Όλα όσα είπε ο Joan Mir κατακτώντας τον τίτλο του 2020 στα MotoGP

Οι πρώτες δηλώσεις και συναισθήματα του Mir, ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2020

Φέτος ήταν μια εντελώς “παράξενη” σεζόν για τα MotoGP. Η πανδημία του κορωνοϊού έκανε ολόκληρη τη χρονιά ένα διαρκές “ροντέο” καταστάσεων και δεδομένων, με αποκορύφωμα την στέψη του Joan Mir με τη Suzuki ως Παγκόσμιου Πρωταθλητή, έναν αγώνα πριν το τέλος της σεζόν, στην δεύτερή του χρονιά στην κορυφαία κατηγορία. Βέβαια, αυτό το τελευταίο ίσως να μην είναι τελικό τόσο “απροσδόκητο” αν δούμε με μια πιο ψύχραιμη ματιά το τι συνέβη όλο αυτό το διάστημα.

Ο Mir πήρε την παρθενική του νίκη στον προηγούμενο αγώνα της Valencia, αλλά χάρη στην συνέπειά του μέσα στην ‘κουτσουρεμένη” και συμπυκνωμένη χρονιά, ήταν αρκετή για να του χαρίσει τον τίτλο και μάλιστα μέσα στην πατρίδα του. Κι αυτό το κατάφερε με ένα εργοστάσιο, την Suzuki, που την τελευταία φορά που πανηγύρισε έναν παγκόσμιο τίτλο ήταν ακριβώς δύο δεκαετίες πριν.

Ο παράγοντας-κλειδί γι’ αυτή την επιτυχία, είναι αυτό που αναφέραμε παραπάνω: η συνέπεια στα αποτελέσματα και τις επιδόσεις του. Για τους λάτρεις των στατιστικών, ο Mir είχε ως μέσο όρο την ένατη θέση (8,7 για την ακρίβεια) στις εκκινήσεις, την στιγμή που οι κυριότεροι αντίπαλοί και διεκδικητές του είχαν ένα εύρος μεταξύ pole position και 18ης θέσης.

Παρ’ όλα αυτά, όπως παραδέχεται κι ο ίδιος, δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι θα γινόταν Παγκόσμιος Πρωταθλητής τόσο νωρίς στην MotoGP πορεία του. “Είναι κάτι για το οποίο πάλευα όλη μου τη ζωή, από τότε που ήμουν 10 ετών”, δήλωσε αμέσως με τον άθλο του. “Είχα αυτό το όνειρο και δεν σταμάτησα ποτέ να το προσπαθώ, οπότε τι άλλο μπορώ να πω; Ειλικρινά δεν το περίμενα τόσο νωρίς, αλλά τώρα κατακτήσαμε τον τίτλο, είναι δικός μας!”

Όταν ρωτήθηκε τι θα απαντούσε αν το ρωτούσαν πέρσι -στην παρθενική του χρονιά στα MotoGP- ότι θα γινόταν πρωταθλητής το 2020, απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: “Θα έλεγα ότι είσαι τρελός! Σε κάθε αγώνα, χρόνο με το χρόνο, γινόμουν πιο γρήγορος και συνήθιζα γρήγορα τις μοτοσυκλέτες. Είχα μια ταχεία πρόοδο, κάτι που αποτελεί το κλειδί για να κερδίσω τον τίτλο στην δεύτερη χρονιά μου στα MotoGP”.

Σχετικά με τον δεύτερο αγώνα στην Valencia όπου στέφθηκε πρωταθλητής, ο Mir παραδέχτηκε ότι το να τερματίσει έβδομος ενώ ξεκίνησε από την δωδέκατη θέση, μαρτυρά πλήρως το πόσο νευρικός ένιωθε εκείνη την ώρα. Πρόσθεσε επίσης ότι το μεγάλο διάστημα που χρειάστηκε για να επανέλθουν οι αναβάτες στις πίστες, εξαιτίας της πανδημίας, δίνει άλλον έναν πόντο στο κατόρθωμά του.

“Έδειχνα ήρεμος και χωρίς πίεση, αλλά δεν ήμουν καθόλου ψύχραιμος και ένιωθα μεγάλη πίεση. Ήμουν… σούπερ νευρικός για την ακρίβεια, αλλά η αλήθεια είναι πως αυτή η χρονιά ήταν δύσκολη. Δεν είχαμε πίεση μόνο μέσα στην πίστα, αλλά και στα σπίτια μας όπου έπρεπε να προσέχουμε μην κολλήσουμε τον ιό. Ήταν δύσκολο να το διαχειριστούμε όλο αυτό. Ευχαριστώ πάρα πολύ την ομάδα μου που τα κατάφερε με όλο αυτό.”

