Οι Rookies των MotoGP 2018

Το who is who του νέου αίματος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/1/2018

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το grid των MotoGP θα γεμίσει με τις γνωστές προσωπικότητες, αλλά και νέα πρόσωπα που θα κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία του αθλήματος. Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι επίσημες δοκιμές των ομάδων στην Sepang και καλό θα είναι, όταν θα διαβάσετε σ' αυτό εδώ το site το ρεπορτάζ με τους χρόνους και τις επιδόσεις των αναβατών, να ξέρετε και μερικά πράγματα παραπάνω για τους rookies του 2018. Άλλωστε ανάμεσα σ' αυτούς μπορεί να υπάρχει και ο επόμενος σούπερ σταρ των MotoGP.

 

Franco Morbidelli (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Franco Morbidelli είναι 23 ετών (στις 4 Δεκεμβρίου φέτος θα κλείσει τα 24) με μια περίεργη μίξη στην καταγωγή του, καθώς η μητέρα του είναι από τη Βραζιλία και ο πατέρας του από την Ιταλία. Ο ίδιος είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου –μιας και γεννήθηκε στη Ρώμη- και κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου στην κατηγορία Moto2. Πολλοί τον συνδέουν με τον Giancarlo Morbidelli, τον κατασκευαστή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, και τον γιο του Gianni Morbidelli, πρώην οδηγό της F1, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για απλή συνωνυμία.
Ο Morbidelli ξεκίνησε τις επιτυχίες στην καριέρα του κατακτώντας το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα STK600 το 2013 και έκτοτε η καριέρα του εκτοξεύθηκε με διαστημικούς ρυθμούς. Εκείνη την χρονιά μάλιστα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στα GP ως wild card συμμετοχή στην κατηγορία Moto2, σε τρεις αγώνες μέσα στην χρονιά (Misano, KMotegi και στον τελευταίο αγώνα της Valencia). Αν και οι τερματισμοί του δεν ήταν μέσα στους βαθμούς (20ος, 18ος και 17ος αντίστοιχα), κατάφερε να εξασφαλίσει μια μόνιμη θέση στην ομάδα της Italtrans, ενώ το 2015 κατάφερε να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο στον αγώνα της Indianapolis. Αργότερα μέσα στη χρόνια είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, από τον οποίο επανήλθε πιο δυναμικά και ξεκίνησε την συνεργασία του με την ομάδα EG 0.0 Marc VDS για το 2016. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε αρκετούς τερματισμούς στο βάθρο, που αποτέλεσαν το έναυσμα για να διεκδικήσει με αξιώσεις –και τελικά να κατακτήσει- τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή το 2017. Ο ιταλο-βραζιλιάνος αποτελεί "παιδί" της ακαδημίας του Rossi VR46 και είναι ο πρώτος από την ακαδημία του Γιατρού που θα αγωνιστεί στην μεγάλη κατηγορία.

 

Thomas Luthi (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Ελεβετός ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Morbidelli και ο έτερος διεκδικητής για τον τίτλο στην Moto2 την περασμένη σεζόν, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την δυνατότητα να παλέψει μέχρι το τέλος. Επειδή όμως η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια, για το 2018 θα είναι ο… team mate του μεγαλύτερου αντιπάλου του στην Moto2, του Franco Morbidelli.
Η ομάδα της EG 0.0 Marc VDS θα έχει στις τάξεις της λοιπόν δύο rookies και ένας εξ αυτών θα είναι ο γεννημένος πριν από 32 χρόνια Thomas Luthi. Ο έμπειρος αναβάτης ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις εννέα ετών με pocket bikes, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα στην κατηγορία το 1999 και το 2000. Η πρώτη του εμφάνιση στα GP ήταν στην κατηγορία των δίχρονων τότε 125cc όπου τερμάτισε στην 26η θέση. Η πρώτη του νίκη στην κατηγορία ήρθε το 2005, υπό την καθοδήγηση του Andy Ibbott (του εκπαιδευτή από το California Superbike School), στο Le Mans και στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξασφάλισε από νωρίς το πρωτάθλημα των 125cc.
Το 2007 μεταπήδησε στην κατηγορία των –επίσης δίχρονων τότε- 250cc πάνω στην σέλα ενός Aprilia RSA 250 και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 2008 για να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο των 250cc. Έκτοτε δεν είχε ιδιαίτερες επιτυχίες αλλά παρέμεινε στην ομάδα και την κατηγορία μέχρι το 2010 που άλλαξε σε Moto2. Το βιογραφικό του πάντως είναι πολύ πλούσιο, ενώ περιλαμβάνει και την θέση του αναβάτη εξέλιξης για το ΚΤΜ RC16 to 2016.

 

Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu)
Ο Ιάπωνας αναβάτης γεννήθηκε πριν από 26 χρόνια στην Chiba της Ιαπωνίας και ξεκίνησε να τρέχει στην κατηγορία GP125 στην πατρίδα του το 2005, όπου τερμάτισε 13ος στο πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά όμως κέρδισε όλους τους αγώνες (!) και αναδείχθηκε ο νεότερος πρωταθλητής Ιαπωνίας στα GP125. Τότε ήταν που μπήκε στην Ακαδημία των MotoGP συμμετέχοντας στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στην 12η θέση. Τα αποτελέσματά του βελτιώθηκαν την επόμενη χρονιά, καθώς τερμάτισε στην έκτη θέση, ενώ πήρε και την πρώτη του συμμετοχή ως wild card στα 125cc του παγκοσμίου στον αγώνα της Valencia, όπου δεν κατάφερε δυστυχώς να τερματίσει. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να του εξασφαλίσει μια θέση στο πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς. Το 2010 και ενώ είχε προσφορές για να μείνει στην κατηγορία, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιαπωνία και να συμμετάσχει στην κατηγορία ST600. Το 2011 επέστρεψε στα GP στην κατηγορία Moto2 με την ομάδα της Italtrans μέχρι το 2013, ενώ από το 2014 μέχρι και πέρσι ανήκε στο δυναμικό της Idemitsu Honda Team Asia. Φέτος θα είναι κάτω από την ίδια στέγη με τον Cal Crutchlow αλλά με το λογότυπο LCR Honda Idemitsu.

 

Xavier Simeon (Reale Anvitia Racing)
Ο 29 ετών Βέλγος αναβάτης έχει χριστεί κι αυτός νικητής στα GP, όταν πήρε την καρό σημαία το 2015 στο GP της Γερμανίας στην Moto2. Στο παλμαρές του έχει δύο τίτλους (Superstock 1000 το 2009 και European Superstock 600 το 2006) και είναι ο πρώτος Βέλγος αναβάτης (μετά τον Didier de Radigues το 1990) που ανέβηκε στο βάθρο με τον τερματισμό του το 2013 στην τρίτη θέση στο grand prix της Γαλλίας. Την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει και την πρώτη του pole position στην Γερμανία, ενώ δύο χρόνια αργότερα στην ίδια πίστα πήρε και την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ετικέτες

MotoGP Jerez - Απλησίαστος Alex Marquez σταμάτησε το σερί του Bezzecchi - Πτώση Marc Marquez

Δύο Ducati και όλες οι Aprilia στην εξάδα, αλλά Βατερλό για την εργοστασιακή Lenovo Ducati
motogp jerez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/4/2026

Με τον τοπικό ήρωα Marc Marquez στην pole position, φρέσκο από τον χτεσινό του θρίαμβο στη Sprint Race παρά την πτώση, ο κυρίως αγώνας του Ισπανικού Grand Prix έγινε κάτω από μια λαμπρή λιακάδα και ούτε ίχνος σύννεφων βροχής στον ορίζοντα, σαν αυτά που έκαναν άνω-κάτω τον αγώνα του Σαββάτου.

Ο Marc δεν απογοήτευσε εκκινώντας σωστά και στρίβοντας πρώτος, με τον αδελφό του και τις εργοστασιακές Aprilia των Marco Bezzecchi και Jorge Martin από πίσω τους. Σύντομα οι τέσσερεις αυτοί άρχισαν να ξεκολλούν από τους υπόλοιπους, για να αρχίσει το μεταξύ τους δράμα. Καθώς ο Bezzecchi σταδιακά άφηνε πίσω του τον Martin, ο Alex προσπερνούσε τον Marc πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος.

Η αδελφική μάχη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει δεύτερο γύρο, καθώς η απόπειρα του πρωταθλητή να απαντήσει στον εκτυφλωτικό ρυθμό του Alex - τον οποίο επιβεβαίωνε καθ' όλο το στεγνό μέρος του σαββατοκύριακου - και το μοιραίο ήρθε μόλις στον δεύτερο γύρο και τη στροφή 11. Εκεί ο Marc έχασε το μπροστινό του με πολλά χιλιόμετρα, έφυγε στην αμμοπαγίδα με μεγάλη ταχύτητα και είδε τη GP26 του να καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, από ιατρικής άποψης τουλάχιστον.

Στη συνέχεια ο μικρός αδελφός Marquez φρόντισε να διατρανώσει σε όλους πως οι χρόνοι του στη Jerez είναι άπιαστοι και δεν ξανασχολήθηκε με άλλον αναβάτη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, για να φτάσει στη δεύτερη σερί νίκη του στην ίδια πίστα (είχε κερδίσει και πέρυσι) και να σταματήσει το σερί νικών του Bezzecchi, ο οποίος βολεύτηκε στη δεύτερη θέση, έχοντας αντιληφθεί πως δεν μπορούσε να πλησιάσει τον πρωτοπόρο.

