Θρίαμβος Suzuki σε Silverstone, σ’ έναν εκπληκτικό αγώνα με δραματικό τρίτο μέρος!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2016

Αγώνας πλούσιος σε θέαμα εξελίχθηκε στο Silverstone, όπου η επιλογή ελαστικού παραλίγο να μπει στο προσκήνιο και η εκκίνηση έμελε να είναι επεισοδιακή. O Maverick Viñales έκανε πολύ καλή εκκίνηση, και μαζί με Crutchlow και Rossi έδειξε ότι θα παλέψουν σε όλο τον πρώτο γύρο, την στιγμή που ο Marquez πιο πίσω παραλίγο να συγκρουστεί με Redding. Όμως σχεδόν αμέσως η διοργάνωση αναγκάστηκε να βγάλει κόκκινη σημαία, διακόπτοντας τον αγώνα σε μία απόφαση απολύτως σωστή, καθώς η πίστα είχε γεμίσει συντρίμμια. Ο P.Espargaro και ο Loris Baz είχαν μία άσχημη πτώση, που ανάγκασε σε διακοπή του αγώνα για την παροχή των πρώτων βοηθειών και την εκκαθάριση της πίστας.

Η δεύτερη εκκίνηση ήταν σχεδόν επανάληψη της πρώτης, με την Suzuki του Maverick Viñales να τα πηγαίνει ακόμα καλύτερα. Ο Marquez έκανε γρήγορα την επίθεσή του φτάνοντας 2ος με τον Crutclow 3ο και τον Rossi 4ο την στιγμή που γύρο με τον γύρο η Suzuki εξαφανιζόταν. Εκείνη την στιγμή, ήταν ο Marquez που ευθυνόταν για αυτό, καθώς ήταν φανερό ότι καθυστερούσε τους υπόλοιπους που έδειχναν ότι είχαν πίσω του καλύτερο ρυθμό. Ωστόσο το Silverstone, αν και έχει πολλά σημεία για προσπέραση, απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις. Αργότερα στην πίστα θα φαινόταν αυτό πιο παραστατικά, ενώ όλοι όσοι πάλεψαν για τις επόμενες θέσεις του βάθρου, είχαν σκαμπανεβάσματα απόδοσης κάποια στιγμή στους 19 γύρους από την δεύτερη εκκίνηση, στοιχείο που ενδυνάμωσε τις μάχες.

Ο Crutchlow έκανε συνεχώς επιθέσεις στον Marquez, αλλά δεν ήταν ταχύτερος σε όλο το μήκος της πίστας για να καταφέρει να κρατηθεί εμπρός, και ο Rossi έβλεπε ότι σε κάθε γύρο που περνούσε τα πράγματα θα γινόταν όλο και πιο δύσκολα για να παραμείνει στο βάθρο, καθώς πιο πίσω καραδοκούσε ο Pedrosa και κυρίως ο Iannone που φαινόταν ότι θα κάνει την κίνηση… Μπλέχτηκε λοιπόν σε μία μικρή μάχη με τον Crutchlow που επέτρεψε τον Marquez να κερδίσει ελάχιστα δέκατα, όμως αμέσως μετά πέρασε πολύ όμορφα και καθαρά τον Άγγλο, έφτασε άμεσα τον Marquez και στάθηκε δεύτερος, την στιγμή που η Suzuki έκανε τον δικό της αγώνα ανεμπόδιστη εμπρός, και ταχύτερη από όλους. Η διαφορά αυτή ήταν πλέον καθοριστική, καθώς δεν υπήρχε πλέον δυνατότητα να κυνηγήσεις τον Viñales που οδηγούσε εκπληκτικά και σταθερά. Όπως οι καλές στιγμές του Lorenzo παλιότερα όταν εμπρός μόνος του έμενε ανεμπόδιστος από μάχες και μπορούσε να οδηγήσει απόλυτα συγκεντρωμένος, ο Viñales οδήγησε την Suzuki σταθερά εμπρός, δείχνοντας ότι η ομάδα έχει φτάσει σε εφάμιλλο επίπεδο με τους υπόλοιπους.

Πιο πίσω ο Iannone πέρασε γρήγορα τον Pedrosa και σκαρφάλωσε με σύντομα βήματα στην δεύτερη θέση, αφήνοντας τον Crutchlow να ξανά παλεύει με τον Rossi όπου και τον πέρασε, αφήνοντας στην τέταρτη και πέμπτη θέση, τους διεκδικητές του πρωταθλήματος. Ο Iannone από την πρώτη στιγμή της πορείας του στην δεύτερη θέση, έδειχνε να γλιστρά στα φρένα και να οδηγεί στο όριο, οπότε δεν αποτέλεσε έκπληξη που σημείωσε πτώση, χάνοντας το βάθρο, σε μία πολύ άτυχη στιγμή. Ο Crutchlow έμεινε μόνος του στην δεύτερη θέση γιατί στην τρίτη ο Rossi είχε ήδη αρχίσει να παλεύει με τον Marquez σε μία σειρά από αλληλοπροσπεράσματα που θύμισαν την προηγούμενη σεζόν! Οι δύο τους ήρθαν σε έντονη επαφή τουλάχιστον δύο φορές, με αποκορύφωμα την στιγμή που ο Marquez από λάθος του έφτασε μία ιδέα μακριά από το να πέσει στον πίσω τροχό του Rossi, βγήκε εκτός πίστας χωρίς όμως πττώση και ξανά μπήκε ακριβώς πίσω του.

Η εντυπωσιακή μάχη με τον Rossi συνεχίστηκε μέχρι που πέρασε εμπρός, οδηγώντας στο όριο και ρισκάροντας κανονική πτώση. Θα περίμενε κανείς ότι ο λόγος που πασχίζει είναι το γόητρο, γιατί μία θέση πίσω από τον Rossi ελάχιστα επηρεάζει το πρωτάθλημα, πόσο μάλλον μία εμπρός. Ο Rossi μετά την τελευταία προσπέραση του Marquez έπαψε να τον κυνηγά, καθώς αυξήθηκαν τα γλιστρήματα του πίσω τροχού και δεν ήθελε να διακινδυνέψει. Αστάθεια είχε και όταν αρχικά βρέθηκε 2ος και ήταν ο λόγος που δεν μπήκε στον κόπο να κυνηγήσει τον Viñales, που ήταν τότε ήδη 2,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά και πρακτικά άπιαστος…

Έχοντας ξεκαθαρίσει με τον Rossi, τότε ήταν που ο Marquez έδειξε ότι τρέχει για τον αγώνα, και στηριζόμενος στην βαθμολογική του διαφορά στο πρωτάθλημα, μπορούσε να πάρει και το ρίσκο. Κάνοντας επίθεση στον Crutchlow έδειξε σε 2-3 σημεία ότι φλερτάρει επικίνδυνα με το λάθος, πράγμα που έκανε όταν έχασε τα φρένα, χτυπώντας το γόνατο του Άγγλου με την αριστερή πλευρά του φαίρινγκ. Για δεύτερη φορά βγήκε εκτός πίστας χωρίς πτώση, μπήκε πίσω από τον Pedrosa μόλις ενάμιση γύρο πριν το τέλος και πάλεψε με τον συμπαίκτη του, για να κερδίσει την τέταρτη θέση και να μην χάσει περισσότερους βαθμούς. Τελικώς τερμάτισε τέταρτος, 1.929 δευτερόλεπτα πίσω από τον Rossi, που ήθελε έναν γύρο ακόμα για να φτάσει τον απίστευτα μαχητικό Crutchlow που τελικά τερμάτισε δεύτερος…

Αδιαφορώντας για όλα αυτά, ο Viñales εμπρός μόνος του έπαιρνε την πρώτη δική του νίκη και την πρώτη για την Suzuki από το 2007 με τον Chris Vermeulen την εποχή των Rizla στο βρεγμένο, ενώ τελευταία νίκη στο στεγνό είναι ακόμα πιο πίσω… Ο εξαιρετικός αγώνας που είδαμε αποκατέστησε τον Crutchlow, που μετά την εποχή της Ducati είχε χάσει την δυναμική του για την κορυφαία κλίκα των GP, απέδειξε ότι η Suzuki από του χρόνου θα είναι ακόμα πιο υπολογίσιμη δύναμη, όταν θα αυξήσει την ιπποδύναμη, το μόνο σημείο που τώρα υπολείπεται, και παράλληλα αυξάνει τις μετοχές του Viñales, για την επόμενη σεζόν με την Yamaha..

Παράλληλα με την πτώση του Iannone, μία άσχημη πτώση είχε και ο Stefan Bradl που αντιμετώπιζε προβλήματα μετά από επαφή της μοτοσυκλέτας του… Μεγάλος άτυχος της επανεκκίνησης του αγώνα ο Eugene Laverty που βρέθηκε στην 2η θέση στην αρχή αλλά δεν τα κατάφερε το ίδιο την επόμενη φορά.

Επεισοδιακό το τέλος και στην Motο2 με τους Sam Lowes και Johann Zarco να συγκρούονται στον τελευταίο γύρο και τον Tom Luthi να παίρνει την πρώτη θέση, ανακατεύοντας την τράπουλα του πρωταθλήματος…

Επόμενος αγώνας στο μοναδικό Misano, στις 11 Σεπτεμβρίου, που το MOTO στέλνει ακόμα έναν τυχερό αναγνώστη του περιοδικού να παρακολουθήσει από κοντά την μάχη και το τρελό κλίμα που επικρατεί στην «αυλή» του Rossi!

Με ακριβώς πενήντα βαθμούς να διαχωρίζουν τους δύο πρώτους, μονάχα η τύχη μπορεί πλέον να αλλάξει την πορεία του πρωταθλήματος ή η απερισκεψία, όπως λίγο έλειψε πριν από λίγο!

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες