Ο Troy Bayliss επιστρέφει στη δράση

Έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/12/2017

Οι Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί αναβάτες είναι οι αγαπημένοι μας. Ο Doohan κέρδιζε πρωταθλήματα με κομμένο πόδι, (διαβάστε έδω όλη την ιστορία με το πόδι του Doohan που έγινε αφορμή να αλλάξουν τα κεκτημένα των γιατρών) ο Aaron Slight έτρεξε στο παγκόσμιο SBK με σοβαρό πρόβλημα όρασης, ο Antony Gobert κατάφερε να εντυπωσιάσει το '95-'96 με την Kawasaki, μία εποχή που στα SBK η Ducati με την Honda ξόδευαν εκατομμύρια. Ο Casey Stoner έκανε το ίδιο για την Ducati στα MotoGP και φυσικά ο πιο αγαπημένος μας απ’ όλους, ο Troy Bayliss με τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα SBK και την εξωπραγματική του εμφάνιση στον αγώνα MotoGP της Valencia το 2006, όταν αντικαθιστώντας τον Gibernau κέρδισε ρίχνοντας μισή πίστα στον δεύτερο!

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Ducati ως πρεσβευτής της ιταλικής εταιρείας σε VIP εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, δοκιμές και εξέλιξη νέων μοντέλων και γενικά ό,τι αφορά τους τομείς του PR και του R&D. Τώρα είναι σε ηλικία 48 ετών και… αποφάσισε να ξαναφορέσει τα δερμάτινα ρούχα του πολέμου, συμμετέχοντας στο εθνικό πρωτάθλημα SBK της Αυστραλίας με μια Ducati Panigale R. Πώς πήρε αυτή την απόφαση στα γεράματα;

Το λέει ο ίδιος ξεκάθαρα: "Φτιάξαμε αυτή την ομάδα με τον Ben Henry και σκοπός ήταν να βρούμε έναν νεαρό αναβάτη. Όταν όμως την οδήγησα, μου άρεσε τόσο πολύ που μου μπήκε η ιδέα να τρέξω εγώ μαζί της… άλλωστε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το εθνικό πρωτάθλημα που πρέπει να κλείσω". Προφανώς εννοεί ότι δεν είχε προλάβει να κατακτήσει τον εθνικό τίτλο πριν πάει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα…

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες