, είτε τεθεί για λίγο διάστημα πρωτοπόρος στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, τερματίζοντας τελικά στην πέμπτη θέση. Συνολικά μέσα στην χρονιά, η ομάδα πέτυχε οκτώ τερματισμούς στο βάθρο και πέντε pole positions.
Ο Calabresi έρχεται στην Pramac έχοντας στο βιογραφικό του εμπειρία από διευθυντικές θέσεις σε εταιρείες ενέργειας παγκόσμιας εμβέλειας, ενώ η πιο πρόσφατη θέση του ήταν Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος και Εμπορικός Διευθυντής στην Eni Rifining & Marketing, ενώ έχει μέγάλο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Επιπλέον, ήταν και ο Team Manager της Pramac στην MotoE, από τότε που ξεκίνησε το project.
"Η εξέλιξη του Claudio μέσα στην ομάδα μας, είναι το καλύτερο τεκμήριο της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης που τρέφω προς το0 πρόσωπό του και είμαι πεπεισμένος πως μετά από τρεις σεζόν ως Tam Manager στην MotoE, θα ανταποκριθεί απόλυτα στη νέα και πολύ σημαντική αυτή πρόκληση", είπε ο ιδιοκτήτης της Pramac, Paolo Campinoti. "Ανυπομονούμε να ξεκινήσουμε μαζί αυτή τη νέα περιπέτεια, και είμαστε βέβαιοι ότι η Pramac Racing θα είναι μία από τις κορυφαίες ομάδες και η επόμενη σεζόν θα μας φέρει πολλές επιτυχίες", συμπλήρωσε ο Campinoti, κλείνοντας με την πεποίθηση πως και η στενή συνεργασία με τον Nieto θα είναι ευεργετικλη.
Αντίστοιχα ο Calabresi δήλωσε πως νιώθει περήφανος για την εμπιστοσύνη που του δείχνει η ομάδα και πως οι δεσμοί που έχουν αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια είναι ισχυροί και αμοιβαίοι. Είπε επίσης πως είναι απόλυτα αφοσιωμένος , ούτως ώστε αυτό το καινούργιο κεφάλαιο που ανοίγει και θα είναι γεμάτο από περιέργεια, πάθος και εμπειρία να διατηρήσει την ομάδα ως μία εκ των κορυφαίων του πρωταθλήματος.
Για το 2022, η Pramac θα αγωνιστεί με την ίδια σύνθεση αναβατών με μοτοσυκλέτες GP22 προερχόμενες απευθείας από την Ducati.
Garry Taylor - Πέθανε ο εμβληματικός team manager της Suzuki, των εποχών Schwantz & Roberts
Συνέδεσε άρρηκτα το όνομα του με το Hamamatsu, κάνοντας το ντεμπούτο του με αγωνιζόμενο τον Barry Sheene
Από τον
Κώστα Γκαζή
31/1/2024
Ο Βρετανός Garry Taylor, ήταν ο εμβληματικός team manager της Suzuki στις εποχές των θρύλων των GP Kevin Schwantz και Kenny Roberts, συνεργάστηκε με τον Anthony Gobert που πέθανε λίγες ημέρες νωρίτερα, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στην αγωνιστική ομάδα του Hamamatsu δίπλα στον Barry Sheene.
Οι αγώνες ήταν το μεγάλο πάθος του Garry Taylor από την εποχή που ο Βρετανός πήγαινε ακόμα σχολείο, όταν συνόδευε στους αγώνες αυτοκινήτου έναν φίλο του που συμμετείχε. Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα, ξεκίνησε να αγωνίζεται κι ο ίδιος με αυτοκίνητο, ενώ όταν του τέλειωσαν τα λεφτά, έγινε κριτής, σε μια προσπάθεια να βρίσκεται μέσα στις πίστες.
H έναρξη της καριέρας του Garry Taylor στην αγωνιστική ομάδα μοτοσυκλέτας της Suzuki έγινε με επεισοδιακό τρόπο, καθώς ο Βρετανός απάντησε σε αγγελία για τις δημόσιες σχέσεις σε ομάδα GP, πιστεύοντας πως η αγγελία αφορούσε την F1. Όμως αντί για αυτό, προσελήφθη στην ομάδα GP μοτοσυκλετών της Suzuki το 1976, την εποχή του φοβερού και τρομερού Barry Sheene.
Παρόλο που αρχικά επιθυμούσε να εργαστεί στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου, ο Taylor παρέμεινε στη Suzuki, για να γίνει το 1987 team manager της εργοστασιακής ομάδας μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας. Ήταν η εποχή που ο Kevin Schwantz έδειχνε τα πρώτα σημάδια του μεγάλου ταλέντου του στο αμερικάνικο πρωτάθλημα Superbikes, με τον Βρετανό manager να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον φέρει στην ομάδα των GP.
