Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Το 2024 θέλουν να καταφέρουν αυτό που δεν μπόρεσαν οι Valentino Rossi και Jorge Lorenzo
motomagMotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

1/3/2024

Οι τρεις αναβάτες θα έχουν την ευκαιρία στη φετινή σεζόν να νικήσουν έναν αγώνα με τρίτο κατασκευαστή, κάτι που δεν κατάφεραν ούτε ο Jorge Lorenzo, αλλά ούτε και ο θρύλος των MotoGP, Valentino Rossi.

Πριν καλά-καλά ξεκινήσει η σεζόν του 2024, τα MotoGP έχουν ήδη δώσει τα πρώτα δείγματα για μία χρονιά με δυνατές συγκινήσεις. Από την μία ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) έρχεται με υψηλό ηθικό μετά την κατάκτηση δύο σερί πρωταθλημάτων (2022 και 2023), με στόχο να βρεθεί και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην κορυφή. Κάτι τέτοιο έχει να συμβεί από την τετραετή κυριαρχία του Marc Marquez, η οποία τερματίστηκε το 2019, ενώ αντίστοιχο κατόρθωμα έχει καταγραφεί μόνο δύο φορές συνολικά στην ιστορία του θεσμού.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Από την άλλη, ο Ισπανός πολυπρωταθλητής, Marc Marquez, που φέτος θα αγωνίζεται με την Gresini Racing, θέλει να προσπαθήσει να επιστρέψει στον θρόνο του. To 2023 o Jorge Martin (Prima Pramac Racing) βρέθηκε μία ανάσα από την κατάκτηση του Πρωταθλήματος και, όπως είναι λογικό, φέτος θέλει να ξαναγράψει την ιστορία αλλάζοντας φυσικά το τέλος. Στην περίπτωση που ένας από τους δύο Ισπανούς κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023, τότε αυτομάτως θα γίνει και ο πρώτος που το κατάφερε με τέτοιου είδους ομάδα, στα MotoGP.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν και τρεις ακόμα αναβάτες, οι οποίοι το 2024 έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν κάποιον αγώνα στην σέλα τρίτου κατασκευαστή. Οι Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing), Maverick Vinales (Aprilia Racing) και Alex Rins (Monster Energy Yamaha MotoGP), όλοι τους θέλουν να πετύχουν αυτό το μοναδικό ορόσημο. Ταυτόχρονα, αν τελικώς τα καταφέρουν, θα είναι και η πρώτη φορά που κάποιος αναβάτης έχει σημειώσει νίκη με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές, από τότε που η κατηγορία ονομάστηκε MotoGP, αφήνοντας πίσω την δίχρονη ιστορία της.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Ο Miller έχει τέσσερις νίκες στην μεγάλη κατηγορία, μοιρασμένες σε Honda και Ducati. Φέτος, είναι η δεύτερη χρονιά του με την RC16, με τον Αυστραλό να θέλει να επιστρέψει στις νίκες. Η περσινή χρονιά είδε τον Miller να ανεβαίνει στο βάθρο της Κυριακής μία φορά με την KTM, ενώ είχε την ευκαιρία να πάρει την πρώτη του νίκη με τους πορτοκαλί στο τελευταίο GP του 2023, στην Valencia. Δυστυχώς όμως η πτώση που είχε δεν του επέτρεψε την συνέχεια.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

O Vinales είχε επίσης αρκετές ευκαιρίες να κάνει το “hat-trick”, την χρονιά που μας πέρασε. Στην καριέρα του στην μεγάλη κατηγορία, μετρά ήδη 9 νικηφόρους αγώνες, έναν με την Suzuki και οχτώ με την Yamaha. Με την Aprilia, έχει βρεθεί έξι φορές στο βάθρο πάνω στην RS-GP του, χωρίς όμως να πατήσει στο Ν.1.: Ο “Top Gun” βρέθηκε πολύ κοντά σε αυτό, στο GP της Ινδονησίας, μένοντας μόλις τρία δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον νικητή, Bagnaia.

Οι δύο αναβάτες, Miller και Vinales, είχαν τις ευκαιρίες τους το 2023 να κάνουν αυτό που κανένας άλλος δεν έχει καταφέρει, από το 2002 και μετά, όταν η μεγάλη κατηγορία άλλαξε όνομα, από 500GP σε MotoGP. Τώρα, όμως, έρχεται να προστεθεί στους δυο τους και ο Alex Rins, ο οποίος φέτος θα αγωνίζεται με την Yamaha, φεύγοντας από την LCR Honda. Ο Ισπανός έχει βρεθεί έξι συνολικά φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου της μεγάλης κατηγορίας, με πιο πρόσφατη τη νίκη του στο Τέξας το 2023, μόλις στον τρίτο του GP πάνω στην Honda RC213V. Έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να συνηθίσει γρήγορα τον τρόπο που συμπεριφέρεται μία μοτοσυκλέτα, ο Rins έχει αναμφίβολα γράψει το όνομά του στην λίστα με τους υποψήφιους να τα καταφέρουν το 2024.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Μόλις τέσσερις αναβάτες έχουν καταφέρει να κερδίσουν με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές. Πιο πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του Loris Capirossi, ο οποίος πήρε μία νίκη με την Yamaha (1996) και μία με την Honda (2000), στα 500 κυβικά. Τρία χρόνια αργότερα, το 2003, έχοντας πλέον περάσει στην εποχή των MotoGP θα κερδίσει και έναν ακόμα αγώνα, με Ducati. Πριν τον Capirossi, τα είχε καταφέρει ο Eddie Lawson, με τις Yamaha, Honda και το 1992 με την Cagiva, παίρνοντας την σκυτάλη από τον Randy Mamola. Ο τελευταίος νίκησε σε αγώνα τόσο με την Suzuki, όσο και με την Honda και την Yamaha, βάζοντας το 1987 το όνομά του στο κλειστό αυτό κλαμπ αναβατών.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο Βρετανός θρύλος, Mike Hailwood, στα 500 κυβικά, σημειώνοντας νίκες με τις Norton, MV Agusta και Honda, το 1967. Ερχόμενοι σε πιο σύγχρονες εποχές, μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του αθλήματος έχουν προσπαθήσει, χωρίς επιτυχία, να φέρουν τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές στην κορυφή του βάθρου. Πιο τρανταχτά παραδείγματα ήταν ο Valentino Rossi και ο Jorge Lorenzo.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Όσον αφορά τον Rossi, τα επιτεύγματά του με τις Honda και Yamaha του είχαν ήδη εξασφαλίσει μία θέση στο πάνθεον του MotoGP. Η περίπτωση της Ducati, όμως, δεν ήταν το ίδιο επιτυχημένη. Στην διάρκεια των δύο χρόνων με το εργοστάσιο του Borgo Panigale, ο “Γιατρός” κατάφερε να βρεθεί στο βάθρο μόλις τρεις φορές, χωρίς ωστόσο να κερδίσει σε κάποιον αγώνα. Η πιο μικρή απόσταση που είχε από τον νικητή του αγώνα, στα δύο “κόκκινα” χρόνια του ήταν τα 4 δευτερόλεπτα.

MotoGP – Χρονιά σταθμός για τους Jack Miller, Maverick Vinales και Alex Rins

Από την άλλη, ο Lorenzo είχε καλύτερη πορεία με την Ducati, σημειώνοντας τρεις νίκες. Για τον Ισπανό, η Honda αποδείχθηκε ο κρυπτονίτης του. Την τελευταία του σεζόν, τη οποία πέρασε με το Big H, δεν σημείωσε κανένα αξιόλογο αποτέλεσμα, μένοντας συνεχώς εκτός δεκάδας.

Η προσπάθεια των τριών αναβατών, Rins, Miller και Vinales, ίσως να μην είναι κάτι σημαντικό από μόνο του. Ανεβάζει όμως τον ανταγωνισμό, καθώς οι τρεις τους θα δώσουν τις δικές τους μάχες, με στόχο να γράψουν το όνομά τους σε μία κλειστή ομάδα αναβατών, που έχει πάνω από 20 χρόνια να δει κάποια νέα προσθήκη στην λίστα της.

Ετικέτες