Red Bull KTM Factory Racing 2023 - Με τους Brad Binder και Jack Miller

Pit Beirer: Διασκεδάσαμε πολύ αλλά τώρα χρειαζόμαστε αποτελέσματα!
Red Bull KTM Factory Racing 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Λίγες ημέρες πριν το επίσημο MotoGP τεστ της Sepang, η Red Bull KTM Factory Racing αποκάλυψε τα χρώματα των μοτοσυκλετών της για το 2023, όπου δίπλα στον Brad Binder που έχει αναλάβει όλες τις ελπίδες των “πορτοκαλί” για διάκριση τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί ο Jack Miller.

Ο Νοτιοαφρικανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 του 2016, και 2ος στην τελική κατάταξη του Moto2 το 2019, προσπαθεί από το 2020 να διακριθεί με την υποδεέστερη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ στο MotoGP, έχοντας καταφέρει -μαζί με τον Miguel Oliveira, που εγκατέλειψε τη βάρκα για την Aprilia το 2023- να ξεχωρίσει από την τετράδα των αναβατών του Mattighofen. Ο Binder που αγωνίζεται με την ΚΤΜ από το 2015, έχει πάρει μόλις 2 νίκες τα προηγούμενα δύσκολα -όσον αφορά στην εξέλιξη των RC16-, τρία χρόνια, ενώ τερμάτισε στην ίδια 6η θέση τόσο το 2021 όσο και το 2022. Αντίστοιχα ο Oliveira είχε ως καλύτερα αποτελέσματα μια 9η και μια 10η θέση. Ελπίζουμε η ΚΤΜ να κάνει τη διαφορά το 2023, καθώς το ταλέντο του Binder είναι αδιαμφισβήτητο, και οι φαν του (αλλά και ο ίδιος) έχουν κουραστεί να τον βλέπουν να παλεύει με τα θηρία τόσα χρόνια, ψάχνοντας να βγάλει άσους από τα μανίκια του, όταν η μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό. Είναι κρίμα κιόλας να χαραμίζεται σαν αναβάτης, καθώς καβάλα σε μια Ducati ή Aprilia θα μπορούσε ακόμα και να διεκδικήσει και τον τίτλο, αν κρίνουμε από τη χαοτική διαφορά που είχε απέναντι στους υπόλοιπους αναβάτες τόσο στη Moto3 όσο και στη Moto2. Ένας ακόμη αναβάτης που δεν είχε καταφέρει να αντέξει τη δύσκολη κατάσταση της εξέλιξης στην ΚΤΜ ήταν φυσικά ο Zarco, που το 2019 αποχώρησε κακήν-κακώς από την KTM Factory Racing, πριν μάλιστα τελειώσει η σεζόν! Για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς τη θέση του πήρε ο δοκιμαστής Mika Kallio ενώ

Το νέο αίμα του 2023 για την ομάδα είναι ο Jack Miller που μόνο άσχετος δεν είναι με την ΚΤΜ, αφού το 2014 συμμετείχε στη Moto3 με την Red Bull KTM Ajo, σε μια φανταστική χρονιά για τον Αυστραλό, όπου σημείωσε 6 νίκες και 10 βάθρα, για να τερματίσει 2ος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Alex Marquez, χάνοντας τον τίτλο για μόλις 2 βαθμούς! Τώρα, ο “Jackass” επιστρέφει στους “πορτοκαλί”, αφού έχασε τη θέση που κατείχε στην εργοστασιακή Ducati, από τον Enea Bastianini. Αυτή θα είναι η 9η χρονιά του Miller στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, έχοντας τερματίσει 4ος και 5ος με τη Ducati το 2021 και το 2022. Είναι γνωστή η μαχητικότητα του Αυστραλού, και είμαστε σίγουροι πως θα παλέψει για τη διάκριση, όμως οι πιθανότητες για μια καλή θέση βρίσκονται περισσότερο στο αν η ΚΤΜ θα καταφέρει να παρουσιάσει ένα RC16 που να μπορεί να ανταγωνιστεί τα Ducati & Aprilia.

Στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο Francesco Guidotti, ο οποίος απέφυγε να κάνει και την παραμικρή αναφορά στις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην παρουσίαση της ομάδας, επιλέγοντας να αναφερθεί στην κατάκτηση της 2ης θέσης στο Πρωτάθλημα Ομάδων, όμως ο Pit Beirer, που είναι Υπεύθυνος του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ δήλωσε: “We need results”, δηλαδή “χρειαζόμαστε αποτελέσματα”! Παρόλα αυτά, κι εκείνος έριξε το μπαλάκι στους αναβάτες, και δεν είπε τίποτα για το RC16

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”