Με τα στατιστικά να αντανακλούν μια αξιοζήλευτη ωριμότητα στην πορεία του για τον τίτλο, ο Mir δήλωσε πως το πρώτο του βάθρο στην Αυστρία, όπως και η μάχη του για την νίκη στον δεύτερο αγώνα του Red Bull Ring, είναι η απόδειξη πως μπορεί να είναι ανταγωνιστικός στο κορυφαίο επίπεδο, έστω κι αν έπρεπε να φτάσει μέχρι τον αγώνα της Βαρκελώνης για να αρχίσει να ονειρεύεται τον φετινό τίτλο.

“Στο Styrian GP ήταν ο αγώνας που ήμουν πολύ ανταγωνιστικός και πάλεψα για τη νίκη, αλλά μετά το Misano και την Barcelona, άρχισα να σκέφτομαι ότι δεν ήμουν απλώς γρήγορος μόνο στην Αυστρία, αλλά μπορώ να συνεχίσω αυτές τις επιδόσεις με την μοτοσυκλέτα. Για μένα, εκείνη ήταν η αποφασιστική στιγμή.”

Βέβαια, η κατάκτηση του τίτλου έχει να κάνει εξίσου και με την εντυπωσιακή εξέλιξη της Suzuki για το GSX-RR. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Mir, η γενναία απόφαση να πάει σε μια εταιρεία που δεν είχε τα διαπιστευτήρια, αντί να κυνηγήσει μία θέση στην Honda, την Ducati και την Yamaha, ή να κάτσει άλλη μια χρονιά στην Moto2, κάνει την κατάκτηση του τίτλου ακόμη πιο γλυκιά.

“Θυσιάσαμε μια χρονιά στην  Moto2, καθώς το φυσιολογικό θα ήταν να παραμείνω δύο χρονιές στην κατηγορία, αλλά έτσι είχε η κατάσταση. Πήραμε την σωστή απόφαση για την μετακίνησή μου στα MotoGP. Για μένα, το να κερδίσω το πρωτάθλημα με οποιοδήποτε εργοστάσιο είναι απίστευτο, αλλά θεωρώ ότι ήταν γενναία κίνηση να πάω στην Suzuki γιατί δεν περίμενα αυτή την προοπτική με την μοτοσυκλέτα, στην δεύτερη χρονιά μου. Η επιτυχία μου με την Suzuki, είναι για μένα είναι κάτι το εξωπραγματικό!”

Ο Mir με την κατάκτηση του φετινού τίτλου, μπήκε στο κλειστό “κλαμπ” με μέλη τους Barry Sheene, Marco Luchnelli, Franco Uncini, Kevin Schwantz και Kenny Roberts Jr, όλοι του πρωταθλητές με την Suzuki. Μάλιστα, ο Kevin Schwantz -για τον οποίο ο Mir έχει δηλώσει ότι είναι ένα από τα δύο ινδάλματά του (ο άλλος είναι ο Rossi)- πόσταρε στο Instagram: “Joan Mir, μόλις είδα τον αγώνα, εξασφάλισες το πρωτάθλημα και πας στην Πορτογαλία ως νικητής. Συγχαρητήρια φίλε, έκανες ακριβώς αυτό που έπρεπε σήμερα, δεν πήρες αχρείαστα ρίσκα και είσαι Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Συγχαρητήρια!”

Ο Mir όμως απάντησε και σε όλους όσοι θεωρούν πως ο τίτλος έχει μειωμένη αξία, εξαιτίας της απουσίας του Marc Marquez. “Όσοι πιστεύουν κάτι τέτοιο, το πιστεύουν γιατί δεν ξέρουν και πολλά από μοτοσυκλέτες”, είπε. “Ο Marc δεν απουσιάζει από τους αγώνες επειδή τον απήγαγαν, Δεν πήγαν κάποιοι σπίτι του και τον άρπαξαν. Ο Marc ήταν παρών στον πρώτο αγώνα, ρισκάροντας για τη νίκη και το πρωτάθλημα, και έκανε ένα λάθος που του κόστισε όλη τη σεζόν. Αυτό συνέβη. Αυτό το γεγονός μειώνει την αξία του τίτλου; Αν είναι έτσι, θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να έχουν αξία πολλά πρωταθλήματα άλλων αναβατών στην Ιστορία του αθλήματος, όπου τα φαβορί έπεσαν και δεν στέφθηκαν αυτοί πρωταθλητές. Είναι μέρος του σπορ και των MotoGP. Δεν θεωρώ αυτόν τον τίτλο λιγότερο άξιο λόγω του ότι έλειπε ο Marquez εξαιτίας του τραυματισμού του.”

Να σημειώσουμε μάλιστα εδώ, ότι πέρα από την επίσημη επιβεβαίωση πριν από μερικές μέρες πως ο Marquez δεν θα εμφανιστεί σε κανένα αγώνα της φετινής σεζόν, υπάρχουν νεότεριες εκτιμήσεις που κάνουν λόγο για τρίτη εγχείρηση με πιθανό ενδεχόμενο να χάσει ο Ισπανός αγώνες και από την επόμενη χρονιά!

 

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες