Προς πώληση το MotoGP - Πληροφορίες θέλουν την Bridgepoint να αναζητά αγοραστή για το Πρωτάθλημα

Μερίσματα, δάνεια αλλά και έλλειψη προσωπικοτήτων δείχνουν να ωθούν την ιδιοκτήτρια εταιρεία προς αυτή την κατεύθυνση
MotoGP
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Η βρετανική ιδιωτική επενδυτική εταιρεία Bridgepoint που κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του MotoGP, το 2019 απευθύνθηκε στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP με σκοπό την πώληση του ωστόσο αυτό δε συνέβη ποτέ -τουλάχιστον όχι σε εξωτερικό αγοραστή.

Αυτό που έγινε ήταν η Bridgepoint να πουλήσει το MotoGP στον... εαυτό της, σε διαφορετικό όμως fund, ώστε να πληρώσει με αυτό τον τρόπο τους μετόχους, για την αυξημένη αξία του Πρωταθλήματος. Με τα χρόνια να περνούν και τους καιρούς να αλλάζουν φαίνεται πως η Bridgepoint αυτή τη φορά θέλει να κάνει το επόμενο βήμα με την ίδια να ζητά το ποσό του 1,8 δις ευρώ για να πουλήσει το MotoGP σε άλλη εταιρεία.

Το ότι λάμπει δεν είναι χρυσός είναι μια φράση που ταιριάζει γάντι στο ότι συμβαίνει στο MotoGP αυτή τη στιγμή πίσω από τις κλειστές πόρτες της εταιρείας που το έχει στην κατοχή της. Ωστόσο για να φτάσουμε στα προβλήματα που ταλανίζουν το MotoGP σήμερα ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του. Το 1998 η ισπανική τράπεζα Banesto η οποία κατείχε το MotoGP πούλησε τις μετοχές της στην CVC Capital Partners -συμβουλευτική εταιρεία ιδιωτικών συμμετοχών και επενδύσεων με έδρα το Λουξεμβούργο- έναντι 72 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ με τη σειρά της η CVC η οποία το 2006 μπαίνει στα χωράφια της F1, πουλά τις μετοχές της στην εταιρεία Bridgepoint έναντι του ποσού των 345 εκατομμυρίων ευρώ.

Έξι χρόνια αργότερα η Bridgepoint πουλά το 39% των μετοχών της σε καναδικό Fund έναντι του ποσού των 518 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ την ίδια χρονιά ο Carmelo Ezpeleta CEO της Dorna αγοράζει το 20% των μετοχών του MotoGP. Το 2019 η Bridgepoint απευθύνεται στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP. Η είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP πήρε μεγάλες διαστάσεις κυρίως στις εταιρείες που ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά των αθλημάτων, ωστόσο εν τέλει αυτή η πώληση έγινε όχι σε διαφορετική εταιρεία, αλλά με τον ιδιόμορφο τρόπο που περιγράψαμε στον πρόλογο. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα με την είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP έναντι του ποσού του 1,8 δις ευρώ.

MotoGP

Διαβάζοντας αυτό το ποσό, κάποιος θα πει πως τα χρήματα τα οποία θα εισπράξει η Bridgepoint είναι πολλά ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί το 2022 ο κύκλος εργασιών της Dorna -ο φορέας ο οποίος είναι υπεύθυνος για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών- να έφτασε τα 425 εκατομμύρια ευρώ ωστόσο υπάρχουν πολλά μελανά σημεία την τετραετία από το 2018 έως το 2022. Αρχικά από τα ταμεία του οργανισμού έφυγαν 422 εκατομμύρια ευρώ ώστε να δοθούν ως μερίσματα στους μετόχους, ενώ επίσης το MotoGP έλαβε ένα δάνειο ύψους 975 εκατ. ευρώ από την τράπεζα BNP Paribas του οποίου η αποπληρωμή λήγει το 2029.

