Vinales: Οι πρώτες εντυπώσεις από την M1 του 2020

Λίγο καλύτερη, αλλά…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2019

Ο Maverick Vinales μίλησε για την νέα Yamaha M1 του 2020, που οδήγησε εχθές στο Brno κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων επίσημων δοκιμαστικών της Dorna. Όπως και ο Rossi, έτσι και ο Ισπανός έκανε μερικούς γύρους με το πρώτο από τα πρωτότυπα που έφερε η Yamaha από την Ιαπωνία. Η κριτική του Vinales αφορούσε τόσο τη νέα μοτοσυκλέτα, όσο και τις προσπάθειες που κάνει η ίδια η Yamaha για την επόμενη χρονιά. Αυτό που ξεχώρισε από τις δηλώσεις του και δείχνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τι έγινε τα προηγούμενα χρόνια με την (μη επαρκή) εξέλιξη των Μ1, είναι το γεγονός πως για πρώτη φορά μετά από δύο ολόκληρα χρόνια η Yamaha έχει ξεκινήσει από την μέση της αγωνιστικής περιόδου την προετοιμασία της μοτοσυκλέτας της επόμενης χρονιάς. Έως σήμερα, ο Rossi και ο Vinales καβαλούσαν για πρώτη φορά τις νέες μοτοσυκλέτες μετά τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου συνήθως έπρεπε να αποφασίσουν ανάμεσα σε δύο νέους κινητήρες και δύο νέα πλαίσια και να ολοκληρώσουν την εξέλιξη στα δοκιμαστικά της Sepang και της Jerez. Φέτος όμως η διαδικασία αυτή έχει ξεκινήσει ήδη από τα δοκιμαστικά του Brno και απομένει άλλο μισό πρωτάθλημα για το 2019 πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2020.

Για τον Vinales αυτή η απόφαση να ξεκινήσουν από τώρα την εξέλιξη της επόμενης μοτοσυκλέτας αποτελεί σοβαρό δείγμα για την θέληση που υπάρχει στη Yamaha. Σε ό,τι αφορά την ίδια τη μοτοσυκλέτα του 2020, ο Vinales ήταν συγκρατημένος στην κριτική του, καθώς όπως είπε, την Μ1 του 2020 την οδήγησε στο τέλος όπου η πίστα είχε υψηλό κράτημα, δηλαδή σε συνθήκες όπου η Μ1 είναι έτσι κι αλλιώς πολύ γρήγορη. Ο Ισπανός είπε πως οι περισσότεροι χρόνοι του ήταν λίγο πιο γρήγοροι σε σχέση με την Μ1 του 2019, όμως θέλει να την οδηγήσει σε πίστες με ζέστη και χαμηλότερο επίπεδο κρατήματος όπως στο Misano, όπου εκεί θα φανεί αν λύθηκε το βασικό πρόβλημα που έχει η Yamaha.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, ο Vinales αναφέρθηκε και στον επόμενο αγώνα της Αυστρίας, όπου η χάραξη της συγκεκριμένης πίστας ευνοεί τις μοτοσυκλέτες με δυνατούς κινητήρες (της Ducati και της Honda) και όχι τόσο όσες έχουν καλοστημένα πλαίσια (της Yamaha και της Suzuki). Προφανώς οι προσδοκίες των αναβατών της Yamaha είναι περιορισμένες από το Αυστριακό Gran Prix και ο Vinales δεν έκρυψε το μειονέκτημα της Μ1 στις εξόδους το στροφών: “Δεν έχουμε τίποτα καινούριο φέτος που να βελτιώνει της επιταχύνσεις μας, οπότε περιμένουμε να αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα και φέτος. Εδώ στο Brno επικεντρώθηκα κυρίως στη ρύθμιση του μπροστινού και την αίσθηση που έχει στο φρενάρισμα. Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία τρία χρόνια δεν έχουμε ασχοληθεί καθόλου με το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Σήμερα πάντως δοκίμασα μια καινούρια carbon ουρά (σέλα+υποπλαίσιο) που είναι στενότερη και μικρότερη και με διευκολύνει στην τοποθέτηση του σώματος.”        

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.