Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερη συγκυρία για τον Fabio Quartararo, τον Γάλλο αναβάτη της Petronas Yamaha Sepang Racing Team, καθώς την ημέρα που βρέθηκε πρώτος στον πίνακα των χρόνων στα FP2, στην πίστα της Sepang (που είναι και η έδρα της ομάδας του) σπάζοντας το ρεκόρ πίστας, ανακοινώθηκε και ότι από την επόμενη σεζόν θα οδηγεί μια εργοστασιακή Yamaha M1 με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά με τις εργοστασιακές Μ1.
Μέχρι και φέτος, αυτό το προνόμιο το απολάμβανε μόνο ο team mate του, Franco Morbidelli, αλλά τα αποτελέσματα του νεαρού Γάλλου (ο οποίος όχι μόνο θα στεφθεί rookie of the year, αλλά θα τελειώσει και τη χρονιά ψηλά στη βαθμολογία, μπροστά από αρκετούς εργοστασιακούς αναβάτες) ανάγκασαν την Yamaha να του εξασφαλίσει μία "A-spec" M1 για του χρόνου. Να θυμίσουμε ότι όσα έχει καταφέρει μέχρι σήμερα (έκτος στο πρωτάθλημα και πάνω από τον Rossi, έξι τερματισμοί στο βάθρο, τέσσερις pole positions, rookie of the year και πρώτος στην βαθμολογία των μη εργοστασιακών αναβατών) το έκανε με μια μοτοσυκλέτα που ανεβάζει 500 στροφές λιγότερες από τις εργοστασιακές Yamaha, ενώ στο Misano δεν γεύτηκε την πρώτη του νίκη για κλάσματα του δευτερολέπτου!
Για την ιστορία, να πούμε ότι αυτό το μειονέκτημα των 500 στροφών οφείλεται στο ότι ο Quartararo είχε στην διάθεσή του πέντε και όχι εφτά κινητήρες για όλη τη χρονιά –όπως προβλέπουν οι κανονισμοί- αλλά το γεγονός ότι κατάφερε με τον τρόπο οδήγησής του να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την διάρκεια ζωής τους, του έδωσε την δυνατότητα να αυξήσει το όριο των στροφών στους τελευταίους πέντε αγώνες και να παλέψει στα ίσα με τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες.
Όπως δήλωσε ο Razlan Razali, "θα ήταν αδιανόητο να μην πάρει μια A-spec μοτοσυκλέτα, ίδια με του Frankie (Morbidelli), ο Fabio του χρόνου." Έτσι η μοτοσυκλέτα του θα διαθέτει τα ίδια χαρακτηριστικά με τις υπόλοιπες Yamaha καθώς και όλες τις αναβαθμίσεις, τις οποίες θα τις λάβει με πολύ μικρή χρονική διαφορά, σε σχέση με τις εργοστασιακές.
MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά
O Brad Binder θέτει το κατώτατο όριο, με τον Alex Rins να είναι ο βαρύτερος
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
8/3/2024
Λίγο πριν ξεκινήσουν τα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Κατάρ, οι αναβάτες του MotoGP ανέβηκαν στην ζυγαριά, όπου αποκαλύφθηκε ποιοι έφαγαν καλά και ποιοι… έδειξαν χαρακτήρα, κατά την διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος.
Όπως όλοι ξέρουμε στην μοτοσυκλέτα, το βάρος μετράει περισσότερο από τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς. Στους αγώνες, αυτό παίζει ακόμα μεγαλύτερο ρόλο, καθώς η συνολική αναλογία κιλών ανά ίππο, με τον αναβάτη ντυμένο και πάνω στην μοτοσυκλέτα, καθορίζει την ισχύ της επιτάχυνσης, αλλά και το πόσο καταπονούνται τα ελαστικά στις απότομες αλλαγές φορτίου, κατά την διάρκεια του αγώνα. Σε όλες τις κατηγορίες των MotoGP υπάρχουν ελάχιστα όρια, όσον αφορά το βάρος της μοτοσυκλέτας. Για την Moto3, αυτό περιορίζεται στα 152 κιλά, ενώ για την μεγάλη κατηγορία το όριο ανεβαίνει ελαφρώς, στα 158 κιλά.
Σημαντική επίδραση έχει στην αεροδυναμική και το ύψος των αναβατών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ τον αείμνηστο Marco Simoncelli, του 1,83μ καθώς μπορεί να μην ήταν ο ψηλότερος που έχει περάσει (Luca Marini 1,84) αλλά τότε η ομάδα του, San Carlo Honda Gresini, είχε καταφύγει στην δημιουργία ενός ειδικά διαμορφωμένου φαίρινγκ, αποκλειστικά για το δικό του ύψος, καθώς το ήδη υπάρχον του δημιουργούσε πρόβλημα. Ιδιαίτερα στις ευθείες όπου δεν μπορούσε να σκύψει εντελώς.
Αν και το ύψος είναι κάτι που δεν αλλάζει, δεν ισχύει προφανώς το ίδιο και για το βάρος. Αν και το πολύ βάρος δημιουργεί προβλήματα, το ίδιο συμβαίνει και με την έλλειψη επαρκούς μυϊκού ιστού. Οι αναβάτες των MotoGP είναι μία από τις ιδιαίτερες περιπτώσεις, καθώς καλούνται να έχουν την μέγιστη αντοχή και φυσική κατάσταση με το λιγότερο δυνατό βάρος, το οποίο ορίζεται σε διαφορετικό σημείο για τον καθένα.
Γι’ αυτό λοιπόν, λίγο πριν την εκκίνηση του πρώτου γύρου των MotoGP και μετά το χειμερινό διάλειμμα, οι αναβάτες ανέβηκαν στην ζυγαριά. Όπως ήταν αναμενόμενο για αθλητές αυτούς του επιπέδου, η χειμερινή τους προετοιμασία ήταν αυτή που έπρεπε καθώς υπήρξαν μάλιστα και περιπτώσεις, όπου όχι μόνο δεν ανέβηκαν, αλλά έχασαν κιόλας, σε σχέση με πέρυσι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Maverick Vinales, ο οποίος έχασε 4 ολόκληρα κιλά, με τον Brad Binder να μένει στα 2 λιγότερα από πέρυσι.
Από την άλλη, ο Bagnaia δήλωσε ότι κατά την διάρκεια του χειμώνα πήρε 4 κιλά, τα οποία έχει ήδη χάσει. Όπως είπε, είναι κάτι φυσιολογικό για τον ίδιο και το έχει συνηθίσει. Πέρυσι, ολοκλήρωσε την σεζόν στα 64 κιλά, το χειμώνα ανέβηκε στα 68, ενώ στο Κατάρ μετρήθηκε ξανά 64 κιλά. Ο έτερος αναβάτης της Ducati, Jorge Martin, είπε ότι πρέπει να προσέχει πολύ, γιατί του είναι εύκολο να πάρει κιλά. Θεωρεί ότι δεν θα τον επηρεάσει μία διαφορά της τάξεως του 1-2 κιλών, την οποία θεωρεί φυσιολογική, όμως από εκεί και πέρα τα πράγματα αλλάζουν. Ο Bezzecchi, ο οποίος βρίσκεται ένα σκαλί από την κορυφή της λίστας, στα 61 κιλά, είπε αστειευόμενος ότι αν πέσει κι άλλο, μάλλον θα πετάξει από την μοτοσυκλέτα.
Ας δούμε τώρα πόσο ζυγίζει ο κάθε ένας από τους 22 αναβάτες της φετινής σχάρας εκκίνησης, με το μεγαλύτερο ποσοστό να μην βρίσκεται στην περιοχή των 60 κιλών:
Brad Binder (RSA/Red Bull KTM Factory Racing): 60 kg
Marco Bezzecchi (ITA/Pertamina VR46): 61 kg
Pedro Acosta (ESP/GASGAS Tech3): 62 kg
Pecco Bagnaia (ITA/Ducati Lenovo): 64 kg
Miguel Oliveira (POR/Trackhouse Aprilia): 64 kg
Marc Marquez (ESP/Gresini Racing): 64 kg
Maverick Viñales (ESP/Aprilia Racing): 64 lbs
Fabio Quartararo (FRA/Monster Energy Yamaha): 64 kg
Jack Miller (AUS/Red Bull KTM Factory Racing): 64 kg