Επιπρόσθετα το σημαντικότερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει ο θεσμός είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων κάτι που λειτουργεί αρνητικά στον τομέα του marketing. Με την απόσυρση του αστέρα του MotoGP, Valentino Rossi το 2021 τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα καθώς ο Ιταλός σουπερστάρ είχε ένα τεράστιο κοινό το οποίο τον ακολουθούσε ενώ ταυτόχρονα το marketing το οποίο υπάρχει από πίσω του έφερνε συνεχώς νέο κοινό στο MotoGP. Το επόμενο χαρτί του Ezpaleta και της Dorna ώστε να μειώσει αυτό το πρόβλημα λεγόταν Marc Marquez.

Ο αναβάτης της Honda έφερε μια νέα πνοή στον θεσμό με τις οδηγικές του ικανότητες και τις κόντρες που δημιούργησε ωστόσο οι σοβαροί τραυματισμοί των τελευταίων ετών διέλυσαν το οικοδόμημα της Dorna. Απόντος του Marquez δεν υπήρχε κάποιος να “τραβήξει το κουπί” ώστε να βγει από τη φουρτούνα της έλλειψης ανταγωνισμού το MotoGP, καθώς η Ducati τα τελευταία χρόνια μονοπωλεί το ενδιαφέρον λόγω της μηχανολογικής υπεροχής της ενώ οι Ιάπωνες βλέπουμε πως κάνουν βήματα μόνο προς τα πίσω.

Αν αναλογιστούμε πως τα τελευταία χρόνια οι αναβάτες είναι φιλικοί μεταξύ τους χωρίς να υπάρχουν οι έριδες εντός και εκτός πίστας -θυμηθείτε λίγο τον καβγά Max Biaggi και Valentino Rossi στην Ισπανία του 2001- τότε το κοινό χάνει το ενδιαφέρον προς το προϊόν που λέγεται στο MotoGP. Για το 2023 η Dorna εισήγαγε τους αγώνες Sprint Race ώστε να αυξήσει το θέαμα και τις μάχες ωστόσο το αποτέλεσμα περισσότερο ήταν κατά της καθώς οι συνεχόμενοι τραυματισμοί των αναβατών και η γκρίνια των ομάδων για όλο αυτό που συμβαίνει φέρνει νέο πονοκέφαλο στους ιθύνοντες.

Ταυτόχρονα το MotoGP προσπάθησε να αντιγράψει την F1 δημιουργώντας ένα ντοκιμαντέρ το οποίο θα βάδιζε στα χνάρια του Drive to Survive του Netflix το οποίο έχει αυξήσει ακόμη περεταίρω τη δημοτικότητα της F1, ωστόσο το ντοκιμαντέρ του MotoGP Unlimited το οποίο προβλήθηκε στο Amazon όχι μόνο δεν κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά έδειξε για ακόμη μία φορά πως η Dorna νοιάζεται κυρίως για τους Ισπανούς αναβάτες και πως το βάρος πέφτει μόνο σε αυτούς.

MotoGP

Το τελευταίο χαρτί όπως φαίνεται θα παιχτεί το 2024, καθώς ο Marc Marquez αλλάζει στρατόπεδο πηγαίνοντας στην Ducati και στην ομάδα της Gresini Racing Team ώστε να κερδίσει τον ένατο τίτλο της καριέρας του ισοφαρίζοντας τον μεγάλο του αντίπαλο Valentino Rossi. Μέχρι τότε η Bridgepoint φαίνεται πως θα βρίσκεται στην ανεύρεση νέου ιδιοκτήτη καθώς το ποσό που ζητά θα της αποφέρει σημαντικά κέρδη αν αναλογιστούμε πως αγόρασε το MotoGP μόλις 345 εκατομμύρια δολάρια ενώ θα ξεφορτωθεί και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες τρέχουν.

Φυσικά υπάρχει και η περίπτωση να συμβεί αυτό που συνέβη στη F1 με την Liberty Media -το 2017 αγόρασε τα δικαιώματα έναντι του ποσού των 4,4 δις δολαρίων, με την F1 να κοστίζει πλέον 15,2 δις δολάρια-, δηλαδή να εκτοξευθεί η αξία του προϊόντος αν γίνουν οι σωστές κινήσεις κυρίως στο τμήμα marketing τόσο εντός όσο και εκτός πίστας.

MotoGP
Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες