Η συνεργασία ανάμεσα στην ισπανική εταιρεία πετρελαιοειδών και την Big-H μετρά πάνω από 20 χρόνια ιστορίας, ενώ είναι και μακράν η πιο επιτυχημένη συνεργασία στην ιστορία των MotoGP, με -ούτε λίγο ούτε πολύ- 12 παγκόσμιους τίτλους!
Η Repsol και το HRC επέκτειναν το συμβόλαιο χορηγίας μέχρι το τέλος του 2018, φτάνοντας ένα ρεκόρ 24 σεζόν, καθώς η αρχή είχε γίνει το 1995. H Begona Elices (ο Γενική Διευθύντρια Επικοινωνίας της Repsol) και ο Tetsuhiro Kuwata (Διευθυντής του HRC και Γενικός Διευθυντής Αγωνιστικών Δραστηριοτήτων) υπέγραψαν το νέο συμβόλαιο, με το οποίο η Repsol θα είναι βασικός χορηγός της εργοστασιακής ομάδας της Honda, ενώ οι Marquez και Pedrosa –οι οποίοι ανανέωσαν κι αυτοί τα συμβόλαιά τους για δύο χρόνια- θα συνεχίσουν να εκπροσωπούν την πιο δαφνοστεφανωμένη ομάδα των MotoGP.
Πέρα από τους 12 παγκόσμιους τίτλους, η συνεργασία των δύο εταιρειών μετρά 151 νίκες και 392 βάθρα στα 500cc και στα MotoGP. Επιπλέον, έχουν κατακτήσει και εφτά παγκόσμιους τίτλους σε επίπεδο ομάδας, από το 2002 που θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το έπαθλο.
Η συνεργασία των δύο εργοστασίων δεν περιορίζεται μόνο στις τυπικές υποχρεώσεις μιας χορηγίας, αλλά επεκτείνεται και σε τεχνολογικό επίπεδο, καθώς από το 1990 είχαν εξελίξει από κοινού δίχρονους κινητήρες και καύσιμα, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησαν στην εξέλιξη των τετράχρονων κινητήρων σε συνδυασμό με τα κατάλληλα καύσιμα για υψηλές επιδόσεις.
MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει
Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
14/8/2026
Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.
Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.
Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.
"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.
"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.
“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.
"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.
"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."
"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.
"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.
“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”
