Σίριαλ Rossi vs Marquez

Αναζωπυρώθηκε η φωτιά με νέα επεισόδια!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/9/2018

Η σχέση μεταξύ του Valentino Rossi και του Marc Marquez είναι μία σχέση που, χωρίς υπερβολή, έχει στιγματίσει την σύγχρονη εποχή των MotoGP. Το γεγονός ότι μιλάμε για τον Βασιλιά του σπορ και τον διάδοχό του, δίνει από μόνο του ένα ιδιαίτερο βάρος στην όλη κατάσταση. Τα όσα έχουν συμβεί μεταξύ τους δίνουν το απαραίτητο δράμα…
Η σχέση μεταξύ τους ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Ο Ισπανός ταλαντούχος πιτσιρικάς, βρέθηκε να τρέχει μαζί με το ίνδαλμά του στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων. Με τον άνθρωπο που τον έβλεπε καθημερινά στις αφίσες που είχε κρεμασμένες στο δωμάτιό του, αυτόν με τον οποίο κατάφερε να φωτογραφηθεί μαζί του στα πλαίσια κάποιους αγώνα, με το χαρακτηριστικό παιδικό και τεράστιο χαμόγελό του να φτάνει μέχρι τ' αφτιά από την ευτυχία ότι κρατούσε αγκαλιά τον Rossi. Στα πρώτα του βήματα στα MotoGP απολάμβανε την αμέριστη υποστήριξη και θαυμασμό του Γιατρού, σε σημείο μάλιστα να συνάψουν και εμπορικές συμφωνίες, μέσω των δραστηριοτήτων προβολής που αναλαμβάνει η εταιρεία του Rossi. Μέχρι τη σεζόν του 2015 που έγινε η μεταστροφή των 180 μοιρών. Όλα ξεκίνησαν από την οδηγική συμπεριφορά του Marquez και τις κατηγορίες που του απηύθυνε ο Rossi σχετικά με το ότι ο Marquez του δημιουργούσε προβλήματα για να χάσει το πρωτάθλημα ο Ιταλός, κι από και έπειτα δεν υπήρχε γυρισμός. Το κλίμα έγινε απολύτως πολεμικό μεταξύ των δύο κορυφαίων αναβατών, με ακρότητες και άσχημες συμπεριφορές που επέφεραν μέχρι και ποινές από την αρχή των αγώνων.

Η στιγμή της πτώσης του Rossi εξαιτίας της επιθετικής οδήγησης του Marquez, η οποία αναζωπυρωσε την έχθρα μεταξύ τους

 

Όλο αυτό ο κλίμα μεταφέρθηκε και στις εξέδρες, καθώς το μεγάλο ρεύμα οπαδών που έχει ο Rossi έκανε την πλειοψηφία των θεατών να βλέπει εχθρικά τον Ισπανό, γιουχάροντάς τον και σφυρίζοντας αποδοκιμαστικά κάθε φορά που ανέβαινε στο βάθρο.
Έκτοτε, κύλησε αρκετό νερό στ' αυλάκι και η κατάσταση έδειχνε να εξομαλύνεται, απέχοντας βέβαια παρασάγγες από το να θεωρηθεί φιλική. Απλώς είχαν σταματήσει οι "εχθροπραξίες" και οι εμπρηστικές δηλώσεις εκατέρωθεν, με τον καθένα να κοιτάει την δουλειά του και την ομάδα του. Μάλιστα υπήρξε και στιγμή που ο Rossi έδωσε συγχαρητήρια στον Marquez μετά τον αγώνα στην Castalunya το 2016, κάνοντας τότε τους πάντες να μιλούν για μια ανακωχή που θα μπορούσε να είναι προάγγελος της αποκατάστασης της σχέσης μεταξύ των δύο. Όλα αυτά μέχρι τον φετινό αγώνα στην Αργεντινή. Μετά από ένα λάθος του Marquez στην εκκίνηση, οι αγωνοδίκες τον έστειλαν να περάσει μέσα από τα pits, ενώ στην συνέχεια βγήκε λυσσασμένος προσπαθώντας να ανακτήσει θέσεις. Σ' αυτήν του την προσπάθεια, ο Marquez ήταν παράτολμα επιθετικός, χτυπώντας πάνω σε άλλους αναβάτες και ρισκάροντας τις πτώσεις στο όριο. Σε μια περίπτωση το θύμα ήταν ο Rossi με αποτέλεσμα να βρεθεί ο Ιταλός πεσμένος στα χώματα και ο Marquez με μια ποινή που τον έθετε εκτός βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας. Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Marquez πήγε μπροστά στις κάμερες μαζί με τον Team Manager της Repsol Honda, Alberto Puig, στο box της Yamaha για να ζητήσει συγνώμη, μόνο και μόνο για να εισπράξει την οργισμένη αντίδραση του Uccio, ο οποίος τους έδιωξε κακήν κακώς, με τοn Rossi να μην δέχεται καν να τους συναντήσει.


