Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

MotoGP: Προχωρούν οι εργασίες στη νέα πίστα της Αργεντινής Autódromo Oscar y Juan Gálvez ενόψει 2027 [Video]

Είμαστε στην τελική ευθεία, αφού μόλις 5 μήνες έχουν μείνει για το αργεντίνικο GP
buenos-aires
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Το Autódromo Oscar y Juan Gálvez έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος τις δεκαετίες του 60’, 80’ και 90’ και τώρα ανανεώνεται για να υποδεχτεί το αργεντίνικο GP του 2027, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το GP της Αργεντινής στο Μπουένος Άιρες είναι μία από τις νέες προσθήκες στο πρόγραμμα του MotoGP για το 2027. Το Autodromo Oscar e Juan Gálvez βρίσκεται σε πλήρη ανακαίνιση, η οποία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Hermann Tilke.

Μάλιστα στη μεγάλη ευθεία, όπως και σε έξι στροφές έχει πέσει ήδη η πρώτη στρώση (από τις τρεις συνολικά) της νέας ασφάλτου και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτη, ένα μήνα δηλαδή πριν το GP. Η δημοτική αρχή δημοσίευσε ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των εργασιών: την ασφαλτόστρωση της πίστας, τα μέτρα ασφάλειας και την κατασκευή της σήραγγας που θα συνδέει την πρόσβαση από τη λεωφόρο Roca με τα paddock.

Η ασφαλτόστρωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο και πραγματοποιείται από τρεις ομάδες εργατών που εργάζονται ταυτόχρονα, ενώ ο δήμος ξεκίνησε επίσης νυχτερινές εργασίες για να αντισταθμίσει πιθανές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που συνδέονται με το φαινόμενο «El Niño».

Ολοκληρώθηκε επίσης η εκσκαφή της σήραγγας, η οποία θα έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και θα διέρχεται κάτω από την κύρια ευθεία, πριν από τη στροφή 1. 

Ο αγώνας του MotoGP έχει προγραμματιστεί για τις 9 έως 11 Απριλίου 2027 και τα έργα αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο των pits αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, η ασφαλτόστρωση της πίστας τον Φεβρουάριο και η σήραγγα πρόσβασης τον Μάρτιο.

buenos-aires

Η διαδρομή που θα χρησιμοποιηθεί για το MotoGP θα έχει μήκος 4,3 χιλιόμετρα, πλάτος από 12 έως 18 μέτρα και θα περιλαμβάνει 9 δεξιόστροφες και 5 αριστερόστροφες στροφές, ενώ η πίστα θα συμπεριληφθεί και στο καλεντάρι της F1, όπου θα έχει διαφορετική διάταξη, με μήκος 4,87 χιλιόμετρα, με 9 δεξιόστροφες και 6 αριστερόστροφες στροφές, καθώς και μια μακρύτερη ευθεία 980 αντί για 740 μέτρων.

Βλέποντας αυτές τις πίστες λογικό είναι να ζηλεύουμε και εμείς. Ζούμε σε μία χώρα που προσφέρει άφθονο ήλιο και μεγάλο μοτοσυκλετιστικό κοινό (αναλογικά φυσικά του πληθυσμού μας), όμως έχουμε μόλις δύο πίστες σε ολόκληρη την επικράτεια. Η πίστα των Μεγάρων είναι κοντά στην Αθήνα, όμως είναι μικρή και η πίστα των Σερρών είναι εξαιρετική, όμως απέχει πολλές ώρες και πολλά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, εκεί που ζει η πλειονότητα των μοτοσυκλετιστών.

Προφανώς και δεν ζητάμε μία τέτοια πίστα, που αποτελεί ένα τεράστιο σε κόστος έργο, με τεράστιο επίσης κόστος συντήρησης, αλλά μικρότερες πίστες που είναι ιδανικές για track-days, δοκιμές εταιρειών και εθνικά (ίσως και όχι μόνο) πρωταθλήματα. Τέτοιες πίστες βλέπουμε σχεδόν σε κάθε πόλη της Ισπανίας, με την Ιταλία να ακολουθεί από κοντά κι αυτό είναι ένας σημαντικότατος παράγοντας (ίσως ο πιο σημαντικός) που βλέπουμε τόσους πολλούς αναβάτες από αυτές τις δύο χώρες στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζετε κάτι τέτοιο από εμάς, αφού τα έχουμε γράψει και τα έχουμε πει άπειρες φορές, αλλά θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να κάνει κάτι η πολιτεία γι’ αυτό.