Στο χειρουργείο ο Pedrosa!

Για πολλοστή φορά...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2018

Ο πόνος στον δεξί καρπό του Pedrosa δεν έχει υποχωρήσει μετά την πτώση του στον πιο πολυσυζητημένο αγώνα της φετινής σεζόν, που μπορεί καλά-καλά να μην έχει ξεκινήσει, αλλά αυτό το ρεκόρ δύσκολα θα χαθεί από την Αργεντινή. Όλα τα τεστ που έγιναν στην Αργεντινή έδειχναν πως ο Pedrosa έχει αποφύγει τον δύσκολο δρόμο του χειρουργείου, κι αυτό γιατί θα είναι η πολλοστή φορά που γίνεται επέμβαση στο ίδιο χέρι. Ο Pedrosa έχει υποστεί πολλαπλάσια χειρουργεία στα άνω άκρα, με μεγαλύτερα προβλήματα στην κλείδα και τον καρπό. Για αυτό και παρά την καθησυχαστική πρώτη εκτίμηση των γιατρών, είχε ήδη δηλώσει από την Κυριακή, πως σήμερα θα εξέταζε το χέρι του, κατά την επιστροφή στην Barcelona. Εκεί είναι ο «γιατρός των MotoGP» ο Dr. Mir, χειρούργος ορθοπεδικός που κατέχει το ιστορικό σχεδόν κάθε Ισπανού αναβάτη, και είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα την ιδιαίτερη κατάσταση του Pedrosa.

Με τον πόνο στο χέρι να παραμένει και εκτιμώντας την ανάγκη για ταχεία αποκατάσταση, που τις περισσότερες φορές η συντηρητική οδός δεν μπορεί να την προσφέρει, συνέστησε στον Pedrosa άμεσο χειρουργείο, παίζοντας με τις πιθανότητες να προλάβει τον επόμενο αγώνα σε δέκα ημέρες. Ωστόσο κάθε πρόβλεψη μπορεί να γίνει μονάχα μετά την επέμβαση.

Ο Pedrosa είχε αρκεστεί την Δευτέρα σε μία λιτή ανακοίνωση στην οποία είπε πως ο αγώνας για εκείνον έληξε πολύ γρήγορα και πως θα πρέπει η οργάνωση να προστατέψει την σωματική ακεραιότητα κάθε ενός αναβάτη.

Ο Zarco από την άλλη ζήτησε συγνώμη για την πτώση, δίνοντας την δικαιολογία πως οι συνθήκες στην πίστα ήταν εξαιρετικά δύσκολες: "Είχα ταχύτερο ρυθμό κι έπρεπε να πιάσω τους πρώτους πριν καταφέρουν να δημιουργήσουν κάποιο κενό μπροστά μας. Η αγωνιστική γραμμή ήταν στεγνή, όπως επίσης και μία ακόμη μικρή λωρίδα που μπορούσες να την χρησιμοποιήσεις για προσπέραση. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να προσπεράσεις, και πήρα την απόφαση να προσπαθήσω, καθώς είχα βλέψεις για την νίκη. Ο στόχος ήταν να προσπεράσω τον Dani. Ξέραμε όλοι οι αναβάτες πως εκτός των γραμμών αυτών υπήρχε νερό, αλλά δεν γίνεται και αγώνας χωρίς προσπέραση. Σε εκείνο το σημείο της πίστας, όταν πήγα να προσπεράσω εγώ είχα πρόσφυση, ο Dani όμως όχι. Πήγα από την εξωτερική στην αρχή, αλλά είδα πως ο Dani είχε αφήσει την εσωτερική και πήγα να προσπεράσω από εκεί χωρίς να τον ακουμπήσω. Λυπάμαι πολύ που ο Dani είχε πτώση".

Στην πραγματικότητα υπήρχε επαφή των δύο αναβατών. Ο Pedrosa αμέσως μετά σήκωσε την μοτοσυκλέτα και πατώντας στο βρεγμένο εκτοξεύθηκε σε ένα απότομο highside πέφτοντας με τα χέρια και το κεφάλι σε μία απότομη βουτιά στην άσφαλτο. Δεν ήταν μία ανώδυνη πτώση, παρόλο που έγινε με σχετικά μικρή ταχύτητα. Πέφτοντας ανάποδα στην άσφαλτο και βάζοντας τα χέρια για να προφυλαχτεί, ο δεξής καρπός είχε υπερέκταση τραυματίζοντας την πηχεοκαρπική άρθρωση.

Ο Dani έχει πλέον εγκάρσιο κάταγμα της κερκίδας, ένα από τα πιο τυπικά κατάγματα του χεριού, που ευτυχώς δεν είναι μετατοπισμένο, άρα πιο εύκολο στην αντιμετώπιση κι επίσης πιο δύσκολο στην διάγνωση, κάτι που εξηγεί την πρώτη αντιμετώπιση των γιατρών. Από την άλλη μόνο σε περιπτώσεις που η ταχεία ανάρρωση είναι επιτακτική, αντιμετωπίζεται χειρουργικά, συνήθως γίνεται ακινητοποίηση ή τοποθετείται εξωτερική ωστεοσύνθεση, μία αγαπημένη πρακτική στην Ελλάδα. Οι αθλίατροι ωστόσο, στην συγκεκριμένη περίπτωση κατάγματος χωρίς μετατόπιση, θέλουν άμεση έναρξη φυσιοθεραπείας και χειρουργική αποκατάσταση, ώστε να αποφευχθούν αγκυλώσεις.

Αναμένεται το ιατρικό ανακοινωθέν από τον Dr. Mir για το αποτέλεσμα του χειρουργείου και την πιθανότητα συμμετοχής του Dani Pedrosa στον αγώνα του Τέξας...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.