Χθες το πρωί, αμέσως μετά από έναν ακόμα αποτυχημένο αγώνα για τον Jorge Lorenzo, το HRC του έβγαλε εισιτήριο για Ιαπωνία. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ισπανό, τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και το ταξίδι του αυτό στα κεντρικά κτήρια του HRC είναι δείγμα πως η Honda θέλει να βρει τη λύση σε συνεργασία μαζί του. “Δοκιμάσαμε πολλά πράγματα στη μοτοσυκλέτα και ειδικά στο πρωινό ζέσταμα πριν τον αγώνα βρήκαμε κάτι. Όμως αυτό το κάτι, είχε επιπτώσεις σε κάτι άλλο και τελικά τερματίσαμε εκεί που λίγο-πολύ περιμέναμε.” Είπε ο Jorge στους δημοσιογράφους του Motosport.com και συνέχισε: “Προφανώς έχουμε έναν πολύ δυνατό κινητήρα, όμως πιστεύω πως αυτό δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς. Λόγω κανονισμών δεν έχουμε δυνατότητα δραστικών αλλαγών για τον κινητήρα και το “σώμα” της μοτοσυκλέτας. Το ξέρουμε πως ο Marc κερδίζει με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όμως αν υπάρχει ένα εργοστάσιο που μπορεί να καταστρώσει plan B, τότε αυτό είναι μόνο η Honda. Τα εισιτήρια τα έχει πληρώσει το HRC και συνεχώς με υποστηρίζει”.
Όπως ήταν φυσικό, η είδηση αυτή έχει πυροδοτήσει διάφορα κουτσομπολιά και πολλοί λένε πως το HRC κάλεσε στην Ιαπωνία τον Jorge για να του δώσει μια τελευταία ευκαιρία. Μπορεί να είναι αλήθεια, όμως αλήθεια είναι πως η μοτοσυκλέτα της Honda δεν είναι η ευκολότερη για να κερδίσεις αγώνα, κάτι που αποδεικνύουν τόσα χρόνια οι υπόλοιποι αναβάτες που τρέχουν μαζί της – πλην του Marquez φυσικά! Ίσως μάλιστα, το γεγονός πως ο Marquez κυριαρχεί με αυτή τη μοτοσυκλέτα και είναι πάντα στο βάθρο σε όλες τις πίστες, να έχει δημιουργήσει την ψευδή εικόνα πως η RCV 213 δεν έχει σοβαρά προβλήματα.
Σίγουρα η Honda θέλει να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που να κερδίζουν μαζί της και άλλοι αναβάτες και όχι μόνο ο Marquez. Όπως σίγουρο είναι, πως ο γκρινιάρης Lorenzo βοήθησε ώστε η Ducati να φτιάξει μια πιο ομοιογενή μοτοσυκλέτα από το 2018 και μετά. Κι αυτό φαίνεται τόσο από την πρόσφατη νίκη του Petrucci, κυρίως όμως φαίνεται από το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες της Pramac στα χέρια του Jack Miller και του rookie Bagnaia είναι πολύ-πολύ γρήγορες σε κάθε αγώνα.
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".
