Οι Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί αναβάτες είναι οι αγαπημένοι μας. Ο Doohan κέρδιζε πρωταθλήματα με κομμένο πόδι, (διαβάστε έδω όλη την ιστορία με το πόδι του Doohan που έγινε αφορμή να αλλάξουν τα κεκτημένα των γιατρών) ο Aaron Slight έτρεξε στο παγκόσμιο SBK με σοβαρό πρόβλημα όρασης, ο Antony Gobert κατάφερε να εντυπωσιάσει το '95-'96 με την Kawasaki, μία εποχή που στα SBK η Ducati με την Honda ξόδευαν εκατομμύρια. Ο Casey Stoner έκανε το ίδιο για την Ducati στα MotoGP και φυσικά ο πιο αγαπημένος μας απ’ όλους, ο Troy Bayliss με τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα SBK και την εξωπραγματική του εμφάνιση στον αγώνα MotoGP της Valencia το 2006, όταν αντικαθιστώντας τον Gibernau κέρδισε ρίχνοντας μισή πίστα στον δεύτερο!
Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Ducati ως πρεσβευτής της ιταλικής εταιρείας σε VIP εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, δοκιμές και εξέλιξη νέων μοντέλων και γενικά ό,τι αφορά τους τομείς του PR και του R&D. Τώρα είναι σε ηλικία 48 ετών και… αποφάσισε να ξαναφορέσει τα δερμάτινα ρούχα του πολέμου, συμμετέχοντας στο εθνικό πρωτάθλημα SBK της Αυστραλίας με μια Ducati Panigale R. Πώς πήρε αυτή την απόφαση στα γεράματα;
Το λέει ο ίδιος ξεκάθαρα: "Φτιάξαμε αυτή την ομάδα με τον Ben Henry και σκοπός ήταν να βρούμε έναν νεαρό αναβάτη. Όταν όμως την οδήγησα, μου άρεσε τόσο πολύ που μου μπήκε η ιδέα να τρέξω εγώ μαζί της… άλλωστε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το εθνικό πρωτάθλημα που πρέπει να κλείσω". Προφανώς εννοεί ότι δεν είχε προλάβει να κατακτήσει τον εθνικό τίτλο πριν πάει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα…
MotoGP: Alberto Puig - “Η πρόοδος της Honda είναι ξεκάθαρη, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερη συνέπεια”
O απολογισμός και οι στόχοι του Ισπανού διευθυντή της ομάδας HRC για το 2026
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/12/2025
Η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τη Honda, εικόνα που θύμιζε έντονα το 2024. Ο Joan Mir εγκατέλειψε στους πέντε από τους έξι πρώτους αγώνες, ενώ ο Luca Marini κινούνταν στα όρια της πρώτης δεκάδας, χωρίς να μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Η νίκη του Johann Zarco εν μέσω βροχής στον αγώνα του Le Mans αποτέλεσε το highlight της χρονιάς, όμως η ουσιαστική αλλαγή φάνηκε μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα. Τότε, η Honda έκανε τα πιο σημαντικά βήματα εξέλιξης, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην σειρά εκκίνησης και στα βάθρα του Joan Mir στην Ιαπωνία, αλλά και στο Grand Prix της Μαλαισίας.
Η βελτιωμένη εικόνα του δεύτερου μισού της σεζόν έφερε τελικά τη Honda από την κατηγορίας D, στην κατηγορία C, στο σύστημα παραχωρήσεων concessions με την άνοδο να επιτυγχάνεται οριακά, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βαλένθια, όπου ο Marini τερμάτισε έβδομος.
“Ήταν μια χρονιά με πάρα πολλή δουλειά, αλλά κάναμε πρόοδο, και αυτό είναι ξεκάθαρο”, δήλωσε ο Alberto Puig.
“Δεν είμαστε ακόμη εκεί που θέλουμε, όμως σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, αυτή ήταν η χρονιά που εκμεταλλευτήκαμε περισσότερο τις παραχωρήσεις και τον χρόνο που είχαμε για να εξελίξουμε τη μοτοσυκλέτα”.
Όπως εξήγησε, στην αρχή της χρονιάς η RC213V δεν βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με αυτό που παρουσίασε μετά το καλοκαίρι, “Ξέραμε ότι μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σοβαρά βήματα εξέλιξης, και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι αναβάτες άρχισαν να αποδίδουν καλύτερα και τα πράγματα πήγαν πολύ πιο καλά από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και μετά”.
Σύμφωνα με τον Puig, ο τομέας στον οποίο η Honda έκανε το μεγαλύτερο άλμα μέσα στο 2025 είναι ο κινητήρας.
“Μια μοτοσυκλέτα αποτελείται από πολλά στοιχεία, αλλά αν με ρωτήσετε προσωπικά, νομίζω ότι κάναμε μεγάλη βελτίωση στον κινητήρα”, ανέφερε.
“Σε αυτή την κατηγορία, αν δεν έχεις τελική ταχύτητα, είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να σκεφτείς προσπέραση. Δώσαμε περισσότερη ιπποδύναμη στους αναβάτες και νομίζω ότι το εκτίμησαν πραγματικά”.
Κοιτώντας προς το 2026, ο Puig ξεκαθαρίζει ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην απόδοση. Η Honda έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει βάθρα, όμως αυτό δεν συνέβη σε όλους τους αγώνες του δεύτερου μισού της σεζόν.
“Υπήρξαν καλές στιγμές”, είπε. “Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη νίκη του Johann Zarco στο Le Mans, που ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι δύο αναβάτες μας, ο Mir και ο Marini, είχαν αρκετά καλά αποτελέσματα, με κάποια σκαμπανεβάσματα. Στην Ιαπωνία ήμασταν πολύ χαρούμενοι με το βάθρο”.
Και κατέληξε, “Η πρόοδος υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε λίγη περισσότερη συνέπεια, και αυτό είναι το σημείο στο οποίο επικεντρωνόμαστε για την επόμενη χρονιά”.
Ένας ακόμη λόγος αισιοδοξίας για το 2026 είναι η ένταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Moto2 2025, Diogo Moreira, στο project της Honda.
“Θα έχουμε έναν νέο αναβάτη που έρχεται από τη Moto2 και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ξεκινήσει”, σημείωσε ο Puig.
“Μπροστά μας έχουμε μια συναρπαστική σεζόν. Στο τέλος της ημέρας, η Honda θέλει να κερδίζει και αργά ή γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό”.
