Ο Quartararo με "Α-spec" Yamaha Μ1 το 2020

Ίδια με των εργοστασιακών αναβατών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/11/2019

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ιδανικότερη συγκυρία για τον Fabio Quartararo, τον Γάλλο αναβάτη της Petronas Yamaha Sepang Racing Team, καθώς την ημέρα που βρέθηκε πρώτος στον πίνακα των χρόνων στα FP2, στην πίστα της Sepang (που είναι και η έδρα της ομάδας του) σπάζοντας το ρεκόρ πίστας, ανακοινώθηκε και ότι από την επόμενη σεζόν θα οδηγεί μια εργοστασιακή Yamaha M1 με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά με τις εργοστασιακές Μ1.

Μέχρι και φέτος, αυτό το προνόμιο το απολάμβανε μόνο ο team mate του, Franco Morbidelli, αλλά τα αποτελέσματα του νεαρού Γάλλου (ο οποίος όχι μόνο θα στεφθεί rookie of the year, αλλά θα τελειώσει και τη χρονιά  ψηλά στη βαθμολογία, μπροστά από αρκετούς εργοστασιακούς αναβάτες) ανάγκασαν την Yamaha να του εξασφαλίσει μία "A-spec" M1 για του χρόνου. Να θυμίσουμε ότι όσα έχει καταφέρει μέχρι σήμερα (έκτος στο πρωτάθλημα και πάνω από τον Rossi, έξι τερματισμοί στο βάθρο, τέσσερις pole positions, rookie of the year και πρώτος στην βαθμολογία των μη εργοστασιακών αναβατών) το έκανε με μια μοτοσυκλέτα που ανεβάζει 500 στροφές λιγότερες από τις εργοστασιακές Yamaha, ενώ στο Misano δεν γεύτηκε την πρώτη του νίκη για κλάσματα του δευτερολέπτου!

Για την ιστορία, να πούμε ότι αυτό το μειονέκτημα των 500 στροφών οφείλεται στο ότι ο Quartararo είχε στην διάθεσή του πέντε και όχι εφτά κινητήρες για όλη τη χρονιά –όπως προβλέπουν οι κανονισμοί- αλλά το γεγονός ότι κατάφερε με τον τρόπο οδήγησής του να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την διάρκεια ζωής τους, του έδωσε την δυνατότητα να αυξήσει το όριο των στροφών στους τελευταίους πέντε αγώνες και να παλέψει στα ίσα με τις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες.

Όπως δήλωσε ο Razlan Razali, "θα ήταν αδιανόητο να μην πάρει μια A-spec μοτοσυκλέτα, ίδια με του Frankie (Morbidelli), ο Fabio του χρόνου." Έτσι η μοτοσυκλέτα του θα διαθέτει τα ίδια χαρακτηριστικά με τις υπόλοιπες Yamaha καθώς και όλες τις αναβαθμίσεις, τις οποίες θα τις λάβει με πολύ μικρή χρονική διαφορά, σε σχέση με τις εργοστασιακές.

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.