Ο Marc Marquez αποχωρεί από τη Honda! - Ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιο

Τίτλοι τέλους σε μια ένδοξη συνεργασία που κράτησε 11 χρόνια
Ο Marc Marquez φεύγει από τη Honda - Επίσημη ανακοίνωση βόμβα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/10/2023

Το σήριαλ “Should I stay or should I go” του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Marc Marquez έλαβε τέλος, με το HRC να ανακοινώνει τον πρόωρο τερματισμό του συμβολαίου του Ισπανού αναβάτη στα τέλη του 2023, έναν χρόνο πριν τη λήξη του!

Πίσω από τον καπνό τελικά υπήρχε και φωτιά, και τώρα μένει να δούμε την επίσημη ανακοίνωση για την επόμενη ομάδα του MM93, που όπως όλα δείχνουν θα είναι μια περιφερειακή ομάδα της Ducati, με πιθανότερη τη Gresini, όπου θα κάνει παρέα στον αδελφό του, Alex. Η Gresini έχει συμφωνήσει με τη Ducati για την παραλαβή GP23 μοτοσυκλετών για τη σεζόν του 2024, και μένει να δούμε αν αυτή η συμφωνία αλλάξει, λόγω της έλευσης του Marc.

Παρόλο που απέμενε ένας χρόνος ακόμα στο συμβόλαιο HRC – Marc Marquez, οι δυο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία για την πρόωρη λήξη του, καθώς ο Marc δεν ήταν ευχαριστημένος με τις προσπάθειες της Honda για την εξέλιξη της RC213V, έχοντας ακόμα στον στόχο του τον 9ο τίτλο.

Στην ανακοίνωση του HRC διαβάζουμε μεταξύ άλλων πως “αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν πως είναι στο συμφέρον και των δυο να βαδίσουν σε διαφορετικούς δρόμους στο μέλλον, ώστε να καταφέρουν να πετύχουν τους στόχους τους με τον βέλτιστο τρόπο.”

Έτσι γράφτηκε το τέλος μιας μοναδικής 11χρονης συνεργασίας που απέφερε 6 Παγκόσμιους Τίτλους, 5 Triple Crowns, 59 νίκες, 101 βάθρα και 64 pole positions!

Ο Marquez πήρε την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία των MotoGP καβάλα στην RC213V στο GP της Cota στο Austin του Texas το 2013, για να γίνει ο νεότερος σε ηλικία αναβάτης που κερδίζει στη συγκεκριμένη κατηγορία, δείχνοντας από νωρίς τη στόφα και το ταλέντο του. Η θεαματική πορεία του Ισπανού θα συνεχιζόταν με τον ίδιο ρυθμό καθ’ όλη τη χρονιά, με τον Marquez να στέφεται Πρωταθλητής, σημειώνοντας ένα ακόμη ρεκόρ, αυτό του νεότερου σε ηλικία Πρωταθλητή στο MotoGP. Το 2014 υπερασπίστηκε τον τίτλο του, κερδίζοντας τους πρώτους… 10 αγώνες, ενώ συνέχισε να παίρνει τίτλους το 2016, το 2017, το 2018 και το 2019, ως εργοστασιακός αναβάτης του HRC με τη Repsol Honda Team.

Η συνέχεια ήταν δραματική, καθώς η Honda δεν κατάφερε να δώσει στον Marquez τη μοτοσυκλέτα που εκείνος χρειαζόταν για να μπορέσει να προσθέσει κι άλλους τίτλους στο παλμαρέ του, κάτι που συνδυάστηκε με τη βιαστική επιστροφή στους αγώνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, και με μια ταλαιπωρία ετών, προσπαθώντας να βρεθεί ξανά ο ιδανικός συνδυασμός μοτοσυκλέτας και φυσικής κατάστασης που τελικά δεν βρέθηκε.

Μετά το επίσημο ανακοινωθέν του HRC, ο Marc Maquez δήλωσε στα social media τα παρακάτω: "Ευχαριστώ το HRC για αυτό το σπουδαίο ταξίδι - 11 χρονια μαζί. Μοιραστήκαμε αξέχαστες στιγμές. Σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα και ένας μοναδικός δεσμός που χτίσαμε αυτά τα χρόνια. Γέλια, δάκρυα, χαρές και δύσκολες στιγμές, αλλά το σημαντικότερο: μια μοναδική και ανεπανάληπτη σχέση. ΧΩΡΙΣΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ!"

Μένει να δούμε αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη του Crutchlow, που πρόσφατα δήλωσε πως “αν ο Marc πάει στη Ducati, οι υπόλοιποι αναβάτες δεν χρειάζεται καν να δώσουν το παρών στη σχάρα εκκίνησης”...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.