Όπως γνωρίζουμε όλοι όμως, όσο ταλαντούχος και γρήγορος ήταν ο Kevin, άλλο τόσο ήταν επιρρεπής στις πτώσεις. Έχοντας απέναντί του μερικούς από τους πιο σημαντικούς αγωνιζόμενους όλων των εποχών, αναβάτες όπως οι Wayne Rainey, Eddie Lawson, Wayne Gardner και Mick Doohan, ο τίτλος φαινόταν άπιαστο όνειρο για Schwantz και Suzuki. Κι όμως, ο Taylor στάθηκε πιστά δίπλα στον Τεξανό, μην επιτρέποντας στους Ιάπωνες να τον απολύσουν, πείθοντας τους κάποιες φορές με ένα έξυπνο κόλπο, λέγοντας πως η ομάδα είχε ήδη κλείσει χορηγίες για την επόμενη χρονιά με τον Kevin, τις οποίες δεν έπρεπε να πετάξουν.
Κι η ώρα του Schwantz ήρθε το 1993, όπου μετά κόπων και βασάνων, ο πάντα θεαματικός αναβάτης της Suzuki με το “βάθρο ή πτώση” στιλ του, πήρε τον τίτλο με το RGV 500 και με μεγάλο χορηγό τα τσιγάρα Lucky Strike.Σημειώστε πως ο Schwantz που δεν κάπνιζε, είχε δηλώσει πως του άρεσε πολύ περισσότερο το κοστούμι με χορηγό την Pepsi. Αργότερα, ο Taylor θα αποκαλούσε τον Schwantz “το όνειρο κάθε μάνατζερ”.
Μετά τον Schwantz, ο Taylor ανέλαβε να συμμαζέψει τον Anthony Gobert, μια αποστολή που όμως θα αποδεικνυόταν μάταιη. Ο Αυστραλός αναβάτης με το πηγαίο ταλέντο είχε ροπή στις καταχρήσεις, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, και παρά τις προσπάθειες του Taylor να τον “στρώσει”, στο τέλος αναγκάστηκε να τον απολύσει. Στις απίθανες ιστορίες για τις προσπάθειες του Βρετανού να λογικέψει τον Αυστραλό εντάσσεται, σύμφωνα με τον πρώην αγωνιζόμενο και νυν δημοσιογράφο Mat Oxley,και μια επίσκεψη στον Ισραηλινό ταχυδακτυλουργό και “μάγο” Uri Geller, γνωστός και σε εμάς από το λύγισμα κουταλιών και τη φράση “Don’t Do it Phedon” στο τηλεοπτικό show “Ο διάδοχος του Uri Geller”το 2016. Εκεί ο Geller αφού λύγισε ένα κουτάλι μπροστά στον Gobert του μίλησε για τη δύναμη του νου, προσπαθώντας να του δώσει κίνητρα για να αφήσει πίσω του τον “bad boy” χαρακτήρα. Όταν αργότερα Gobert και Taylor έφευγαν από το σπίτι του Geller, ρώτησε ο Βρετανός τον Αυστραλό πώς του φάνηκε ο “μάγος”. “Μεγάλος μαλ*κ*ς” απάντησε ο Gobert. Ειρωνεία της τύχης, ο Gobert πέθανε λίγες μέρες πριν τον θάνατο του Taylor.
Μετά τον διάδοχο του Uri Geller, περνάμε στον διάδοχο του Anthony Gobert, που ήταν ο Kenny Roberts Junior, ο γιος του King Kenny. Παρόλο που η μοτοσυκλέτα της Suzuki δεν ήταν στο επίπεδο των Honda & Yamaha εκείνη την εποχή, Taylor και Roberts Junior κατάφεραν να αποσπάσουν τον τίτλο το 2000, με τον Αμερικανό αναβάτη να παίρνει 4 νίκες και να ανακηρύσσεται Πρωταθλητής 2 αγώνες πριν το τέλος της σεζόν.
Ο τίτλος αυτός ήρθε μάλιστα στην πρώτη σεζόν του Valentino Rossi στη μεγάλη κατηγορία, με τον Ιταλό να χάνει τον τίτλο στο ντεμπούτο του, χάρη και σε 3 πτώσεις που είχε, και να κατατάσσεται δεύτερος, με τρίτο τον Max Biaggi. Αυτός θα ήταν ο τελευταίος τίτλος της Suzuki στη μεγάλη κατηγορία των GP, μέχρι τον τίτλο του Joan Mir το 2020!
Στην μετάβαση από τη δίχρονη στην τετράχρονη εποχή των MotoGP το 2002, o Taylor προσπάθησε να πείσει τη Suzuki να επαναφέρει τον Schwantz στο τιμόνι της GSV-R, όμως οι Ιάπωνες αρνήθηκαν να το πράξουν.
Ο Taylor αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2004, καθώς ήθελε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο με τη γυναίκα του, Kate και την κόρη τους Phebe, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε και προβλήματα υγείας.
Στα χρόνια της σύνταξης του, εμφανιζόταν στα classic event στο Goodwood παρέα με τον Kevin Schwantz και το RGV 500 με το οποίο είχαν πάρει τον τίτλο.
Αγαπημένη φράση του Gary ήταν η "Don't let the batards get you down!" Έζησε τις τελευταίες μέρες με την οικογένεια και τους φίλους του, για να πεθάνει στις 30/1/2024 σε ηλικία 74 ετών.
