O Bautista στα Superbikes!

Αλλάζει κατηγορία από το 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/8/2018

Εν όψει του GoPro Silverstone Grand Prix της Αγγλίας, ο Alvaro Bautista επιβεβαίωσε τα σχέδια του για το μέλλον που είχε αναρτήσει στα social media, μέσω της συνέντευξης τύπου. Ο Ισπανός αναβάτης αποφάσισε από του χρόνου να ενώσει της δυνάμεις του για ακόμα μια φορά με τον Chaz Davies κάτω από την ομπρέλα της Ducati Aruba.it και να ξεκινήσει μια νέα πορεία στο Motul WorldSBK. Ο αναβάτης από την Talavera de la Reina της Ισπανίας, ξεκίνησε τη πορεία του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό το 2002 όπου έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα των 125 κυβικών, παλεύοντας ενάντια στους Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Chaz Davies (ο τελευταίος την επόμενη χρονιά θα ήταν ο teammate του). Οι επιτυχίες δεν άργησαν να έρθουν και το 2003 κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στη μικρή κατηγορία. Το 2006 πήγε στην Aspar Racing Team και ηγήθηκε του πρωταθλήματος, ενώ με τη σταθερά γρήγορη οδήγησή του δεν τερμάτισε ποτέ κάτω από τέταρτος, παίρνοντας εκτός από το πρωτάθλημα και 338 βαθμούς, κατακτώντας έτσι το ρεκόρ του αναβάτη με τους περισσότερους βαθμούς στη μικρή κατηγορία.

Το ρεκόρ αυτό διατηρήθηκε μέχρι πέρυσι που το έσπασε ο Joan Mir με 341 βαθμούς. Το 2007 ανέβηκε στη κατηγορία των 250 κυβικών όπου και παρέμεινε μέχρι το 2009, ενώ την επόμενη χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία με τα χρώματα τη Suzuki και τον Loris Capirossi να ολοκληρώνει την ομάδα. Έκτοτε διέγραψε μια καλή πορεία στην κατηγορία των MotoGP με τα καλύτερα αποτελέσματά του να έρχονται στη σέλα της Honda, όταν το 2012 και 2013 τερμάτισε αντίστοιχα πέμπτος και έκτος στη γενική βαθμολογία. Φέτος έχει διατηρήσει ένα σταθερό ρυθμό, εκμεταλλευόμενος τη δύναμη της Ducati, τερματίζοντας πάντα μέσα στη δεκάδα. Με την λήξη της φετινής σεζόν θα ολοκληρωθεί η δεκαεξαετής πορεία του Ισπανού αναβάτη στον χώρο των GP.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες