Triumph Moto2 Triple Trophy Edition - Η νέα συλλεκτική έκδοση του 2026

Και ανακοίνωση έναρξης δοκιμών για χρήση 100% μη-ορυκτών καυσίμων στη Moto2 ενόψει 2027
Triumph Triple Trophy
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/2/2026

Στον εναρκτήριο γύρο της Moto2 στην Ταϊλάνδη, η Triumph αποκάλυψε τις συλλεκτικές Triple Trophy μοτοσυκλέτες για το 2026 και ανακοίνωσε την έναρξη δοκιμών με 100% μη ορυκτά καύσιμα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τους νέους κανονισμούς του 2027.

Στην πίστα Chang International Circuit, παραμονή της έναρξης του MotoGP 2026, η Triumph Motorcycles παρουσίασε δύο αποκλειστικές Street Triple 765 Moto2 Edition, που θα απονεμηθούν μέσω του θεσμού Triumph Triple Trophy.

Triumph Triple Trophy

 

Δύο μοτοσυκλέτες, δύο νικητές

Η μοτοσυκλέτα με τον αριθμό #001 θα καταλήξει στον αναβάτη της Moto2 που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους από το κοινό για τις κορυφαίες εμφανίσεις της χρονιάς.

Triumph Triple Trophy

Παράλληλα, ένας τυχερός φίλος της Triumph και της Moto2 θα κερδίσει τη μοτοσυκλέτα με αριθμό #765 μετά από κλήρωση.

Triumph Triple Trophy

Με παραγωγή περιορισμένη σε μόλις 1.000 μονάδες παγκοσμίως, η Street Triple 765 Moto2 Edition διαθέτει carbon πλαϊνά καλύμματα ψυγείου, εμπρός φτερό, καρίνα και τελικό εξάτμισης, σέλα με ανάγλυφο Moto2 λογότυπο, διάφανο πίσω φανάρι και ειδική χρωματική διαμόρφωση Mineral Grey / Crystal White με υποπλαίσιο Triumph Performance Yellow.

Κάθε μοτοσυκλέτα φέρει αριθμημένη τιμονόπλακα με χαραγμένο λογότυπο Moto2 και εξατομικευμένη χάραξη Triumph Triple Trophy, ενισχύοντας τον συλλεκτικό της χαρακτήρα.

Triumph Triple Trophy

Πώς λειτουργεί το Triumph Triple Trophy

Κάθε Κυριακή αγώνα, τρεις αναβάτες της Moto2 επιλέγονται για τις πιο ξεχωριστές εμφανίσεις του τριημέρου από επιτροπή των MotoGP και της Triumph. Το κοινό ψηφίζει μέσω του επίσημου λογαριασμού Instagram του MotoGP.

Triumph Triple Trophy

Οι βαθμοί απονέμονται με συμβολική αναφορά στα 765cc του κινητήρα:

  • 7 βαθμοί στον πρώτο σε ψήφους
  • 6 βαθμοί στον δεύτερο
  • 5 βαθμοί στον τρίτοTriumph Triple Trophy

     

Ο θεσμός "τρέχει" από το 2020, με νικητές τους Marco Bezzecchi, Raul Fernandez, Jeremy Alcoba, Pedro Acosta, Ai Ogura και τον περσινό πρωταθλητή Diogo Moreira.

Δοκιμές 100% μη ορυκτών καυσίμων

Πέρα από τα έπαθλα, μια ακόμη είδηση αφορά στο τεχνικό μέλλον της κατηγορίας. Με τους κανονισμούς του 2027 να απαιτούν 100% καύσιμα μη ορυκτής προέλευσης, η Triumph ξεκινά μέσα στο 2026 δοκιμές πλήρους βιώσιμου καυσίμου στους τρικύλινδρους 765cc κινητήρες της Moto2.

Triumph Triple Trophy

Ήδη από πέρυσι είχε ολοκληρωθεί επιτυχής δοκιμή με καύσιμα 40% μη ορυκτής προέλευσης. Σύμφωνα με τον Επικεφαλής Προϊόντων της Triumph, Steve Sargent, έχει ολοκληρωθεί η βασική χαρτογράφηση και παραμετροποίηση ώστε να ξεκινήσει η επόμενη φάση ελέγχου απόδοσης και αξιοπιστίας.

Από το 2019, όταν η Triumph έγινε αποκλειστικός προμηθευτής κινητήρων της Moto2, οι κινητήρες έχουν καλύψει πάνω από 1,78 εκατομμύρια αγωνιστικά χιλιόμετρα, δεδομένα που συμβάλλουν τόσο στη βελτίωση της απόδοσης όσο και στη μετάβαση προς πιο βιώσιμες τεχνολογίες.

Triumph Triple Trophy

Αγωνιστικό DNA δρόμου

Η Street Triple Moto2 Edition εξοπλίζεται με τον τρικύλινδρο 765cc που αποτελεί τη βάση των αγωνιστικών κινητήρων της κατηγορίας, μεταφέροντας τεχνογνωσία απευθείας από την πίστα στον δρόμο.

Με έμφαση σε αγωνιστική αισθητική, χαμηλό βάρος και premium εξοπλισμό, οι δύο συλλεκτικές εκδόσεις #001 και #765 συμβολίζουν τη σύνδεση μεταξύ αγώνα, τεχνολογίας και κοινού.

Triumph Triple Trophy

Η ψηφοφορία για το Triumph Triple Trophy 2026 ξεκινά την 1η Μαρτίου, με δύο νικητές στο τέλος της χρονιάς: έναν αναβάτη και έναν φίλο της Triumph.

Triumph Triple Trophy

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.