Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.