Πίσω από τους δύο πρώτους το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε με την άνοδο του Fabio Di Giannantonio της VR46, ο οποίος άρχισε να απειλεί τον Martin και εν τέλει τον πέρασε, προσπάθησε να πλησιάσει και στη δεύτερη θέση αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει ως το τέλος και βολεύτηκε στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Αργότερα θα δήλωνε ανάμεικτα συναισθήματα για το αποτέλεσμα, καθώς είχε κάνει μια λάθος επιλογή στο στήσιμο της Ducati του, χωρίς το οποίο θα μπορούσε να παλέψει για τη νίκη κατά τη γνώμη του.

Ο πρωταθλητής του 2024 Martin για μια φορά ακόμη φάνηκε να έχει τον ρυθμό, αλλά όχι και την αντοχή για να τον ακολουθεί με συνέπεια και έτσι δεν κατάφερε να μείνει στη μάχη του βάθρου, χάνοντας επαφή με τον Di Giannantonio, αλλά από την άλλη δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα από τη στιγμή που έμεινε τέταρτος. Πίσω του βρισκόταν πέμπτος σε έναν μοναχικό αγώνα ο Johann Zarco, πρώτος και καλύτερος και έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες Honda, αλλά όχι όμως σε θέση να πλησιάσει τους προπορευόμενούς του.

Απεναντίας, ο 35χρονος Γάλλος άρχισε να νιώθει καυτή την ανάσα των δύο Aprilia της Trackhouse, καθώς Raul Fernandez και Ai Ogura τον πλησίαζαν απειλητικά στο τελευταία τέταρτο του αγώνα, με τον Ισπανό να τον περνά πρώτος. Ο Ιάπωνας δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο, ωστόσο κατάφερε κι αυτός να προσπεράσει τη Honda που είχε μπροστά του και στους τελευταίους γύρους άρχισε να μαζεύει και τον ομόσταυλό του, για να τον περάσει στο τέλος και να πάρει αυτός την πέμπτη θέση του αγώνα.

Πίσω από τον Zarco στην όγδοη θέση βρέθηκε αναπάντεχα ο Enea Bastanini σε μια ασυνήθιστη εμφάνιση για τον Ιταλό που για αρκετή ώρα ήταν ο καλύτερος της ΚΤΜ, στο τέλος όμως είχε φθείρει πολύ τα λάστιχά του και άρχισε να υποπίπτει σε συνεχή λάθη χάνοντας θέσεις.

Τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Fermin Adleguer και Pedro Acosta, με τον πρώτο να ανακάμπτει στα τελικά στάδια του αγώνα και να περνά τον Acosta, ο οποίος θα θέλει να ξεχάσει σύντομα τον αγώνα της Jerez και τη δέκατη θέση που πήρε όντας ουσιαστικά πολύ μακριά από τη μάχη του βάθρου σε όλον τον αγώνα.

Στους μεγάλους άτυχους του αγώνα οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ο Pecco Bagnaia, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο στα όρια της δεκάδας και είχε αρχίσει να ανεβαίνει μερικές θέσεις όταν αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη στον 13ο γύρο εξαιτίας μηχανικού προβλήματος, πιθανότατα με το μπροστινό του φρένο.

Μπορεί λοιπόν να μην κέρδισε για πέμπτο σερί Grand Prix, μα ο Bezzecchi είναι οπωσδήποτε ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της Jerez, αφού πήρε τους βαθμούς της δεύτερης θέσης έχοντας βάλει πλάτη τον κοντινότερο διώκτη του, τον Martin.

Με 101 βαθμούς ο Bezzecchi οδηγεί το πρωτάθλημα μπροστά από τους 90 του Martin και τους 71 του DI Giannantonio, ενώ την πρώτη εξάδα συμπληρώνουν οι Acosta (66), Marc Marquez (57) και Fernandez (54).

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

73 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:48.861

25

2

72 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.903

20

3

49 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.796

16

4

89 J. Martin

Aprilia Racing

+9.229

13

5

79 A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+9.891

11

6

25 R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.614

10

7

5 J. Zarco

Castrol Honda LCR

+13.039

9

8

23 E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+14.411

8

9

54 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+19.778

7

10

37 P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.431

6

11

33 B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.799

5

12

21 F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.867

4

13

10 L. Marini

Honda HRC Castrol

+26.871

3

14

20 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.532

2

15

36 J. Mir

Honda HRC Castrol

+29.899

1

16

42 A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.921

 

17

11 D. Moreira

Pro Honda LCR

+36.656

 

18

43 J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.577

 

19

7 T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+44.557

 

20

47 A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+65.023

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

63 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

12 γύροι

 

 

32 L. Savadori

Aprilia Racing

6 γύροι

 

 

93 M. Marquez

Ducati Lenovo Team

1 γύρος

 

 

Ετικέτες