Αυτό το συμβάν ήταν ένα μεγάλο πισωγύρισμα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους και όλοι ήταν πλέον σίγουροι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ ειρηνικό κλίμα ανάμεσά τους. Από τον Απρίλιο όμως μέχρι και σήμερα δεν υπήρχε κάποια εξέλιξη –είτε αρνητική, είτε θετική- μέχρι που στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου, τέθηκε η προβοκατόρικη ερώτηση και στους δύο για το αν θα μπορούσε να υπάρξει "ειρήνη" μεταξύ τους. Πρώτος τον λόγο πήρε ο Marquez, ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τον Rossi και όλα είναι καλά μεταξύ, ενώ θα μπορούσε ακόμη κι εκείνη την στιγμή να σφίξουν τα χέρια, τείνοντας μάλιστα το χέρι του προς τον Rossi που καθόταν ακριβώς δίπλα του. Τότε ο γιατρός, που είχε όλη την ώρα τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, του αντιγύρισε ένα αρνητικό νεύμα με το κεφάλι, με τον Marquez να συνεχίζει λέγοντας: "βλέπετε, έτσι έχει η κατάσταση". Αμέσως μετά μίλησε και ο Rossi ο οποίος είπε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα μεταξύ τους, αλλά δεν χρειάζεται να κάνουν και χειραψία, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί

"Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα." (Valentino Rossi)

Όπως ήταν φυσικό, το όλο σκηνικό δημιούργησε μεγάλο ντόρο στο σύμπαν των MotoGP που διψάει για κουτσομπολιά και ίντριγκες, ενώ υπήρξαν και δηλώσεις των αναβατών σε άλλα μέσα. Για παράδειγμα, ο Lorenzo δήλωσε στην Movistar TV ότι "και οι δύο έχουν λάθος. Η κίνηση του Valentino να μην δώσει το χέρι του, είναι εντελώς παιδική συμπεριφορά. Όπως επίσης το ότι δεν άδραξε την ευκαιρία να πεις στους οπαδούς του να μην γιουχάρουν τους αντιπάλους στο βάθρο. Ο Marc φταίει γιατί αυτό τον επηρεάζει πολύ, και πρέπει να ξεχάσει ότι κάνει ο Rossi."
Ο Marquez στην συνέντευξη τύπου είπε πως το ότι βρίσκεται μπροστά στο πρωτάθλημα, τον κάνει να αισθάνεται καλά και ότι μπορεί να μην τον ενοχλούν τα σφυρίγματα και οι αποδοκιμασίες, αλλά δεν του είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο.
Ο Rossi από τη μεριά του έκανε δηλώσεις στα ιταλικά μέσα λέγοντας πως "λυπάμαι γι' αυτή την κατάσταση, η οποία είναι όπως η σκηνή στους Blues Brothers όπου ο John Belucci μπαίνει στην εκκλησία και βρίσκει το φως. Ίσως να φταίει το ότι ο Marc συναντήθηκε με τον Πάπα… λυπάμαι, αλλά εγώ αποφασίζω τι θα κάνω. Στο κάτω-κάτω της γραφής, η διαπροσωπική μας σχέση δεν είναι σημαντική και αφορά μόνο εμάς. Είμαστε δύο αναβάτες, που τρέχουμε μαζί, και το πιο σημαντικό πράγμα είναι να είμαστε ήρεμοι και να κάνουμε τη δουλειά μας καλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι χάσιμο χρόνου, ακόμη και το να τα συζητάμε. Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα."
Από εκεί και πέρα, μένει να δούμε την εξέλιξη όλης αυτής της ιστορίας και –κυρίως- την επίδραση σ' αυτό που μετράει περισσότερο απ' όλα: τους αγώνες των MotoGP!
 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".