Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!

Το μακροχρόνιο φλερτ θα δώσει καρπούς
MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Ένα από τα πιο μακρόχρονα φλερτ της ιστορίας των αγώνων, έχει πλέον μεγάλες πιθανότητες να δώσει καρπούς και να δούμε την BMW να έχει έμπρακτη παρουσία στα MotoGP από την επικουρική που διατηρεί αυτή την στιγμή με τις χορηγίες της, τα έπαθλα και το αυτοκίνητο συνοδείας.

Είναι καταγεγραμμένη ιστορία πως αυτό το φλερτ της Dorna εκφράστηκε ολοκληρωτικά στην BMW μόλις έφυγε η Suzuki, όταν τους έγινε πρόταση να κρατήσουν όλο τον εξοπλισμό, τα φορτηγά, το box μέχρι και την σύνθεση της ομάδας δωρεάν, ώστε να κάνουν μία ταχεία εκκίνηση. Δεν είναι πως η BMW χρειάζεται επιδοτήσεις για να αναπτύξει αυτό το κομμάτι των αγώνων, αλλά η Dorna γνωρίζει πολύ καλά πως οι Γερμανοί είναι πραγματιστές και δεν θα μπουν σε υπέρογκα έξοδα μόνο για την δόξα. Χρειαζόταν να τους χρυσώσουν το χάπι, δυστυχώς τότε δεν το κατάπιαν ούτε επιχρυσωμένο.

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα στελέχη του εργοστασίου στην παρουσίαση του M1000XR, τονίσαμε πως η BMW τα πηγαίνει θαυμάσια στις πωλήσεις των superbike με το παράδοξο να έχουν αποτελέσματα οι ιδιώτες, στα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών τους και στα track day, αλλά να μην μπορεί να υποστηρίξει αυτή την εικόνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Επίσης συζητήσαμε πως η σειρά M πηγαίνει ανέλπιστα καλά εμπορικά, ιδιαίτερα από την στιγμή που είναι κάτι ιδιαίτερα ακριβό και θα μπορούσε να υποστηριχθεί ακόμη περισσότερο από τίτλους.

Αυτά είναι δεδομένα. Δεδομένο επίσης είναι πως ο Markus Flasch σε πρόσφατη συνέντευξή του στην επί πληρωμή ηλεκτρονική έκδοση του Motorradonline τόνισε πως χρειάζεται πολύ καλός λόγος για να μπει η BMW στα MotoGP και θεωρεί πως αυτοί υπάρχουν για αυτό και το εξετάζουν ενδελεχώς, οπότε δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο.

Κι ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σε μία πραγματικότητα που γνωρίζουμε πως η Dorna παρακαλά την BMW, πως για χάρη της -μάλλον για αυτό- έχει κρατήσει κενό δύο θέσεων και πως η BMW θέλει πλέον να επισφραγίσει την εμπορική της επιτυχία με αγωνιστικούς τίτλους σε έναν αντίθετο δρόμο από εκείνον που οι άλλοι οδεύουν, έρχεται τώρα ο Mat Oxley, να δώσει κάτι πιο χειροπιαστό. Για αρχή είναι δημοσιογράφος με περγαμηνές και με σημαντικό έργο στα MotoGP, σε σημείο που έχει καταπολεμηθεί από τις εταιρείες για τις αποκαλύψεις του, με πρόσφατη την Ducati. Γράφει στο επί πληρωμή motorsportmagazine στο οποίο εχθές αποκάλυψε πως η BMW έκανε πρόταση στην Suzuki να αγοράσει την τηλεμετρία και όλα τα δεδομένα που έχουν για 18 εκατομμύρια Ευρώ. Το ποσό δείχνει πόσο τεράστιο κόστος υπάρχει στην συμμετοχή μίας εταιρείας στα MotoGP και γιατί η BMW δεν το έπαιζε βαρύ πεπόνι με την Dorna, απλά ζύγιζε τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα αν η KTM τα είχε ζυγίσει καλύτερα μπορεί και να μην έπαινε ποτέ στα MotoGP, αλλά το έκανε με τη φόρα πως θα έχει αποτελέσματα σε τρία χρόνια, απέδειξε πως και οι μεγάλοι κάνουν λάθη, όπως έκανε και η Honda με το πρόγραμμα NR (New Racing) που γέννησε ένα μηχανολογικό θαύμα αλλά δεν ήταν αρκετό, ούτε είχε την υπομονή που χρειαζόταν για να το υποστηρίξει όπως θα έπρεπε.

Διαφορετικές ιστορίες που όμως δείχνουν τώρα πόσο απαιτητικό είναι να είσαι στην κορυφή του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος που υπάρχει, ενώ από πλευράς χρημάτων τα 18 εκατομμύρια απλά σου αγοράζουν λίγη εμπειρία και το συνολικό κόστος είναι προφανώς σημαντικά πολλαπλάσιο. Με αυτό το μεγάλο ποσό, η BMW θα κερδίσει μάλιστα μία έκπτωση στο συνολικό λογαριασμό που μαζεύεται στο τέλος. Είναι ξεκάθαρα ένα τεράστιο εγχείρημα και δικαιολογείται να σκέφτεται κανείς αρκετά πριν κάνει το βήμα. Διότι στην περίπτωσή τους τα πράγματα είναι και δύσκολα, έχουν ήδη εμπορική επιτυχία, άρα θα πρέπει να έρθουν και οι αγωνιστικές περγαμηνές και δεν γίνεται να γυρνάνε απλά στο τέλος, έτσι για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η αλλαγή κανονισμών που θα επιφέρει ένα πιο καθαρό σημείο εκκίνησης για όλους, είναι μία συγκυρία που δεν υπήρχε πριν και το καλύτερο σημείο για την BMW, να μπει στα MotoGP.

Η Ducati απέδειξε πως η συλλογή δεδομένων είναι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις στα MotoGP και ο μόνος τρόπος για την BMW να κάνει ένα άλμα προόδου, αντί να περιμένει το 2030 για την πρώτη ευκαιρία στο βάθρο, είναι να πάρει τα δεδομένα της Suzuki. Μίας εξαιρετικής μοτοσυκλέτας στα MotoGP που έφυγε στο απόγειό της και που μάλιστα ταιριάζει αρκετά και στους τετρακύλινδρους της BMW. Δεν έχει σημασία αν τα δεδομένα αυτά είναι δύο ετών ή από έναν κυβισμό που δεν θα υπάρχει τότε στους αγώνες, πρώτα είναι καλύτερα από το τίποτα και έπειτα είναι αυτό με το οποίο θα ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι την προετοιμασία εκείνης της μοτοσυκλέτας.

Στη χειρότερη περίπτωση που η BMW δεν μπει στους αγώνες θα έχει αποκτήσει την αγωνιστική εμπειρία της Suzuki. Το ερώτημα γιατί η Suzuki να θέλει να πουλήσει κάτι τόσο σημαντικό, το έχω εξηγήσει σε παλαιότερο editorial καθώς είναι ο πρώτος -και ελπίζω ο τελευταίος- από τους 4 Ιάπωνες που έβαλε πρώτη την αγορά της Ασίας και συγκεκριμένα της Κίνας, πάνω από την Ευρώπη. Για χρόνια τα νούμερα δικαιολογούσαν αυτή την κίνηση από όλους και τώρα το κάνουν ακόμη πιο πολύ, αλλά συνεχίζουν να δίνουν στην Ευρώπη μοτοσυκλέτες με πολύ μεγάλο κόστος ανάπτυξης καθώς όλος ο κόσμος στρέφει τα μάτια του εδώ, όταν μιλά για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που και οι Κινέζοι θέλουν να μπουν σε αυτή την αγορά. Για την Suzuki λοιπόν τα δεδομένα αυτά είναι κάτι που μπορούν να ψαλιδίσουν το κόστος ανάπτυξης που έδωσαν στα MotoGP και το γεγονός πως τα διαπραγματεύονται, δείχνει πως δεν στοχεύουν να επιστρέψουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση το γάντι είναι τώρα στην BMW με την ευχή να τα αξιοποιήσουν για να μπουν τελικά στα MotoGP χωρίς να αλλάξουν για άλλη μία φορά γνώμη, την τελευταία στιγμή από κάποιο στέλεχος που κοιτά μόνο το οικονομικό κομμάτι.